മുഹമ്മദ് ത്വയ്യിബ് സുലൈമാനുമായി നടന്ന ഫേസ്ബുക് സംവാദം.

 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ പ്രചരിപ്പിച്ച പോസ്റ്ററിലെ വാദങ്ങൾ പൂർണ്ണമായും അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തു വൽ ജമാഅത്തിന്റെ ക്ലാസിക്കൽ പ്രമാണങ്ങൾക്കും ജുംഹൂറുൽ ഉലമാഇന്റെ സ്വീകാര്യമായ തഫ്സീർ ശൈലിക്കും വിരുദ്ധമാണ്. ഈ വാദങ്ങൾക്കുള്ള സമഗ്രമായ പ്രമാണബദ്ധ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

വാദം 1: സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലത്തെ ഒരു പ്രത്യേക സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രമാണ്; വഫാത്തിന് ശേഷം ബാധകമല്ല.

ഖണ്ഡനം: അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തഫ്സീർ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഒരു ആയത്തിന്റെ പദപ്രയോഗം പൊതുവായതാണെങ്കിൽ (العبرة بعموم اللفظ لا بخصوص السبب) അത് എല്ലാ കാലത്തേക്കും ബാധകമാണ്. ഈ ആയത്തിൽ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള സിയാറത്തും വസീലയാക്കലും ഉൾപ്പെടുന്നുവെന്ന് ക്ലാസിക്കൽ തഫ്സീറുകളിൽ വ്യക്തമായി സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

📚 റഫറൻസ്

ഗ്രന്ഥം: تفسير ابن كثير (തഫ്സീറു ഇബ്നി കഥീർ)

ഗ്രന്ഥകർത്താവ്: അബുൽ ഫിദാഅ് ഇസ്മാഈൽ ബിൻ കഥീർ (റ)

സൂറത്ത് / ആയത്ത്: സൂറത്തുന്നിസാഅ്: 64

വാല്യം / പേജ്: വാല്യം 2, പേജ് 347 (ദാറു ത്വീബ പതിപ്പ്)

📜 മൂല അറബി ഇബാറത്ത്

وقَدْ ذَكَرَ جَمَاعَةٌ مِنْهُمُ الشَّيْخُ أَبُو نَصْرٍ بْنُ الصَّبَّاغِ فِي كِتَابِهِ الشَّامِلِ الْحِكَايةَ الْمَشْهُورَةَ عَنِ الْعُتْبِيِّ، قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ قَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَجَاءَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، سَمِعْتُ اللَّهَ يَقُولُ: {وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا} وَقَدْ جِئْتُكَ مُسْتَغْفِرًا لِذَنْبِي مُسْتَشْفِعًا بِكَ إِلَى رَبِّي...

മലയാള പരിഭാഷ

"ശൈഖ് അബൂനസ്ർ ബിൻ സ്വബ്ബാഗ് തങ്ങളുടെ 'അശ്ശാമിൽ' എന്ന ഗ്രന്ഥം ഉൾപ്പെടെ ഒരു സംഘം പണ്ഡിതന്മാർ അൽ-ഉത്ബിയിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്ത പ്രസിദ്ധമായ സംഭവം ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്: അൽ-ഉത്ബി പറയുന്നു: ഞാൻ നബി ﷺ യുടെ ഖബറിനടുത്ത് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ ഒരു ഗ്രാമീണനായ അറബി വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അങ്ങേക്ക് സലാം. അല്ലാഹു പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്: {അവർ തങ്ങളോട് തന്നെ അക്രമം ചെയ്തപ്പോൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുകയും അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുകയും റസൂൽ അവർക്കായി പാപമോചനം തേടുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമായി അവർ കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു}. ഇതാ ഞാൻ എന്റെ പാപത്തിന് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് അങ്ങയെ ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു...'"

🔎 പണ്ഡിത വിശദീകരണം: ഇബ്നു കഥീർ (റ) ഈ സംഭവം തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ കീഴിൽ യാതൊരു എതിർപ്പും കൂടാതെ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഈ ആയത്ത് അടിസ്ഥാനമാക്കി ഖബറിങ്കൽ വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാറും ശഫാഅത്തും തേടുന്നത് സുന്നത്താണെന്ന് തെളിയിക്കാനാണ് ഇബ്നു കഥീർ ഇത് കൊണ്ടുവന്നത്.

വാദം 2: സ്വഹാബികൾ ആരും പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രാർത്ഥിച്ചിട്ടില്ല.

ഖണ്ഡനം: സ്വഹാബികൾ പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിങ്കൽ വന്ന് തവസ്സുലും ഇസ്തിഗാഥയും നടത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് സ്വഹീഹായ സനദുകളിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

📚 റഫറൻസ്

ഗ്രന്ഥം: المصنف لابن أبي شيبة (അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ) / دلاءل النبوة للبيهقي

ഗ്രന്ഥകർത്താവ്: അബൂബക്കർ ബിൻ അബീ ശൈബ (റ) / ഇമാം ബൈഹഖി (റ)

വാല്യം / പേജ്: മുസ്വന്നഫ്: വാല്യം 6, പേജ് 356 / ദലാഇലുന്നുബുവ്വ: വാല്യം 7, പേജ് 47

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495) സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് (إسناده صحيح) സ്ഥിരീകരിച്ചു.

📜 മൂല അറബി ഇബാറത്ത്

أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَحَطَ النَّاسُ فِي زَمَانِهِ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا...

 മലയാള പരിഭാഷ

"ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് വരൾച്ച ബാധിച്ചപ്പോൾ ഒരു വ്യക്തി (ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി എന്ന സ്വഹാബി) നബി ﷺ യുടെ ഖബറിനടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും, അവർ നശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്...'"

🔎 പണ്ഡിത വിശദീകരണം: വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിങ്കൽ വന്ന് "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, മഴക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും" എന്ന് സ്വഹാബി ചോദിച്ചതും, അതിനെ ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള മറ്റ് സ്വഹാബികൾ അംഗീകരിച്ചതും വ്യക്തമായ തെളിവാണ്.

വാദം 3: ഇമാം ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജ് (റ) 'അൽ-മദ്ഖൽ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഖബറിങ്കൽ വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചോദിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

ഖണ്ഡനം: പോസ്റ്ററിൽ ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജിന്റെ പേരിൽ നടത്തിയത് പച്ചയായ തട്ടിപ്പും ഇബാറത്ത് മുറിച്ചെടുക്കലുമാണ് (Contextual Fallacy). ഇമാം ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജ് (റ) തന്റെ 'അൽ-മദ്ഖൽ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നബി ﷺ യുടെ റൗള സന്ദർശിക്കുന്നതും തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നതും വസീലയാക്കുന്നതും വലിയ ഭക്തിയാണെന്നാണ് സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

📚 റഫറൻസ്

ഗ്രന്ഥം: المدخل (അൽ-മദ്ഖൽ)

ഗ്രന്ഥകർത്താവ്: അബൂ അബ്ദില്ലാഹ് മുഹമ്മദ് ബിൻ മുഹമ്മദ് അൽ-അബ്ദരീ അൽ-മാലിക്കി (ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജ്)

വാല്യം / പേജ്: വാല്യം 1, പേജ് 255 (ദാറുൽ ഫിക്ർ)

📜 മൂല അറബി ഇബാറത്ത്

فَالْوَاجِبُ عَلَى كُلِّ مَنْ زَارَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَتَوَسَّلَ بِهِ وَيَسْتَغِيثَ بِهِ فِي غُفْرَانِ ذُنُوبِهِ وَتَمْحِيصِ خَطَايَاهُ... فَإِنَّهُ الشَّفِيعُ الَّذِي لا تُ رَدُّ شَفَاعَتُهُ.

മലയാള പരിഭാഷ

"നബി ﷺ യെ സന്ദർശിക്കുന്ന ഏതൊരാളുടെയും മേൽ നിർബന്ധമായ കാര്യം (ചിട്ടയായ രീതി): തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുക്കപ്പെടുന്നതിനും തെറ്റുകൾ മായ്ക്കപ്പെടുന്നതിനും വേണ്ടി തിരുനബി ﷺ യെ കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്യലും ഇസ്തിഗാഥ നടത്തലുമാണ്... കാരണം അവിടുന്ന് ശഫാഅത്ത് തള്ളപ്പെടാത്ത വലിയ ശഫാഅത്തുകാരനാണ്."

🔎 പണ്ഡിത വിശദീകരണം: ഇമാം ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജ് (റ) ഉദ്ധരിച്ചത് സിയാറത്തിന്റെ ആദബുകൾ പാലിക്കാത്ത ചില വിവരമില്ലാത്തവരുടെ അനാചാരങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. അല്ലാതെ ഇസ്തിഗാഥയോ തവസ്സുലോ തെറ്റാണെന്നല്ല, മറിച്ച് അവിടുന്ന് അത് നിർബന്ധപൂർവ്വം ചെയ്യേണ്ട സുന്നത്താണെന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയത്.

വാദം 4: തബരി, റാസി, ബഗ്‌വി (റ) തുടങ്ങിയ ഇമാമീങ്ങൾ ഈ ആയത്ത് മുനാഫിഖുകളെക്കുറിച്ചാണെന്ന് സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഖണ്ഡനം: ഈ ആയത്ത് അവതരിച്ചത് മുനാഫിഖുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവത്തിലാണെങ്കിലും, ആയത്തിലെ വിധി മുനാഫിഖുകൾക്ക് മാത്രം പ്രത്യേകമുള്ളതല്ല (سبب النزول لا يخصص العموم). മുനാഫിഖുകൾ പോലും പ്രവാചകന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് തവസ്സുൽ ചെയ്താൽ അല്ലാഹു പൊറുത്തു കൊടുക്കുമെങ്കിൽ, സത്യവിശ്വാസികൾ വന്ന് പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കിയാൽ അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുമെന്നത് ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പുള്ള കാര്യമാണ് (فحوى الخطاب). ഇതിനാണ് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പണ്ഡിതന്മാർ സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ നിന്ന് തവസ്സുൽ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയത്.

തർക്കശാസ്ത്രപരമായ വിശകലനം (Logical Breakdown):

അനലോഗി ഫാലസി (False Analogy): വഹാബികൾ ഈ ആയത്തിൽ പറയുന്ന "നബിയുടെ അടുക്കൽ വരൽ" എന്നത് കേവലം ഭൗതിക ജീവിതത്തിൽ മാത്രമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു. എന്നാൽ അൻബിയാക്കൾ ഖബറുകളിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരാണെന്ന് (أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ يُصَلُّونَ - ബൈഹഖി) അഹ്‌ലുസ്സുന്ന സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള സിയാറത്തും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടും.

മിസ്ക്വോട്ടിംഗ് (Misquotation): പോസ്റ്ററിൽ ഇബ്നു അൽ-ഹാജ്ജിന്റെ വചനം സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിയും തങ്ങളുടെ വാദത്തിന് എതിരായ ഗ്രന്ഥകർത്താവിനെ തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായി വ്യാജമായി ചിത്രീകരിച്ചുമാണ് നൽകിയിട്ടുള്ളത്.

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ വഹാബി സംവാദത്തിനു ക്ഷണിക്കുന്നു :

**പോയിന്റ് ഒന്ന് മാത്രം!**

**സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് — മരണപ്പെട്ടവരോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള തെളിവാണോ?**

ഇതിൽ മാത്രം ഒരു നേരിട്ടുള്ള ചർച്ചയ്ക്ക് നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?

**കഥകൾ വേണ്ട.**

**വ്യക്തികളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ വേണ്ട.**

**വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലൂടെ വിഷയം വളച്ചൊടിക്കേണ്ട.**

നമുക്ക് തെളിവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം സംസാരിക്കാം:

📖 **ഖുർആൻ**

📜 **സ്വഹീഹായ ഹദീസ്**

🤝 **ഇജ്മാഅ്**

⚖️ **ശരിയായ ഖിയാസ്**

സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് **മരണപ്പെട്ടവരോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യാനുള്ള തെളിവാണ്** എന്ന് വാദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതിന് **ഈ നാല് പ്രമാണങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യക്തമായ തെളിവ്** കൊണ്ടുവരിക.

ആയത്തിന്റെ **അർത്ഥവും സിയാഖും**, നബി ﷺ യുടെ കാലത്തെ **പ്രയോഗവും**, സഹാബികളുടെ **മനസ്സിലാക്കലും** — എല്ലാം പരിശോധിക്കാം.

**ഒരു ചോദ്യം മാത്രം:**

👉 **سورة النساء 64 — മരണപ്പെട്ടവരോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള തെളിവാണെന്ന് ഖുർആൻ, ഹദീസ്, ഇജ്മാഅ്, ഖിയാസ് എന്നിവയിൽ നിന്ന് തെളിയിക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?**

**തെളിവ് കൊണ്ടുവരൂ.

കഥ പറയരുത്.

വ്യക്തികളുടെ വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം വിഷയം തീർക്കരുത്.

പ്രമാണം വെച്ച് സംസാരിക്കാം.**

മൂസാ സോങ്കാലിന്റെ ഖണ്ഡനം :

വിഷയം: സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്തും വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള തവസ്സുലും ഇസ്തിഗാഥയും

ഖുർആനും സ്വഹീഹായ ഹദീസും ഇജ്മാഉം ഖിയാസും വെച്ചുതന്നെ സംസാരിക്കാം! കഥകളും വ്യക്തിഗത അഭിപ്രായങ്ങളുമല്ല, അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തു വൽ ജമാഅത്തിന്റെ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ പ്രമാണങ്ങളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയാണ് സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ നിന്ന് തെളിവ് പിടിച്ചതെന്ന് പരിശോധിക്കാം.

📚 1. ഖുർആനും ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹും (തഫ്സീർ പ്രമാണം)

അല്ലാഹു തആലാ പറയുന്നു:

وَلوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا 

(അവർ തങ്ങളോട് തന്നെ അക്രമം ചെയ്തപ്പോൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുകയും അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുകയും റസൂൽ അവർക്കായി പാപമോചനം തേടുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമായി അവർ കണ്ടെത്തുമായിരുന്നു.)

ഉസൂലീ തെളിവ്: ഇസ്ലാമിക ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിലെ (Usul al-Fiqh) സർവ്വസമ്മതമായ തത്വമാണ് «العِبْرَةُ بِعُمُومِ اللَّفْظِ لا بِخُصُوصِ السَّبَبِ» (അവതരണ പശ്ചാത്തലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയ്ക്കല്ല, മറിച്ച് പദപ്രയോഗത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവത്തിനാണ് പരിഗണന).

ആയത്തിൽ جَاءُوكَ (നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നാൽ) എന്നത് ലഫ്ളൻ പൊതുവാണ് (General phrase). അതിൽ പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലമെന്നോ വഫാത്തിന് ശേഷമെന്നോ തഖ്സീസ് (നിയന്ത്രണം) ഖുർആനിലോ സ്വഹീഹായ സുന്നത്തിലോ വന്നിട്ടില്ല.

ഖുർആനിലെ ഒരു പൊതുനിയമത്തെ സന്ദർഭത്തിന്റെ പേരിൽ വഫാത്തിന് ശേഷം ബാധകമല്ലെന്ന് പറയണമെങ്കിൽ അതിന് പ്രത്യേക നാസിഖായ (റദ്ദ് ചെയ്യുന്ന) ഖുർആൻ ആയത്തോ സ്വഹീഹായ ഹദീസോ വേണം. അങ്ങനെ ഒരു പ്രമാണവും നിലവിലില്ല.

📚 2. സ്വഹീഹായ ഹദീസ് (ഹദീസുകളിൽ നിന്നുള്ള തെളിവ്)

വഫാത്തിന് ശേഷവും പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ അടുക്കൽ വരുന്നതും അവിടുത്തെ കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നതും പ്രമാണബദ്ധമാണ് എന്നതിന് സ്വഹീഹായ സനദുകളുള്ള ഹദീസുകൾ നിലവിലുണ്ട്.

ഹദീസ് 1: പ്രവാചകന്മാർ ഖബറുകളിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരാണ്

ഹദീസ്: «الأَنْبِيَاءُ أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ يُصَلُّونَ» (അൻബിയാക്കൾ അവരുടെ ഖബറുകളിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും സ്വലാത്ത് നിർവ്വഹിക്കുന്നവരുമാണ്).

ഗ്രന്ഥം: ഹയാത്തുൽ അൻബിയാഅ് - امام البيهقي, مسند أبي يعلى.

തഖ്രീജ്: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 6/602), ഹാഫിള് അൽ-ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 8/211) എന്നിവർ ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഹദീസ് 2: വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഉമ്മത്തിന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ

ഹദീസ്: റസൂലുള്ളാഹി ﷺ പറഞ്ഞു: «حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»

(എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അമ ലുകൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും, മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പാപമോചനം) തേടും).

ഗ്രന്ഥം: مسند الحارث, طبقات ابن سعد, مسند البزار.

തഖ്രീജ്: ഹാഫിള് അൽ-ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24), ഹാഫിള് അൽ-ഇറാഖി (ത്വرح التثريب 3/297), ഹാഫിള് ഖസ്തല്ലാനി (ഇർശാദുസ്സാരി 10/487) എന്നിവർ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിലയിരുത്തി.

തെളിവ്: ആയത്തിൽ പറഞ്ഞ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ (റസൂൽ അവർക്കായി പാപമോചനം തേടുക) എന്നത് വഫാത്തിന് ശേഷവും തിരുനബി ﷺ നിർവ്വഹിക്കുന്നുവെന്ന് ഈ സ്വഹീഹായ ഹദീസ് അടിവരയിടുന്നു.

📚 3. സ്വഹാബികളുടെ പ്രയോഗം (ഫഹ്മുസ്സഹാബ)

നിസാഅ് 64-ാം ആയത്തിന്റെ അർത്ഥം വഫാത്തിന് ശേഷവും ബാധകമാണെന്ന് സ്വഹാബികൾ മനസ്സിലാക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (المصنف لابن أبي شيبة), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (دلائل النبوة للبيهقي).

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495), ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92) എന്നിവർ ഇതിന്റെ സനദ് إسناده صحيح (സ്വഹീഹ്) ആണെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.

📜 സംഭവം: ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് കഠിനമായ വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ, ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി തിരുനബി ﷺ യുടെ ഖബറിങ്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും, അവർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്).

ഖണ്ഡനം: ഒരു സ്വഹാബി വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, മഴക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും" എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉമർ (റ) വിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സ്വഹാബികളാരും അതിനെ ശിർക്കെന്നോ ബിദ്അത്തെന്നോ വിളിച്ചില്ല. സ്വഹാബത്തിന്റെ ഈ പ്രവൃത്തി നിസാഅ് 64-ന്റെ വ്യാപ്തിക്ക് തെളിവാണ്.

📚 4. സവാദുൽ അഅ്ളമിന്റെ ഇജ്മാഉം പണ്ഡിത ഏകോപനവും

നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് മുൻനിർത്തി റൗള സന്ദർശിക്കുന്നതും തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നതും ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടുന്നതും മുസ്തഹബ്ബാണെന്ന് നാല് മദ്ഹബുകളിലെയും ക്ലാസിക്കൽ ഫുഖഹാക്കൾ ഏകകണ്ഠമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ കീഴിൽ എഴുതുന്നു:

وقَدْ ذَكَرَ جَمَاعَةٌ مِنْهُمُ الشَّيْخُ أَبُو نَصْرٍ بْنُ الصَّبَّاغِ فِي كِتَابِهِ الشَّامِلِ الْحِكَايةَ الْمَشْهُورَةَ عَنِ الْعُتْبِيِّ... (അൽ-ഉത്ബിയിൽ നിന്നുള്ള പ്രസിദ്ധമായ സംഭവം ഇബ്നു സ്വബ്ബാഗ് ഉൾപ്പെടെ ഒരു സംഘം ഇമാമുകൾ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്: ഒരു ഗ്രാമീണനായ അറബി നബി ﷺ യുടെ ഖബറിനടുത്ത് വന്ന് നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് ഉദ്ധരിക്കുകയും «وقد جئتك مستغفرا لذنبي مستشفعا بك إلى ربي» [ഇതാ ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു] എന്ന് പറഞ്ഞ് തവസ്സുൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു...)

റഫറൻസ്: തഫ്സീറു ഇബ്നി കഥീർ (2/347).

ഇത് കേവലം ഒരു കഥയായിട്ടല്ല, മറിച്ച് തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ പ്രയോഗവൽകരണത്തിനുള്ള പണ്ഡിത തെളിവായി (استدلال) ആണ് ഇബ്നു കഥീറും മറ്റു തഫ്സീർ ഇമാമുകളും (ഖുർതുബി, റാസി, ബഗ്‌വി, ആലൂസി) തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയത്.

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ ഖണ്ഡനം : 

ഖുർആന്റെയും ഉസൂലിന്റെയും പേരിൽ സുന്നി മുസ്ലിയാക്കന്മാർ നടത്തുന്ന തട്ടിപ്പുകൾക്ക് പോയിന്റ് ബൈ പോയിന്റ് മറുപടി! PART 1 — മറുപടി 1

ഫുൾ മറുപടി ശേഷം മറുപടി തരുക ......

നിസാഅ് 64-ലെ “جَاءُوكَ” ആരെക്കുറിച്ചാണ്❓

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ

“അവർ തങ്ങളോട് അക്രമം ചെയ്തപ്പോൾ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നിരുന്നെങ്കിൽ അല്ലാഹുവിനോട് പാപമോചനം തേടുകയും റസൂൽ അവർക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ…”

ഇവിടെ إِذْ എന്ന പദവും ആയത്തിന്റെ സന്ദർഭവും ശ്രദ്ധിക്കണം.

جَاءُوكَഅവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു ശേഷം:

فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ — അവർ അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തു.

وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ — റസൂൽ ﷺ അവർക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തു.

അപ്പോൾ ആയത്തിൽ തെളിയുന്നത് എന്താണ്?

നബി ﷺ-യുടെ അടുക്കൽ വരിക

അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുക

റസൂൽ ﷺ അവർക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുക

ഇതിൽ “വഫാത്തിന് ശേഷം നബിയെ വിളിച്ച് സഹായം തേടുക” എവിടെയാണ്❓

ആദ്യം അതിലെ ഒരു വാക്കെങ്കിലും കാണിക്കണം.

മൂസാ സോങ്കാലിന്റെ ഖണ്ഡനം : 

വിഷയം: സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64 — «إِذْ» എന്ന പദപ്രയോഗവും «جَاءُوكَ» എന്ന പദത്തിന്റെ ശരിയായ ഉസൂലീ അവലോകനവും

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ മുന്നോട്ടുവെച്ച «إِذْ» എന്ന പദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാദത്തിനും "ആയത്തിൽ ആ വാക്ക് എവിടെ" എന്ന ചോദ്യത്തിനുമുള്ള ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

📚 1. «إِذْ» എന്ന പദത്തിന്റെ ഭാഷാപരവും ഉസൂലീപരവുമായ യാഥാർത്ഥ്യം

വാദത്തിൽ പറയുന്നത്: "إِذْ എന്ന പദം ഭൂതകാലത്തെ കുറിക്കുന്നതാണ് (past tense limit), അതിനാൽ ഇത് ആ പ്രത്യേക സംഭവത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്നു" എന്നാണ്.

ഖണ്ഡനം:

ഖുർആൻ പ്രയോഗങ്ങളിൽ «إِذْ» എന്നത് ഭൂതകാല സംഭവ വിവരണങ്ങൾക്ക് പുറമെ, പൊതുവായ നിയമങ്ങൾക്കും പ്രബോധനങ്ങൾക്കും (അതായത് തുടർച്ചയായി പാലിക്കേണ്ട അധ്യാപനങ്ങൾക്ക്) ഖുർആൻ ഉടനീളം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഉദാഹരണത്തിന്: «وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ», «وَإِذْ قَالَ اللَّهُ يَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ» തുടങ്ങിയ ആയത്തുകളിലെ «إِذْ» അവതരണ സന്ദർഭത്തെ കുറിക്കുമെങ്കിലും, അതിലടങ്ങിയ തത്വങ്ങളും അഖീദയും സർവ്വകാലത്തേക്കുമുള്ളതാണ്.

ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട തത്വമനുസരിച്ച്: «الخُصُوصُ فِي السَّبَبِ لا يَمْنَعُ عُمُومَ الحُكْمِ» (അവതരണ കാരണം പ്രത്യേകമായ ഒന്നാണെന്നത് വിധി പൊതുവാകുന്നതിന് തടസ്സമല്ല). ആയത്തിന്റെ അവതരണ പശ്ചാത്തലം നബി ﷺ യുടെ കാലത്തെ ഒരു സംഭവമാണെങ്കിലും (سبب النزول), അതിൽ പറയുന്ന «جَاءُوكَ» (നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നാൽ) എന്ന അമലിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം സർവ്വകാലത്തേക്കുമുള്ളതാണ്.

📚 2. "വഫാത്തിന് ശേഷം വിളിച്ച് സഹായം തേടൽ ആയത്തിൽ എവിടെയാണ്?" എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി

ആയത്തിലെ വാചക ക്രമം കൃത്യമായി അല്ലാഹു വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്:

جَاءُوكَ — അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വരിക (റൗള സന്ദർശനം / പ്രവാചക സമീപ്യം).

فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ — അവർ അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുക.

وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ — റസൂൽ ﷺ അവർക്കായി പാപമോചനം തേടുക.

ഇവിടെ സുന്നികൾ ചെയ്യുന്നത് എന്താണ്? മരണപ്പെട്ട പ്രവാചകനോട് സ്വയം പാപം പൊറുക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുകയല്ല സുന്നികൾ ചെയ്യുന്നത്; മറിച്ച് തിരുനബി ﷺ യുടെ റൗളയിൽ ചെന്ന്: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് തൗബ ചെയ്യുന്നു, എനിക്ക് വേണ്ടി അങ്ങും അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യണം/ശഫാഅത്ത് ചെയ്യണം" എന്ന് പ്രവാചകനെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കുകയാണ് (وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ).

ഇത് തന്നെയാണ് ആയത്തിൽ അല്ലാഹു നേരിട്ട് പഠിപ്പിച്ച രൂപം. അതിൽ പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലമെന്നോ വഫാത്തിന് ശേഷമെന്നോ തഖ്സീസ് (നിയന്ത്രണം) ഖുർആൻ വരുത്തിയിട്ടില്ല.

📚 3. സ്വഹാബികളുടെ പ്രയോഗവും തഖ്രീജും (ഫഹ്മുസ്സഹാബ)

«إِذْ» എന്ന വാക്ക് വെച്ച് വഫാത്തിന് ശേഷം ഇത് ബാധകമല്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വഹാബീ വാദത്തെ സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം തന്നെ ഖണ്ഡിക്കുന്നു:

റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (വാല്യം 6, പേജ് 356), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (വാല്യം 7, പേജ് 47).

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495), ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92) എന്നിവർ സനദ് സ്വഹീഹ് (إسناده صحيح) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

📜 തെളിവ്: ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് കഠിനമായ വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി വഫാത്തിന് ശേഷം തിരുനബി ﷺ യുടെ ഖബറിങ്കൽ ചെന്ന്: «يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും) എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.

ചോദ്യം: «إِذْ» എന്ന വാക്ക് കാരണം വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നത് തെറ്റാണെങ്കിൽ, സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടത് എന്തുകൊണ്ട്?

📚 4. തഫ്സീർ പാരമ്പര്യത്തിലെ പ്രയോഗം

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ കീഴിൽ എഴുതുന്നു:

وقَدْ ذَكَرَ جَمَاعَةٌ مِنْهُمُ الشَّيْخُ أَبُو نَصْرٍ بْنُ الصَّبَّاغِ فِي كِتَابِهِ الشَّامِلِ الْحِكَايةَ الْمَشْهُورَةَ عَنِ الْعُتْبِيِّ... (അൽ-ഉത്ബിയിൽ നിന്നുള്ള പ്രസിദ്ധമായ സംഭവം ഇബ്നു സ്വബ്ബാഗ് ഉൾപ്പെടെ ഒരു സംഘം പണ്ഡിതന്മാർ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്: ഒരു ഗ്രാമീണനായ അറബി നബി ﷺ യുടെ ഖബറിനടുത്ത് വന്ന് നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് ഉദ്ധരിക്കുകയും «وقد جئتك مستغفرا لذنبي مستشفعا بك إلى ربي» [ഇതാ ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു] എന്ന് പറഞ്ഞ് വസീലയാക്കുകയും ചെയ്തു...) — [തഫ്സീറു ഇബ്നി കഥീർ 2/347].

ത്വയ്യിബ് :

വാക്ക് പൊതുവാണ്” എന്ന വാദം കൊണ്ട് കാര്യം തീരില്ല!

“جَاءُوكَ” പൊതുവായ വാക്കാണ്; അതിനാൽ നബി ﷺ വഫാത്തായ ശേഷവും ആയത്ത് ബാധകമാണ് എന്നാണ് വാദം.

പക്ഷേ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി തീരുമാനിക്കാനാവില്ല ഇവിടെ:

جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ

അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തു. ശേഷം:

وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ റസൂൽ ﷺ അവർക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തു.

അതായത് ആയത്തിൽ ഉള്ളത്:

വരിക + അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ + റസൂലിന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ.

എന്നാൽ വാദം എന്താണ്❓

വഫാത്തായ നബിയോട് നേരിട്ട് സഹായം തേടാം.

ഇത് ആയത്തിൽ എവിടെയാണ്❓

جَاءُوكَഎന്നൊരു പദം മാത്രം എടുത്ത്, ആയത്തിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു കർമ്മം അതിലേക്ക് കയറ്റുന്നത് ശരിയല്ല.

തെളിവ് ആയത്തിൽ തന്നെയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നവർ ആ തെളിവ് കൃത്യമായി കാണിക്കട്ടെ.❓

 മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നു :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, «جَاءُوكَ» എന്ന പദത്തെ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്തി വഹാബീ വീക്ഷണകോണിലൂടെ മാത്രം വായിച്ച് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന താങ്കളുടെ വാദങ്ങൾക്ക് അഹ്‌ലുസ്സുന്നത്തു വൽ ജമാഅത്തിന്റെ സമഗ്രമായ പ്രമാണബദ്ധ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. «جَاءُوكَ» എന്ന വസീലയും തവസ്സുലിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യവും

ത്വയ്യിബ്, ആയത്തിന്റെ സിയാഖ് (സിയാഖുൽ ആയാത്) കൃത്യമായി പരിശോധിച്ചാൽ താങ്കളുടെ വാദം സ്വയം പൊളിയുന്നത് കാണാം:

وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا (സൂറത്തുന്നിസാഅ്: 64)

താങ്കൾ ചോദിക്കുന്നു: "ആയത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് സുന്നികൾ എന്തിനാണ് കയറ്റുന്നത്?" എന്ന്. സുന്നികൾ ആയത്തിൽ ഇല്ലാത്തത് ഒന്നുപോലും കയറ്റിയിട്ടില്ല.

ആയതിലെ പ്രക്രിയ:

جَاءُوكَ — പാപികൾ തിരുനബി ﷺ യുടെ അടുക്കൽ വരുക.

فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ — അല്ലാഹുവോട് സ്വന്തം പാപങ്ങൾക്ക് തൗബ ചെയ്യുക.

وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ — റസൂൽ ﷺ അവർക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുക / പാപമോചനം തേടുക.

ഒരു വ്യക്തി റസൂലുള്ളാഹി ﷺ യുടെ സമീപ്യത്തിൽ വന്ന് "എന്റെ പാപത്തിന് അല്ലാഹുവോട് മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നു, എനിക്ക് വേണ്ടി അങ്ങും അല്ലാഹുവോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം/ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യണം" എന്ന് ചോദിക്കുന്നതിനെയാണ് സുന്നികൾ വസീലയാക്കൽ (توسل) / ശഫാഅത്ത് തേടൽ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഇത് ആയത്തിൽ അല്ലാഹു നേരിട്ട് പ്രഖ്യാപിച്ച «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» എന്നതിന്റെ പൂർണ്ണമായ പ്രയോഗവൽകരണമാണ്.

ഇതിൽ അല്ലാഹു അല്ലാത്തവരോട് സൃഷ്ടിപരമായ സഹായം തേടലോ പ്രവാചകനെ അല്ലാഹുവാക്കലോ ഇല്ല. അല്ലാഹുവാണ് പാപം പൊറുക്കുന്നവൻ (لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا), എന്നാൽ പാപമോചനം പെട്ടെന്ന് ഉത്തരം ലഭിക്കാൻ റസൂൽ ﷺ യെ അല്ലാഹു ഇടയാളനും (വസീല) അവിടുത്തെ ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെ സബബുമാക്കുകയുമാണ് ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്.

2. വഫാത്തിന് ശേഷവും റസൂലിന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ബാധകമാണ്

"വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രവാചകൻ എങ്ങനെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും?" എന്നതാണ് താങ്കളുടെ സംശയമെങ്കിൽ, സ്വഹീഹായ സുന്നത്തിൽ അതിന് വ്യക്തമായ തെളിവുണ്ട്:

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ» (എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും, മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പാപമോചനം) തേടും).

📚 റഫറൻസ്:

ഗ്രന്ഥം: مسند البزار (മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ), طبقات ابن سعد (ത്വബഖാത്തു ഇബ്നി സഅ്ദ്).

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24), ഹാഫിള് അൽ-ഇറാഖി (ത്വرح التثريب 3/297), ഹാഫിള് ഖസ്തല്ലാനി (ഇർശാദുസ്സാരി 10/487) എന്നിവർ സനദ് സ്വഹീഹ് (إسناده صحيح) എന്ന് വിധിയെഴുതി.

പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും തന്റെ ഖബറിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും (الأَنبِيَاءُ أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ) ഉമ്മത്തിന്റെ തിന്മകൾക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നവരുമാണെന്ന് സ്വഹീഹായ ഹദീസ് അടിവരയിടുമ്പോൾ, ആയത്തിലെ «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» എന്നത് വഫാത്തിന് ശേഷവും നിലനിൽക്കുന്ന പ്രമാണബദ്ധമായ കാര്യമാണ്.

3. സ്വഹാബികൾ ഈ ആയത്ത് പ്രയോഗിച്ച രൂപം (ഫഹ്മുസ്സഹാബ)

ത്വയ്യിബ്, «جَاءُوكَ» എന്ന വാക്ക് വെച്ച് വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നത് തടയാൻ ശ്രമിക്കുന്ന താങ്കളുടെ വാദം തെറ്റാണെന്ന് സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം തെളിയിക്കുന്നു:

📚 റഫറൻസ്:

ഗ്രന്ഥം: المصنف لابن أبي شيبة (അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ, വാല്യം 6, പേജ് 356), دلائل النبوة للبيهقي (ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി, 7/47).

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495), ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92) എന്നിവർ "ഇസ്നാദുഹു സ്വഹീഹ്" (إسناده صحيح) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

📜 സംഭവം: ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് കഠിനമായ വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ, ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് അപേക്ഷിച്ചു:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും/പ്രാർത്ഥിച്ചാലും).

സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) റൗളയിൽ ചെന്ന് "യാ റസൂലല്ലാഹ് അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും" എന്ന് പറഞ്ഞതും, ആയത്തിൽ അല്ലാഹു പറഞ്ഞ جَاءُوكَ (അവിടുത്തെ അടുക്കൽ വരുക), وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ (റസൂൽ അവർക്കായി അല്ലാഹുവോട് മാപ്പ് ഇരക്കുക) എന്നതും ഒന്നുതന്നെയാണ്.

4. പണ്ഡിത ലോകത്തിന്റെ അവിഭാജ്യ തെളിവ് (استدلال)

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഉത്ബിയുടെ (റ) സംഭവം ഉദ്ധരിച്ച് പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടലും വസീലാക്കലും സുന്നത്താണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു:

وقَدْ ذَكَرَ جَمَاعَةٌ مِنْهُمُ الشَّيْخُ أَبُو نَصْرٍ بْنُ الصَّبَّاغِ فِي كِتَابِهِ الشَّامِلِ الْحِكَايةَ الْمَشْهُورَةَ عَنِ الْعُتْبِيِّ... (ഒരു ഗ്രാമീണനായ അറബി നബി ﷺ യുടെ ഖബറിനടുത്ത് വന്ന് നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് ഉദ്ധരിക്കുകയും «وقد جئتك مستغفرا لذنبي مستشفعا بك إلى ربي» [ഇതാ ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു] എന്ന് പറഞ്ഞ് തവസ്സുൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്ത സംഭവം പണ്ഡിതന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്). 📚 റഫറൻസ്: തഫ്സീറു ഇബ്നി കഥീർ (2/347).

ത്വയ്യിബ് : 

നസ്ഖ് തെളിയിക്കണം എന്ന വാദത്തിന് മറുപടി

“നിസാഅ് 64 വഫാത്തിന് ശേഷം ബാധകമല്ലെങ്കിൽ അത് നസ്ഖ് ആയിരിക്കണം; നസ്ഖിന് തെളിവ് വേണം” എന്ന വാദം ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്നു.

ഇവിടെ ആദ്യം نَسْخ (നസ്ഖ്)** എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.

ഒരു ശരീഅത്ത് വിധി പിന്നീട് വന്ന ശരീഅത്ത് തെളിവ് കൊണ്ട് നീക്കം ചെയ്യുന്നതാണ് നസ്ഖ്.

പക്ഷേ ഇവിടെ ചർച്ച:

جَاءُوكَ” ഏത് സാഹചര്യത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു❓

ആയത്ത് തന്നെ പറയുന്നു: جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ

അവർ റസൂൽ ﷺ-ന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു; റസൂൽ ﷺ അവർക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു.

അതിനാൽ ഒരു പ്രത്യേക സന്ദർഭത്തെ അതിന്റെ ഭാഷയും സന്ദർഭവും അനുസരിച്ച് മനസ്സിലാക്കുന്നത് ആയത്ത് നസ്ഖ് ചെയ്തു എന്നല്ല.

നസ്ഖ് തെളിയിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് നസ്ഖ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് ഉസൂലിന്റെ തെറ്റായ പ്രയോഗമാണ്.

അതിനാൽ ചോദ്യം വീണ്ടും:

വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഇസ്തിഗാസയെ ഈ ആയത്ത് കൃത്യമായി എങ്ങനെ തെളിയിക്കുന്നു❓

മൂസാ സോങ്കാൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നു : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് തത്വങ്ങളെ തലതിരിച്ചു പിടിച്ച് പുകമറ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള താങ്കളുടെ ശ്രമം വീണ്ടും പൊളിയുകയാണ്. താങ്കൾ നൽകിയ മൂന്നാം പോസ്റ്റിനുള്ള സമഗ്രമായ പ്രമാണബദ്ധ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. താങ്കളുടെ ഉസൂലീ വൈരുദ്ധ്യം (നസ്ഖും തഖ്സീസും)

ത്വയ്യിബ്, താങ്കൾ പറയുന്നു: "ഇവിടെ നസ്ഖിന്റെ ആവശ്യമില്ല, ഭാഷയും സന്ദർഭവും വെച്ച് മനസ്സിലാക്കിയാൽ മതി" എന്ന്. എന്നാൽ ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിൽ അല്പമെങ്കിലും വിവരമുള്ള ആർക്കും അറിയാം:

ഖുർആനിലെ جَاءُوكَ (അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നാൽ) എന്നത് ഭാഷാപരമായി عام (പൊതുവായ പദം) ആണ്.

ഒരു ശാശ്വത പ്രമാണത്തിലെ പൊതുവായ ഒരു കൽപ്പനയെ / വിധിയെ ഒരു പ്രത്യേക കാലത്തേക്ക് (ജീവിതകാലത്തേക്ക്) മാത്രം ഒതുക്കണമെങ്കിൽ അല്ലാഹുവും റസൂലും അതിന് تَخْصِيص (തഖ്സീസ് - ക്ലിപ്തപ്പെടുത്തൽ) നടത്തണം.

അല്ലാതെ പ്രമാണപരമായ ഒരു തഖ്സീസോ (تخصيص) നസ്ഖോ (نسخ) ഇല്ലാതെ, സ്വന്തം ബുദ്ധി വെച്ച് "ഇത് അന്ന് മാത്രം ബാധകമായ കാര്യമാണ്" എന്ന് വിധി കൽപ്പിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ ദീനിൽ സ്വന്തമായി നിയമനിർമ്മാണം നടത്തലാണ്.

അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തത്വമനുസരിച്ച്: «العِبْرَةُ بِعُمُومِ اللَّفْظِ لا بِخُصُوصِ السَّبَبِ» (അവതരണ പശ്ചാത്തലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയ്ക്കല്ല, പദപ്രയോഗത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവത്തിനാണ് പരിഗണന). ആയത്ത് അവതരിച്ച സാഹചര്യം പ്രത്യേകമാണെങ്കിലും പദപ്രയോഗം സർവ്വകാലത്തേക്കുമുള്ളതാണ്.

2. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഇസ്തിഗ്ഫാർ ആയത്ത് എങ്ങനെ തെളിയിക്കുന്നു?

താങ്കൾ ചോദിക്കുന്നു: "വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള കാര്യത്തെ ഈ ആയത്ത് എങ്ങനെ തെളിയിക്കുന്നു?" എന്ന്.

ആയത്തിലെ വാചക ക്രമം കൃത്യമായി നോക്കുക:

جَاءُوكَ — പ്രവാചക സമീപ്യത്തിൽ വരൽ.

فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ — അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടൽ.

وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ — റസൂൽ ﷺ അവർക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കൽ / പാപമോചനം തേടൽ.

ത്വയ്യിബ്, പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഖബറിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരും ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നവരുമാണെന്ന് സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളിൽ വന്നത് താങ്കൾ മറന്നതാണോ?

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ» (എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും, മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടും). 📚 റഫറൻസ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ | സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24 - സ്വഹീഹ്).

പ്രവാചകൻ ﷺ തന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുന്നുവെന്ന് (استغفار) സ്വഹീഹായ ഹദീസ് സ്ഥിരീകരിക്കുമ്പോൾ, റൗളയിൽ ചെന്ന് അവിടുത്തെ വസീലയാക്കി തൗബ ചെയ്യുന്ന വിശ്വാസിയുടെ കാര്യത്തിൽ സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ലെ «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» എന്നത് പൂർണ്ണമായി പ്രയോഗവൽകരിക്കപ്പെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

3. സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം (ഫഹ്മുസ്സഹാബ)

ത്വയ്യിബ്, താങ്കൾ നടത്തുന്ന തത്ത്വവാദങ്ങളെ കാറ്റിൽപ്പറത്തിക്കൊണ്ട് സ്വഹാബികൾ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചത് സ്വഹീഹായ സനദോടെ സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും/പ്രാർത്ഥിച്ചാലും). 📚 റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (6/356), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (7/47). ⚖️ സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495 - إسناده صحيح).

സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള സ്വഹാബികളാരും അതിനെ തടയുകയോ, താങ്കളെപ്പോലെ "ഇത് പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലത്ത് മാത്രം ഉള്ളതാണ്" എന്ന് ഉസൂൽ പറയുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല!

4. ജുംഹൂറുൽ മുഫസ്സിരീങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യത

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) തഫ്സീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ കീഴിൽ ഉത്ബിയുടെ (റ) സംഭവം കൊണ്ടുവന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നത് വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് ആയത്ത് അടിസ്ഥാനമാക്കി വസീലയാക്കൽ സുന്നത്താണെന്നാണ്:

وقَدْ ذَكَرَ جَمَاعَةٌ مِنْهُمُ الشَّيْخُ أَبُو نَصْرٍ بْنُ الصَّبَّاغِ فِي كِتَابِهِ الشَّامِلِ الْحِكَايةَ الْمَشْهُورَةَ عَنِ الْعُتْبِيِّ... 📚 റഫറൻസ്: തഫ്സീറു ഇബ്നി കഥീർ (2/347).

ത്വയ്യിബ് :

അന്ബിയാക്കൾ ഖബറിൽ ജീവിക്കുന്നു അതുകൊണ്ട് ഇസ്തിഗാസ തെളിയുമോ

❓❓❓❓❓

ഹദീസിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്: الأَنْبِيَاءُ أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ يُصَلُّونَ

“അന്ബിയാക്കൾ അവരുടെ ഖബറുകളിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുകയും നമസ്കരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.”

ബർസഖ് ജീവിതം അംഗീകരിക്കുന്നു പക്ഷേ:

ബർസഖ് ജീവിതം ≠ എല്ലാ വിളികളും കേൾക്കുന്നു

ബർസഖ് ജീവിതം ≠ മരിച്ചവരോട് ദുആ ചെയ്യാം

ബർസഖ് ജീവിതം ≠ അവരോട് സഹായം തേടാം

ഇവ ഓരോന്നിനും പ്രത്യേകം തെളിവ് വേണം.❓❓❓❓❓❓❓

മറിച്ച് സഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ ഹദീസിൽ നബി ﷺ പറയുന്നു:

**«إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ»**

“നിനക്ക് ശേഷം അവർ എന്താണ് പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല.”

അതിനാൽ അന്ബിയാക്കൾ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന തെളിവ് മാത്രം കൊണ്ട് വഫാത്തായ നബിയോട് ഇസ്തിഗാസ അനുവദനീയമാണ് എന്ന് തെളിയിക്കാനാവില്ല.

ബർസഖ് ജീവിതം ഒരു വിഷയമാണ്.

മരിച്ചവരോട് സഹായം തേടൽ മറ്റൊരു വിഷയമാണ്.

രണ്ടിനും ഒരേ തെളിവ് മതിയാകില്ല.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നു : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, പ്രവാചകന്മാരുടെ ബർസഖീ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തത്ത്വങ്ങൾ പറഞ്ഞ് സുന്നികളുടെ തെളിവുകളെ വഴിതിരിച്ചുവിടാനും വഹാബീ വീക്ഷണകോണിലേക്ക് ചുരുക്കാനുമുള്ള താങ്കളുടെ ശ്രമങ്ങൾക്കുള്ള നേർക്കുനേരെയുള്ള അക്കാദമിക് ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. «إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ» എന്ന ഹദീസിന്റെ തെറ്റായ പ്രയോഗവും താങ്കളുടെ അറിവില്ലായ്മയും

ത്വയ്യിബ്, സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ ഈ ഹദീസ് ഇവിടെ ഉദ്ധരിച്ച് വിശ്വാസികളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നത് കഷ്ടമാണ്!

ഹദീസിന്റെ യഥാർത്ഥ ആശയം: ഖിയാമത്ത് നാളിൽ ഹൗളുൽ കൗഥറിന്റെ അടുക്കൽ വെച്ച് ദിൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ മൃത്തദ്ദുകളായ (ഇസ്‌ലാമിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോയ) ആളുകളെയും നവീനാശയക്കാരെയും മലക്കുകൾ തടയുമ്പോൾ പ്രവാചകൻ ﷺ ന് നൽകപ്പെടുന്ന മറുപടിയാണ് «إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ» (അങ്ങേക്ക് ശേഷം ഇവർ ദീനിൽ എന്താണ് പുതുതായി ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് അങ്ങേക്ക് അറിയില്ല) എന്നത്.

പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഐക്യകണ്ഠേനയുള്ള വ്യാഖ്യാനം: ഇമാം നവവി (റ), ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ) തുടങ്ങിയ സകല മുഹദ്ദിസുകളും രേഖപ്പെടുത്തിയത്, ഇത് ദീൻ ഉപേക്ഷിച്ചുപോയ മൃത്തദ്ദുകളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഹദീസാണ് എന്നാണ്.

താങ്കളുടെ വൈരുദ്ധ്യം: തിരുനബി ﷺ യെ സ്നേഹിക്കുകയും അവിടുത്തെ റൗളയിൽ ചെന്ന് സലാം പറയുകയും വസീലയാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സത്യവിശ്വാസികളെയും സ്വഹാബികളെയും ആണോ ത്വയ്യിബ് താങ്കൾ ഈ ഹദീസിലെ മൃത്തദ്ദുകളോട് ഉപമിക്കുന്നത്? സുബ്ഹാനല്ലാഹ്!

2. ബർസഖീ ജീവിതവും «إِسْتِغْفَار» ഉം — സുന്നികൾ കൊണ്ടുപൊരുത തെളിവ്

ത്വയ്യിബ്, സുന്നികൾ പ്രവാചകന്മാരുടെ ബർസഖീ ജീവിതത്തിന് തെളിവായി «الأَنْبِيَاءُ أَحْيَاءٌ فِي قُبُورِهِمْ يُصَلُّونَ» എന്ന് മാത്രം കാണിച്ച് റൗളയിലെ പ്രാർത്ഥന സ്ഥാപിക്കുകയല്ല ചെയ്തത്. മറിച്ച്, വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രവാചകൻ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പാപമോചനം തേടുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന സ്വഹീഹായ ഹദീസ് തന്നെയാണ് കൊണ്ടുവന്നത്:

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ» (എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും, മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ [പാപമോചനം] തേടും). 📚 റഫറൻസ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ | സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24 - സ്വഹീഹ്).

ത്വയ്യിബ്, ഇവിടെ പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും തന്റെ ഖബറിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു എന്ന് സ്വഹീഹായ പ്രമാണത്തിൽ വ്യക്തമാണ്. അപ്പോൾ റൗളയിൽ ചെന്ന് അവിടുത്തെ സമീപ്യത്തിൽ «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» (റസൂൽ അവർക്കായി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുക) എന്ന ഖുർആൻ ആയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവാചകനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാറിന് അപേക്ഷിക്കുന്നത് എങ്ങനെ തെറ്റാകും?

3. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള വിളിയും സഹായ അപേക്ഷയും — ഫഹ്മുസ്സഹാബ

താങ്കൾ പറയുന്നു: "ബർസഖ് ജീവിതം വേറെ, മരിച്ചവരോട് അപേക്ഷിക്കുന്നത് വേറെ, അതിന് പ്രത്യേകം തെളിവ് വേണം" എന്ന്.

ഇതാ സ്വഹാബത്തിന്റെ കൃത്യമായ അമൽ (ഫഹ്മുസ്സഹാബ) എന്ന തെളിവ്:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും/പ്രാർത്ഥിച്ചാലും). 📚 റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (6/356), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (7/47). ⚖️ സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495 - إسناده صحيح).

ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി ചെയ്തത് എന്താണ്?

വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്നു.

«يَا رَسُولَ اللَّهِ» എന്ന് വിളിച്ച് അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

«اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും) എന്ന് നേരിട്ട് അപേക്ഷിച്ചു.

ത്വയ്യിബ്, ബർസഖ് ജീവിതമുള്ള തിരുനബി ﷺ ക്ക് വിളിക്കുന്നത് കേൾക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും സാധിക്കുമെന്ന് സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) പ്രയോഗത്തിലൂടെ കാണിച്ചുതന്നു. ഇതിന് എതിരായി ഒരു സ്വഹാബിയെങ്കിലും അന്ന് സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടോ?

ത്വയ്യിബ് : 

❌ വാദം 4:

حياتي خيرٌ لكم... ووفاتي خيرٌ لكم، تُعرض عليَّ أعمالكم...

എന്ന ഹദീസ് നബി ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഉമ്മത്തിനായി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നു!

ആദ്യം ഹദീസിന്റെ ഗ്രേഡിംഗ് പരിശോധിക്കാം:

ഇത് പണ്ഡിതന്മാർ ഏകകണ്ഠമായി സ്വഹീഹ് എന്ന് അംഗീകരിച്ച ഹദീസ് അല്ല.

ഇമാം ഹൈസമി رحمه الله ഇബ്നു മസ്ഊദ് رضي الله عنه വഴിയുള്ള റിവായത്തിനെക്കുറിച്ച് `رجاله رجال الصحيح`

എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതേസമയം ശൈഖ് അൽബാനി رحمه الله *السلسلة الضعيفة*975ൽ ഇതിനെ **ദഈഫ്** എന്ന് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ഇമാം ഇറാഖിയും സനദിനെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ عبد المجيد بن عبد العزيز بن أبي روادഎന്ന റാവിയെ ചില പണ്ഡിതന്മാർ ദുർബലപ്പെടുത്തിയതായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അതിനാൽ ഹദീസിന്റെ സ്വഹീഹ്/ദഈഫ് എന്ന വിഷയത്തിൽ തന്നെ പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ തർക്കമുണ്ട് .അതിനാൽ:

ഇത് സ്വഹീഹാണെന്ന് എല്ലാവരും അംഗീകരിച്ചു; അതിനാൽ ഇസ്തിഗാസ തെളിഞ്ഞു എന്ന വാദം നിലനിൽക്കില്ല.

ഇനി അതിലും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം:

ഹദീസ് സ്വഹീഹാണെന്ന് നമുക്ക് താൽക്കാലികമായി സമ്മതിച്ചാലും, അതിൽ നിന്ന് “വഫാത്തായ നബിയോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യാം” എന്ന് എവിടെയാണ് തെളിയുന്നത്❓

ഹദീസിലെ വാക്കുകൾ:

فما رأيتُ من خيرٍ حمدتُ اللهَ عليه، وما رأيتُ من شرٍّ استغفرتُ اللهَ لكم`

നന്മ കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും; തിന്മ കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്കായി അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും.

ശ്രദ്ധിക്കുക നബി ﷺ **അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു.

പക്ഷേ ഹദീസിൽ എവിടെയും:

❌ “എന്നോട് സഹായം ചോദിക്കൂ”

❌ “എന്നെ വിളിച്ച് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യൂ”

❌ “എന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം എന്നോട് സഹായം തേടൂ”

എന്നൊന്നും പറയുന്നില്ല.

അതിനാൽ:

അമലുകൾ നബി ﷺ-ക്ക് കാണിക്കപ്പെടുന്നു” → “അതിനാൽ നബിയോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യാം

എന്ന നിഗമനം **ഹദീസിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് തെളിയുന്നില്ല.**

ഒരു കാര്യം തെളിയിക്കുന്ന ഹദീസ് ഉപയോഗിച്ച് അതിൽ പറയാത്ത മറ്റൊരു ഇബാദത്ത്/അഖീദാ നിയമം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഹദീസ് സ്വഹീഹാണെന്ന് സമ്മതിച്ചാലും — അത് മാത്രം കൊണ്ട് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള നബിയോടുള്ള ഇസ്തിഗാസ തെളിയുന്നില്ല.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ഹദീസിന്റെ സനദിനെ ദുർബലപ്പെടുത്താനും അതിലെ ആശയങ്ങളെ സങ്കുചിതമാക്കാനും താങ്കൾ നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾക്കുള്ള നേർക്കുനേരെയുള്ള അക്കാദമിക് ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. ഹദീസിന്റെ സനദും ശൈഖ് അൽബാനിയുടെ ദുർബലപ്പെടുത്തലും താങ്കൾ ശൈഖ് അൽബാനിയുടെ 'സിൽസിലത്തുദ്ദഈഫ' ഉദ്ധരിച്ച് ഈ ഹദീസ് തർക്കവിഷയമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രത്തിലെ (ഉലൂമുൽ ഹദീസ്) ക്ലാസിക്കൽ ഇമാമീങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം ഈ ഹദീസ് സ്വഹീഹാണെന്ന് അസന്നിഗ്ദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്:

ഇമാം അൽ-ഇറാഖി (റ): താങ്കൾ പറഞ്ഞു ഇമാം ഇറാഖി റാവിയെക്കുറിച്ച് തർക്കമുണ്ടെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തി എന്ന്. എന്നാൽ ഇമാം ഇറാഖി തന്റെ ത്വറഹുത്തസ്‌രീബ് (3/297) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ ഹദീസിന്റെ സനദ് «إِسْنَادُهُ جَيِّد» (ഇതിന്റെ പരമ്പര മികച്ചതാണ്) എന്നാണ് കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയത്! അബ്ദുൽ മജീദ് എന്ന റാവി ഇമാം മുസ്‌ലിമിന്റെ റാവിയാണെന്നും അവിടെ അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പകുതി മാത്രം വായിച്ച് ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കരുത്.

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ): ഹദീസ് കലയിലെ കുലപതിയായ ഇബ്നു ഹജർ (റ) തന്റെ മത്വാലിബുൽ ആലിയ (4/22) ൽ ഈ ഹദീസ് സ്വഹീഹാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കി.

ഇമാം അസ്-സുയൂത്വി (റ), ഹാഫിള് ഹൈസമി (റ) എന്നിവരും ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

ക്ലാസിക്കൽ മുഹദ്ദിസുകളുടെ ഈ ഏകോപിച്ച തീരുമാനത്തിന് മുന്നിൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വന്ന അൽബാനിയുടെ നിരൂപണത്തിന് ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രത്തിൽ എന്ത് പ്രസക്തിയാണുള്ളത്?

2. "എന്നോട് സഹായം ചോദിക്കൂ എന്ന് ഹദീസിലുണ്ടോ?" എന്ന താങ്കളുടെ വാദം ത്വയ്യിബ്, ഹദീസിലെ വാചകം താങ്കൾ തന്നെ ഉദ്ധരിച്ചു: «وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ» (നിങ്ങളുടെ തിന്മ കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും).

സുന്നികൾ അല്ലാഹുവല്ലാത്തവരോട് പാപം പൊറുക്കാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല. താങ്കൾ തന്നെ സമ്മതിച്ചതുപോലെ, തിരുനബി ﷺ തന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു (ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു) എന്ന് ഈ ഹദീസ് അസന്നിഗ്ദ്ധമായി തെളിയിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ തന്റെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ കഴിവുള്ള പ്രവാചകന്റെ അരികിൽ ചെന്ന്, സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ അല്ലാഹു പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, എനിക്ക് വേണ്ടി അങ്ങും അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യണം/പ്രാർത്ഥിക്കണം" എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നതാണോ ഇബാദത്തിൽ പങ്കുചേർക്കൽ? പ്രവാചകൻ ഖബറിൽ സ്വയം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു കാര്യം അദ്ദേഹത്തോട് നേരിട്ട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എങ്ങനെയാണ് തെറ്റാകുന്നത്?

3. സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രയോഗം താങ്കളുടെ വാദത്തെ പൊളിക്കുന്നു "വഫാത്തിന് ശേഷം എന്നോട് ചോദിക്കൂ" എന്ന് ഹദീസിലില്ലല്ലോ എന്നാണല്ലോ താങ്കളുടെ ന്യായം. എന്നാൽ ഈ ദീൻ താങ്കളേക്കാൾ നന്നായി മനസ്സിലാക്കിയ സ്വഹാബികൾ ഇത് എങ്ങനെ പ്രയോഗിച്ചു എന്ന് നോക്കുക:

ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് വിളിച്ചു: «يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും/പ്രാർത്ഥിച്ചാലും).

അന്ന് വഫാത്തായ പ്രവാചകനോട് സ്വഹാബി നേരിട്ട് സഹായം (പ്രാർത്ഥിക്കാൻ) ആവശ്യപ്പെട്ടുവെങ്കിൽ, "എന്നോട് ചോദിക്കാൻ ഹദീസിൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ" എന്ന താങ്കളുടെ വാദം സ്വഹാബത്തിന്റെ നടപടിക്ക് കടകവിരുദ്ധമല്ലേ?

ത്വയ്യിബ് : 

### ❌ വാദം 5:

**“നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളും മരണാനന്തര ഇസ്തിഗാസയ്ക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു.”**

ശരി. എങ്കിൽ ഒരു ലളിതമായ ചോദ്യം:

**നാല് ഇമാമുകളുടെയും സ്വന്തം ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് മരണപ്പെട്ടവനോട് നേരിട്ട് — “എന്നെ സഹായിക്കൂ, എന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റൂ” — എന്ന ഇസ്തിഗാസയ്ക്ക് വ്യക്തമായ തെളിവ് കാണിക്കൂ.**

വെറും പിന്നീട് വന്ന ചിലരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ നാല് ഇമാമുകളിലേക്ക് ചേർത്താൽ അത് **ഇമാമുകളുടെ മദ്ഹബ്** ആകില്ല.

### 1️⃣ ഇമാം മാലിക് رحمه الله

ഖാദി ഇയാദ് *അശ്ശിഫാ*യിൽ മാലിക് رحمه اللهയുടെ വാക്കായി ഉദ്ധരിക്കുന്നു:

**`لا أرى أن يقف عند قبر النبي ﷺ يدعو، ولكن يسلم ويمضي`**

അർത്ഥം:

**“നബി ﷺയുടെ ഖബറിനരികിൽ നിന്ന് ദുആ ചെയ്യാൻ നിൽക്കുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നില്ല; സലാം പറഞ്ഞ് കടന്നുപോകുകയാണ്.”**

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കുക:

മാലിക് رحمه الله **ഖബറിനരികിൽ നിൽന്ന് സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ദുആ ചെയ്യുന്നതിനെ** പിന്തുണയ്ക്കുന്ന വ്യക്തമായ വാക്കല്ല ഇത്.

മറിച്ച് അദ്ദേഹം **സലാം പറഞ്ഞ് കടന്നുപോകാൻ** പറയുന്നു.

### 2️⃣ ഇമാം ശാഫിഈ رحمه الله

*അൽ-ഉമ്മ്*ൽ അദ്ദേഹം പറയുന്നു:

**`وأكره أن يعظم مخلوق حتى يجعل قبره مسجدا مخافة الفتنة عليه وعلى من بعده`**

അർത്ഥം:

**“ഒരു സൃഷ്ടിയെ അമിതമായി ആദരിച്ച് അവന്റെ ഖബറിനെ മസ്ജിദാക്കുന്നതിനെ ഞാൻ വെറുക്കുന്നു; അവനെയും പിന്നീട് വരുന്നവരെയും ബാധിക്കുന്ന ഫിത്ന ഭയന്നാണ്.”**

ഇത് നേരിട്ട് “ഇസ്തിഗാസ ശിർക്കാണ്” എന്ന വാചകം അല്ലെങ്കിലും, **ഖബറിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള ആരാധനാപരമായ അമിതത്വത്തിനെതിരെ** ഇമാം ശാഫിഈയുടെ നിലപാട് വ്യക്തമാണ്.

### 3️⃣ ഇമാം അഹ്മദ് رحمه الله

ഇവിടെയാണ് വാദക്കാർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്.

ഇബ്നു മഫ്ലിഹിന്റെ *അൽ-ഫുരൂഅ്*ൽ:

**`يستحب الدعاء عند القبر بعد الدفن`**

എന്ന് പറയുന്നു — **“സംസ്കാരത്തിന് ശേഷം ഖബറിനരികിൽ ദുആ ചെയ്യുന്നത് ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്.”**

പക്ഷേ അതിന്റെ അർത്ഥം:

❌ **മയ്യിത്തിനോട് ദുആ ചെയ്യുക** എന്നല്ല.

✅ **മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവിനോട് ദുആ ചെയ്യുക** എന്നതാണ്.

ഇത് രണ്ടും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മറച്ചുവെക്കരുത്.

### 🔥 അതിനാൽ അടിസ്ഥാന ചോദ്യം ഇപ്പോഴും അതേ:

**“നാല് ഇമാമുകളും മരണാനന്തര ഇസ്തിഗാസയെ അംഗീകരിച്ചു” എന്ന് പറയുന്നവർ — നാല് ഇമാമുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ, വ്യക്തമായ അറബി ഇബാറത്തും കൃത്യമായ ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സും കൊണ്ടുവരട്ടെ.**

പിന്നീട് വന്ന ഒരാളുടെ അഭിപ്രായം ≠ ഇമാം അബൂ ഹനീഫയുടെ അഭിപ്രായം.

ഒരു കബർ സന്ദർശിക്കൽ ≠ കബറിലുള്ള വ്യക്തിയോട് പ്രാർത്ഥിക്കൽ.

മയ്യിത്തിന് വേണ്ടി ദുആ ചെയ്യൽ ≠ മയ്യിത്തിനോട് ദുആ ചെയ്യൽ.

**ഈ മൂന്ന് വ്യത്യാസങ്ങളും ആദ്യം തെളിയിക്കണം. പിന്നെ മാത്രമേ “നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളും ഇസ്തിഗാസയ്ക്ക് അനുകൂലമാണ്” എന്ന വാദം പരിശോധിക്കാൻ കഴിയൂ.**

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമീങ്ങളുടെ പേര് പറഞ്ഞ് തത്വങ്ങളെയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പാരമ്പര്യത്തെയും വീണ്ടും തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന താങ്കളുടെ വാദങ്ങൾക്കുള്ള സമഗ്രമായ നേർക്കുനേരെയുള്ള അക്കാദമിക് ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. താങ്കൾ വരുത്തിയ മനഃപൂർവ്വമായ ആശയക്കുഴപ്പം (ഇസ്തിഗാസയും ആരാധനയും)

ത്വയ്യിബ്, ആദ്യം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ അഖീദയും താങ്കളുടെ തെറ്റിദ്ധാരണയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കുക. സുന്നികൾ ആരും പ്രവാചകനെയോ വലിയ്യാക്കന്മാരെയോ അല്ലാഹുവാക്കി അവിടുത്തെ സമൃദ്ധിയോടെയോ സൃഷ്ടിപരമായ കഴിവോടെയോ നേരിട്ട് ആരാധിക്കുകയോ കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.

സുന്നികൾ പ്രവാചകന്റെ റൗളയിൽ ചെന്ന് ചെയ്യുന്നത് അല്ലാഹുവിലേക്ക് അവിടുത്തെ വസീലയാക്കലും, അല്ലാഹുവിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് തേടലുമാണ് (وقد جئتك مستغفرا لذنبي مستشفعا بك إلى ربي). നാല് മദ്ഹബിലെയും ഫുഖഹാക്കൾ അവരുടെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ റൗള സന്ദർശന മര്യാദകൾ (ആദാബു സിയാറത്തിന്നബിയ്യ് ﷺ) വിവരിച്ചപ്പോൾ ഇക്കാര്യം സമർത്ഥമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

2. നാല് മദ്ഹബുകളിൽ നിന്നുള്ള പ്രമാണബദ്ധമായ ഇബാറത്തുകൾ

പിന്നീട് വന്നവരുടെ അഭിപ്രായമല്ല, നാല് മദ്ഹബിന്റെയും പ്രാമാണികമായ പ്രമുഖ ഫിഖ്ഹീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അറബി ഇബാറത്തുകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

ഹനാഫീ മദ്ഹബ്:

ഇമാം ഇബ്നുൽ ഹുമാം അൽ-ഹനഫി (റ) തന്റെ പ്രശസ്തമായ ഫത്ഹുൽ ഖദീർ (فتح القدير - 3/180) എന്ന ഹനഫീ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥത്തിൽ റൗള സന്ദർശനത്തിന്റെ മര്യാദകളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതുന്നു:

«ثُمَّ يَقُولُ فِي مَوْقِفِهِ: السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ... وَيَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَتَهُ مُتَوَسِّلًا بِ نَبِيِّهِ ﷺ إِلَى رَبِّهِ» (ശേഷം അവിടെ நின்று സലാം പറയുകയും, തിരുനബി ﷺ യെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കി തന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ അല്ലാഹുവോട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ).

മാലികീ മദ്ഹബ് (ഇമാം മാലിക്കിന്റെ നിലപാട്):

ത്വയ്യിബ്, താങ്കൾ ഖാദി ഇയാദ് (റ) വിന്റെ അശ്ശിഫാ പൂർണ്ണമായി വായിക്കാതെ പകുതി ഉദ്ധരിച്ച് ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചു! അബൂ ജാഫർ അൽ-മൻസൂർ എന്ന ഖലീഫ ഇമാം മാലിക് (റ) വിനോട് പ്രവാചകന്റെ റൗളയിൽ വെച്ച് ഖിബ്ലയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് പ്രാർത്ഥിക്കണോ അതോ റൗളയിലേക്ക് തിരിയണോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഇമാം മാലിക് (റ) നൽകിയ പ്രശസ്തമായ മറുപടി ഖാദി ഇയാദ് അശ്ശിഫായിൽ (2/41) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

«وَلِمَ تَصْرِفُ وَجْهَكَ عَنْهُ وَهُوَ وَسِيلَتُكَ وَوَسِيلَةُ أَبِيكَ آدَمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ؟ بَلِ اسْتَقْبِلْهُ وَاسْتَشْفِعْ بِهِ فَيُشَفِّعَهُ اللَّهُ» (താങ്കൾ എന്തിന് അവിടുത്തെ തൊട്ട് മുഖം തിരിക്കുന്നു? അവിടുന്നു താങ്കളുടെയും താങ്കളുടെ പിതാവ് ആദമിന്റെയും ഖിയാമത്ത് നാളിലെ അല്ലാഹുവിലേക്കുള്ള വസീലയല്ലേ? മറിച്ച്, അവിടുത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയും അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് തേടുകയും ചെയ്യുക; അല്ലാഹു അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് സ്വീകരിക്കും).

ശാഫിഈ മദ്ഹബ്:

ഇമാം നവവി (റ) ശാഫിഈ ഫിഖ്ഹിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥമായ അൽ-മജ്മൂഅ് (المجموع شرح المهذب - 8/274) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ റൗളയിൽ ചെന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന രൂപം പഠിപ്പിക്കുന്നത് നോക്കുക:

«ثُمَّ يَرْجِعُ إلَى مَوْقِفِهِ الأَوَّلِ قُبَالَةَ وَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَيَتَوَسَّلُ بِهِ فِي حَقِّ نَفْسِهِ وَيَسْتَشفِعُ بِهِ إلَى رَبِّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى» (ശേഷം തിരുനബി ﷺ യുടെ തിരുമുഖത്തിന് നേരെ നിന്ന്, അവിടുത്തെ സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ വസീലയാക്കുകയും തനിക്കായി റബ്ബിലേക്ക് അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് തേടുകയും ചെയ്യട്ടെ).

ഹംബലീ മദ്ഹബ്:

ഇമാം ഇബ്നു ഖുദാമ അൽ-ഹംബലി (റ) തന്റെ വിഖ്യാതമായ ഹംബലീ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥമായ അൽ-മുഗ്നിയിൽ (المغني - 3/556) റൗള സന്ദർശനത്തിൽ പറയേണ്ട ദുആയായി പഠിപ്പിക്കുന്നത് നോക്കുക:

«وَقَدْ جِئْتُكَ مُسْتَغْفِرًا مِنْ ذُنُوبِي، مُسْتَشْفِعًا بِكَ إِلَى رَبِّي» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയെ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും ഞാൻ ഇതാ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു).

3. ഇമാം ശാഫഇയുടെയും ഇമാം മാലിക്കിന്റെയും ഇബാറത്തുകൾ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്തതിനുള്ള മറുപടി

ഇമാം മാലിക്കിന്റെ വാചകം: ഖബറിനടുത്ത് വന്ന് സ്വന്തം ദുആകളുമായി വെറുതെ സമയം കളയാതെ സലാം ചൊല്ലി കടന്നുപോകണം എന്ന് പറഞ്ഞത്, ഖബറിനെ ഒരു താവളമാക്കി മാറ്റുന്നതിനെ കുറിച്ചാണ് (لا تجعلوا قبري عيدا). അതേസമയം അവിടുത്തെ വസീലയാക്കുന്നതിനെ അദ്ദേഹം ഖലീഫയോട് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച ചരിത്രം അശ്ശിഫായിൽ തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇമാം ശാഫഇയുടെ വാചകം: ഖബറിനെ സജ്ദ ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാക്കുന്നതും അമിതമായി ഉയർത്തി വിഗ്രഹതുല്യമാക്കുന്നതും വെറുക്കപ്പെട്ടതാണ് (مكروه) എന്നാണ് ഇമാം അൽ-ഉമ്മിൽ പറഞ്ഞത്. അതിനെ കൊണ്ടുവന്ന് റൗളയിലെ ശഫാഅത്ത് തേടലിനോട് കൂട്ടിക്കെട്ടുന്നത് കേവലം പുകമറ മാത്രമാണ്.

ത്വയ്യിബ് :

നിസാഅ് 64 ഇസ്തിഗാസയുടെ തെളിവാണ്” എന്ന അവകാശവാദം ആദ്യം തെളിയിക്കേണ്ടത് ആയത്തിന്റെ ഒരു വാക്ക് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയല്ല—ആയത്തിന്റെ മുഴുവൻ സന്ദർഭവും തഫ്സീർ ഇമാമുമാരുടെ വിശദീകരണവും മുന്നിൽ വെച്ചാണ്!

“جَاءُوكَ” എന്ന ഒരു വാക്ക് മാത്രം പിടിച്ച് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഖബർ-ഇസ്തിഗാസ സ്ഥാപിക്കാമെങ്കിൽ, തഫ്സീർ ഇമാമുമാർ എന്തുകൊണ്ട് അതിനെ അങ്ങനെ വിശദീകരിച്ചില്ല❓

📌 **റാസി:** «الْمُرَادُ بِهِ مَنْ تَقَدَّمَ ذِكْرُهُ مِنَ الْمُنَافِقِينَ» — മുൻപ് പരാമർശിച്ച മുനാഫിഖുകളാണ് ഉദ്ദേശ്യം.

📌 **ജലാലൈൻ:** «بِتَحَاكُمِهِمْ إِلَى الطَّاغُوتِ جَاءُوكَ تَائِبِينَ» — ത്വാഗൂത്തിന്റെ അടുക്കൽ വിധി തേടിയ ശേഷം **പശ്ചാത്തപിച്ച് നബി ﷺയുടെ അടുക്കൽ വരിക**.

📌 **ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി:** «ولم يقل مسلم ... بعد موته أن يذهب إلى قبره ويسأله أن يستغفر له» — **നബി ﷺയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിലെത്തി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചോദിക്കണമെന്ന് ഒരു മുസ്‌ലിമും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.**

അതിനാൽ ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്: ആയത്തിന്റെ സന്ദർഭവും തഫ്സീറും മറികടന്ന്, “جَاءُوكَ” എന്ന ഒറ്റ വാക്കിൽ നിന്ന് വഫാത്താനന്തര ഇസ്തിഗാസ എങ്ങനെ തെളിയിച്ചു❓ദലീൽ കാണിക്കൂ വ്യാഖ്യാനം അല്ല

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, തഫ്സീറുകളുടെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെയും ഉദ്ധരണികൾ ഭാഗികമായി വെട്ടിമാറ്റി അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നിലപാടിനെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാനുള്ള താങ്കളുടെ ആറാമത്തെ ശ്രമവും പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൊളിയുകയാണ്. താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച ആളുകളുടെയും ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെയും യഥാർത്ഥ വസ്തുതകൾ വെച്ച് നേർക്കുനേരെയുള്ള അക്കാദമിക് ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. തഫ്സീർ ഇമാമീങ്ങൾ «جَاءُوكَ» വ്യാഖ്യാനിച്ച രീതി (ഇമാം റാസിയും ജലാലൈനും)

ത്വയ്യിബ്, തഫ്സീറുകൾ പകുതി വായിച്ച് ബാക്കി ഒളിച്ചുവെക്കുന്ന തന്ത്രമാണ് താങ്കൾ ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചത്!

ഇമാം ഫഖ്റുദ്ദീൻ അൽ-റാസി (റ):

താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ചു: "മുൻപ് പരാമർശിച്ച മുനാഫിഖുകളാണ് ഉദ്ദേശ്യം" എന്ന്. ആയത്തിന്റെ അവതരണ പശ്ചാത്തലം (سبب النزول) മുനാഫിഖുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് പറയാൻ ആർക്കാണ് തർക്കമുള്ളത്? എന്നാൽ ഇമാം റാസി തഫ്സീറുൽ കബീറിൽ (تفسير الرازي 10/129) ഈ ആയത്തിലെ «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» എന്നതിന്റെ പൂർണ്ണമായ തത്ത്വം വിവരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ട് താങ്കൾ മറച്ചുവെച്ചു? പ്രവാചകൻ ﷺ യെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കുന്നതിനെയും ശഫാഅത്ത് തേടുന്നതിനെയും ഖുർആൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന തത്വമാണ് അവിടെ ഇമാം റാസി സ്ഥാപിക്കുന്നത്.

തഫ്സീറുൽ ജലാലൈൻ (ഇമാം സുയൂത്വി & ഇമാം മഹ്‌ല്ലി):

ഇമാം സുയൂത്വി (റ) ആണ് തഫ്സീറുൽ ജലാലൈനിന്റെ രണ്ടാം പകുതി രേഖപ്പെടുത്തിയത്. അവിടുന്ന് തന്നെ തന്റെ «الدر المنثور» (അദ്ദുർറുൽ മൻഥൂർ 2/570) എന്ന ഖുർആൻ തഫ്സീറിൽ ഈ ആയത്തിന്റെ (നിസാഅ് 64) കീഴിൽ പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടിയ ഉത്ബിയുടെ (റ) സംഭവം അസന്നിഗ്ദ്ധമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്! ജലാലൈനിന്റെ രചയിതാവായ ഇമാം സുയൂത്വി (റ) തന്നെ തന്റെ വിശാലമായ തഫ്സീറിൽ റൗളയിലെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ആയത്തിന്റെ പ്രയോഗവൽക്കരണമായി ഉദ്ധരിച്ചപ്പോൾ, ജലാലൈനിലെ ഒരൊറ്റ വരി വെച്ച് താങ്കൾ വാദിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ അജ്ഞതയാണ്?

2. ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയും വഹാബീ വീക്ഷണവും

ത്വയ്യിബ്, താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി (وفاة: 744 AH) ആരാണ്? എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ ശിഷ്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കാണോ താങ്കൾക്ക് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തഫ്സീർ പ്രമാണം?

ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയുടെ ഗുരുവായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ നവീനാശയങ്ങളെ ഖണ്ഡിച്ച് അക്കാലത്തെ വിഖ്യാത മുഹദ്ദിസും ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ അമരക്കാരനുമായ ഇമാം തഖിയ്യുദ്ദീൻ അസ്സുബ്കി (റ) എഴുതിയ «شفاء السقام في زيارة خير الأنام» എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ ആയത്തും (നിസാഅ് 64) ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) വിന്റെ ഹദീസും വെച്ച് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള റൗളയിലെ ഇസ്തിഗ്ഫാറും തവസ്സുലും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഐക്യകണ്ഠേനയുള്ള പ്രമാണമാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

3. ആയത്തിന്റെ വ്യാപ്തിയെക്കുറിച്ച് ജുംഹൂറുൽ മുഫസ്സിരീങ്ങൾ പറഞ്ഞത് (ദലീൽ)

"ഒറ്റ വാക്കിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ തെളിയും, വ്യാഖ്യാനമല്ല ദലീൽ വേണം" എന്നാണല്ലോ താങ്കളുടെ ആവശ്യം. എന്നാൽ തഫ്സീർ ലോകത്തെ കുലപതികളായ ഇമാമുകൾ ഈ ആയത്തിന്റെ പ്രയോഗവൽക്കരണമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ തെളിവുകൾ നോക്കുക:

📜 1. ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) - [تفسير ابن كثير 2/347]:

നിസാഅ് 64-ന്റെ തഫ്സീറിൽ ഇബ്നു കഥീർ എഴുതുന്നു:

«وقد ذكر جماعة منهم الشيخ أبو نصر بن الصباغ في كتابه الشامل الحكاية المشهورة عن العتبي... وقد جئتك مستغفرا لذنبي مستشفعا بك إلى ربي»

(പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഒരു അഅ്റാബി റൗളയിൽ വന്ന് നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് ഓതുകയും, "ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തുകൊണ്ടും അങ്ങയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞ് തവസ്സുൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്ത സംഭവം ഇമാമുകൾ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്).

📜 2. ഇമാം ഖുർത്വുബി (റ) - [تفسير القرطبي 5/265]:

മാലികീ മദ്ഹബിലെ മഹാന്മാരായ ഇമാമുകളിൽ ഒരാളായ ഇമാം ഖുർത്വുബി തഫ്സീറിൽ നിസാഅ് 64-ന്റെ കീഴിൽ ഉത്ബിയുടെ സംഭവം ഉദ്ധരിച്ച് പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും ആയത്ത് ബാധകമാണെന്ന് സമർത്ഥിക്കുന്നു.

📜 3. ഇമാം അബൂ ഹയ്യാൻ അൽ-അന്തലൂസി (റ) - [البحر المحيط 3/282]:

«ويراد بالرسول محمد ﷺ... وشمول هذا الحكم لمن كان في عصره ومن بعده»

(റസൂൽ കൊണ്ട് ഉദ്ദേശ്യം മുഹമ്മദ് നബി ﷺ ആണ്... ഈ വിധിയുടെ വ്യാപ്തി അവിടുത്തെ കാലത്തുള്ളവർക്കും അവിടുത്തേക്ക് ശേഷം വരുന്നവർക്കും [വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ളവർക്കും] ഒരുപോലെ ബാധകമാണ്).

4. സ്വഹാബത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള പ്രവർത്തനം (പ്രമാണബദ്ധമായ തെളിവ്)

വ്യാഖ്യാനമല്ല, ഖണ്ഡിതമായ തെളിവ് താഴെ നൽകുന്നു. താങ്കൾ നിരന്തരം ഒളിച്ചോടുന്ന ആ സ്വഹീഹായ പ്രമാണം:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ തേടിയാലും/പ്രാർത്ഥിച്ചാലും).

📚 റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (6/356), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (7/47).

⚖️ സനദ് വിധി: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-अസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495) — إسناده صحيح (സനദ് സ്വഹീഹ്).

ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്ന് ആയത്ത് പ്രയോഗവൽക്കരിച്ച് «يَا رَسُولَ اللَّهِ» എന്ന് വിളിച്ച് ഇസ്തിഗ്ഫാറിനും ദുആക്കും അപേക്ഷിച്ചു!

ത്വയ്യിബ് : 

PART 1 — മറുപടി 7 PART 1 FINISHED @followersസ്നേഹ സംവാദം

❌ വാദം 6:

ഇത് ഇസ്തിഗാസ തന്നെയാണ്; ഇതിൽ സ്വഹാബത്തിന്റെ ഇജ്മാഅ് ഉണ്ട്.

തെളിവ് പരിശോധിക്കാം. കഥകളല്ല — **സ്വഹീഹ് ഹദീസും സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയും.

ഉമർ (റ) എന്താണ് ചെയ്തത്❓

കടുത്ത വരൾച്ച ഉണ്ടായപ്പോൾ ഉമർ ബിൻ അൽ-ഖത്താബ് (റ) നബി ﷺയുടെ ഖബറിലേക്ക് പോയി നബിയോട് മഴ ചോദിച്ചില്ല.

മറിച്ച്, നബി ﷺയുടെ അമ്മാവനായ അബ്ബാസ് (റ) ജീവിച്ചിരിക്കെ അദ്ദേഹത്തോട് അല്ലാഹുവിനോട് മഴയ്ക്കായി ദുആ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.

സഹീഹുൽ ബുഖാരി 1010:

اللهم إنا كنا نتوسل إليك بنبينا فتسقينا، وإنا نتوسل إليك بعم نبينا فاسقنا`

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നബിയിലൂടെ നിന്നോട് തവസ്സുൽ ചെയ്തപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് മഴ നൽകി. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നബിയുടെ അമ്മാവനിലൂടെ നിന്നോട് തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് മഴ നൽകേണമേ തുടർന്ന് മഴ ലഭിച്ചു.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം:

ഉമർ (റ) അബ്ബാസിനോട് “അബ്ബാസേ, ഞങ്ങൾക്ക് മഴ നൽകൂ” എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.

അദ്ദേഹം അബ്ബാസ് (റ)യെ കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിനോട് ദുആ ചെയ്യിപ്പിച്ചു അതായത്:

അല്ലാഹുവിനോട് ദുആ

ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സാലിഹായ വ്യക്തിയോട് ദുആ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടൽ എന്നാൽ:

❌ വഫാത്തായ വ്യക്തിയെ നേരിട്ട് വിളിച്ച് ആവശ്യപ്പെടൽ

എന്നതിന് ഈ ഹദീസ് തെളിവല്ല.

അപ്പോൾ നബി ﷺയുടെ ഖബറിലേക്ക് പോയില്ലേ❓

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.

നബി ﷺ വഫാത്തായ ശേഷം, ഉമർ (റ), ഉസ്മാൻ (റ), അലി (റ), ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ), മറ്റു സ്വഹാബികൾ എന്നിവർ കടുത്ത ആവശ്യങ്ങളിൽ നബി ﷺയുടെ ഖബറിങ്കൽ പോയി:

യാ റസൂലല്ലാഹ്, ഞങ്ങളെ സഹായിക്കൂ

എന്ന് ഇസ്തിഗാസ നടത്തിയതായി **സഹീഹായ, വ്യക്തമായ ഒരു റിപ്പോർട്ട്** കാണിക്കണം.

ഇതിന് പകരം സഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ ഉമർ (റ)യുടെ പ്രായോഗിക മാതൃകയാണ് നമ്മുടെ മുന്നിലുള്ളത്.

അതുകൊണ്ട് “ഇസ്തിഗാസയിൽ സ്വഹാബത്തിന്റെ ഇജ്മാഅ് ഉണ്ട്” എന്ന് പറയുന്നവർക്ക് ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്:

സ്വഹാബത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സഹീഹായ, വ്യക്തമായ തെളിവ് കൊണ്ടുവരൂ.

“നബി ﷺ വഫാത്തായിട്ടും അബ്ബാസ് (റ) വഴി തവസ്സുൽ ചെയ്തു” എന്ന ഹദീസ് ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് പറയുന്നത് മതിയാകില്ല.

കാരണം ബുഖാരിയിലെ വാചകം തന്നെ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا

ഞങ്ങൾ നബിയുടെ അമ്മാവനിലൂടെ നിന്നോട് തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നു. അത് അബ്ബാസിനോട് പ്രാർത്ഥിക്കൽ അല്ല.

അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ്.ഖുർആൻ എന്താണ് പറയുന്നത്❓

അല്ലാഹു പറയുന്നു:وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لَا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ

അന്ത്യനാൾ വരെയും അവന് ഉത്തരം നൽകാൻ കഴിയാത്തവനെ അല്ലാഹുവിന് പുറമെ വിളിക്കുന്നവനേക്കാൾ വഴിപിഴച്ചവൻ ആരുണ്ട്❓

സൂറത്തുൽ അഹ്ഖാഫ് 46:5ത്വബരി ഈ ആയത്തിന്റെ തഫ്സീറിൽ ഇത് അല്ലാഹുവിന് പുറമെ വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന അവരുടെ ആരാധ്യന്മാരെക്കുറിച്ചാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു; അവർ വിളിക്കുന്നവരുടെ ദുആയ്ക്ക് മറുപടി നൽകാൻ കഴിയാത്തവരായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ അടിസ്ഥാന തത്വം വളരെ വ്യക്തമാണ്:

ദുആ ആരോടാണ്❓ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദുആ സ്വീകരിക്കുന്നത്❓

ഇതാണ് ആദ്യം തെളിയിക്കേണ്ടത്.

മരണപ്പെട്ടവരോട് നേരിട്ട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യുന്നത് സ്വഹാബത്തിന്റെ ഇജ്മാഅാണ്എന്ന് പറയുന്നവർ:

ഉമർ (റ)യുടെ സഹീഹുൽ ബുഖാരി 1010-ലെ പ്രവർത്തനത്തിന് മറുപടി പറയുക.

വഫാത്തിന് ശേഷം നബി ﷺയോട് നേരിട്ട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്ത **ഒരു സ്വഹാബിയുടെ സഹീഹായ വ്യക്തമായ റിപ്പോർട്ട്** കൊണ്ടുവരിക.

അല്ലാഹുവിനോട് ദുആ”യും “മയ്യിത്തിനോട് ദുആ”യും ഒരേ കാര്യമാണെന്ന് തെളിയിക്കുക.

ഇവ മൂന്നും തെളിയിക്കാതെ സ്വഹാബത്തിന്റെ ഇജ്മാഅ് എന്ന് മുദ്രകുത്തുന്നത് തെളിവല്ല — അവകാശവാദം മാത്രമാണ്.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നു :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ബുഖാരിയിലെ ഉമർ (റ) വിന്റെ അബ്ബാസ് (റ) വഴിയുള്ള ഇസ്തിസ്ഖാഅ് ഹദീസിനെയും അഹ്ഖാഫ് സൂറത്തിലെ ആയത്തിനെയും തങ്ങളുടേതായ ശൈലിയിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ച് സ്വഹാബത്തിന്റെ ഇജ്മാഇനെയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നിലപാടിനെയും തള്ളിപ്പറയാൻ നടത്തുന്ന അവസാന ശ്രമങ്ങൾക്കുള്ള ഖണ്ഡിതമായ പ്രമാണബദ്ധ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ കൊണ്ട് വസീലാക്കിയ ഹദീസിന്റെ (ബുഖാരി 1010) യഥാർത്ഥ അർത്ഥം

ത്വയ്യിബ്, ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചത് പ്രവാചകനെ വസീലാക്കുന്നത് വിരോധിച്ചതുകൊണ്ടാണ് എന്ന വാദം സ്വഹാബത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന് തന്നെ വിരുദ്ധമാണ്.

എന്തുകൊണ്ട് അബ്ബാസ് (റ)?

പ്രവാചകന്റെ തറവാട്ടുകാരെയും കുടുംബത്തെയും (ആലു ബൈത്ത്) ബഹുമാനിക്കാനും തിരുനബി ﷺ യോടുള്ള ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കാനുമാണ് ഉമർ (റ) അവിടുത്തെ അമ്മാവനായ അബ്ബാസ് (റ) വിനെ വസീലയാക്കിയത്. ബുഖാരിയിലെ അതേ ഹദീസിൽ ഉമർ (റ) വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്: «اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِ نَبِيِّنَا... وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا» (അല്ലാഹുവേ, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നബിയെക്കൊണ്ട് നിന്നിലേക്ക് വസീലാക്കിയിരുന്നു... ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ നബിയുടെ അമ്മാവനെക്കൊണ്ട് വസീലാക്കുന്നു).

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിലെ വസീല തടയപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) പ്രവാചക കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട അബ്ബാസ് (റ) വിന് പകരം മറ്റാരെയെങ്കിലും ആക്കുമായിരുന്നു. റസൂലുള്ളാഹിയോടുള്ള ബന്ധം (قرابة الرسول) തന്നെയാണ് അവിടെയും വസീലയാക്കിയത്.

വഫാത്തായവരെ വസീലാക്കൽ നിഷിദ്ധമാണെന്ന് ഉമർ (റ) പ്രഖ്യാപിക്കുകയോ ഒരു സ്വഹാബിയും അപ്രകാരം മനസ്സിലാക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല!

2. സ്വഹാബത്തിൽ നിന്നുള്ള സ്വഹീഹായ തെളിവ് (ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് റ വിന്റെ സംഭവം)

"വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ വന്ന് അപേക്ഷിച്ച ഒരു സ്വഹാബിയുടെ സ്വഹീഹായ റിപ്പോർട്ട് കാണിക്കൂ" എന്ന താങ്കളുടെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി മുൻപേ നൽകിയതാണ്. വീണ്ടും അത് അടിവരയിടുന്നു:

«عَنْ مَالِكِ الدَّارِ قَالَ: أَصَابَ النَّاسَ قَحْطٌ فِي زَمَنِ عُمَرَ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا...»

(മാലിക് അദ്ദാർ (റ) നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് വരൾച്ച ബാധിച്ചപ്പോൾ, ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴ ചോദിച്ചാലും, അവർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്...")

📚 സനദിന്റെ സ്വീകാര്യത:

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ): ഫത്ഹുൽ ബാരി (2/495) — «وَإِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്).

ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (റ): അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ (7/92) — «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്).

ത്വയ്യിബ്, ഇവിടെ ഒരു സ്വഹാബി ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ നോക്കുക:

നബി ﷺ യുടെ വഫാത്തിന് ശേഷമാണ് ഖബറിങ്കൽ വന്നത്.

«يَا رَسُولَ اللَّهِ» എന്ന് വിളിച്ച് അഭിസംബോധന ചെയ്തു.

«اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» (ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണം/മഴ തേടണം) എന്ന് നേരിട്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടു.

ഉമർ (റ) വിനോ മറ്റ് സ്വഹാബികൾക്കോ ഈ വിവരമെത്തിയപ്പോൾ അവർ ഇതിനെ ശിർക്കെന്നോ ആയത്തിന് വിരുദ്ധമെന്നോ പറഞ്ഞില്ല; മറിച്ച് ഉമർ (റ) കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇതിനേക്കാൾ വലിയ എന്ത് സ്വഹാബീ ആഥാറാണ് (അമൽ) താങ്കൾക്ക് വേണ്ടത്?

3. സൂറത്തുൽ അഹ്ഖാഫ് 5-ാം ആയത്തിന്റെ തെറ്റായ ഉപയോഗം

ത്വയ്യിബ്, സ്വഹാബികളും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പണ്ഡിതന്മാരും നിഷേധികൾക്കായും വിഗ്രഹങ്ങൾക്കായും ഇറക്കിയ ആയത്തുകൾ തിരുനബിയെ സ്നേഹിക്കുന്ന സത്യവിശ്വാസികളുടെ മേൽ ചാർത്തുന്ന ഖവാരിജീയൻ ശൈലിയാണ് ഇവിടെ പ്രയോഗിച്ചത്!

«وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لَا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَهُمْ عَنْ دُعَائِهِمْ غَافِلُونَ» (അഹ്ഖാഫ്: 5)

തബ്സീർ യാഥാർത്ഥ്യം: താങ്കൾ തന്നെ ഉദ്ധരിച്ച തഫ്സീറുത്ത്വബരിയിൽ അല്ലാഹുവിനെക്കൂടാതെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്ന കല്ലുകൾക്കും വിഗ്രഹങ്ങൾക്കും (الأوثان والأصنام) വേണ്ടിയാണ് ഈ ആയത്ത് അവതരിച്ചത് എന്ന് കൃത്യമായി പറയുന്നുണ്ട്.

അല്ലാഹുവേ അല്ലാതെ സൃഷ്ടികളെ ആരാധിക്കുകയോ വിഗ്രഹങ്ങളെ വിളിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ബഹുദേവതാവാദികളെക്കുറിച്ചുള്ള ആയത്ത് കൊണ്ട് വന്ന്, പ്രവാചകന്റെ റൗളയിൽ ചെന്ന് അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കുകയും ശഫാഅത്ത് തേടുകയും ചെയ്യുന്ന മുഅ്മിനീങ്ങളെ ഖണ്ഡിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് എത്ര വലിയ വിവരക്കേടാണ്!

4. പ്രാർത്ഥനയും (ദുആ) തവസ്സുലും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ്

സുന്നികൾ അല്ലാഹുവിനോടല്ലാതെ മറ്റാരോടും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നില്ല. അല്ലാഹുവാണ് പ്രാർത്ഥനക്ക് ഉത്തരം നൽകുന്ന ഏക ഇലാഹ് (لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا).

എന്നാൽ പ്രവാചകന്മാരും സാലിഹീങ്ങളും അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ പദവിയുള്ളവരാണ്. അവിടുത്തെ റൗളയിൽ ചെന്ന് പ്രവാചകനെ ഇടയാളനാക്കി അല്ലാഹുവോട് ദുആ ചെയ്യുന്നതും, പ്രവാചകനോട് എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നതും ഇബാദത്തിലോ ഉലൂഹിയ്യത്തിലോ പങ്കുചേർക്കലല്ല. അത് സുന്നത്തും പ്രമാണബദ്ധമായ തവസ്സുലുമാണ്.

ത്വയ്യിബ് : 

എത്രയും വലിയ പുണ്യമുള്ള ഇസ്തിഗാസക്ക് സഹീഹ് അല്ലാതെ ഒരു കഥ അല്ലാതെ വേറെ എതെകിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ?

മൂസാ സോന്കാൽ :

ഇസ്തിഗാസയും തവസ്സുലും കേവലം "കഥകളിൽ" അധിഷ്ഠിതമല്ല; മറിച്ച് സ്വഹീഹായ ഹദീസുകളിലും, അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമുകൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ സ്വഹാബീ പ്രയോഗങ്ങളിലും (ഫഹ്മുസ്സഹാബ), നാല് മദ്ഹബുകളിലെ ഫുഖഹാക്കളുടെ ഖണ്ഡിതമായ പ്രമാണങ്ങളിലുമാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

1. സ്വഹീഹായ ഹദീസ്: ഹദീസുൽ അഅ്മാ (ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് റ വിന്റെ ഹദീസ്)

പ്രവാചകൻ ﷺ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് തന്നെ അവിടുത്തെ വിളിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കാൻ ഒരു അന്ധനായ സ്വഹാബിയെ പഠിപ്പിച്ച സ്വഹീഹായ ഹദീസ്:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي...»

(അല്ലാഹുവേ! കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകനായ അവിടുത്തെ നബി മുഹമ്മദ് ﷺ യെക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുകയും നിന്നിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു. യാ മുഹമ്മദ്! എന്റെ ഈ ആവശ്യം നിർവ്വഹിക്കപ്പെടുന്നതിനായി അങ്ങയെക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...)

ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: സുനനുത്തിർമുദി (3578), സുനനു ഇബ്നി മാജ (1385), മുസ്നദ് അഹ്മദ് (17240), അൽ-മുസ്തദ്റക് - ഹാകിം (1/519).

ഹദീസ് ഗ്രേഡിംഗ്:

ഇമാം തിർമുദി: «هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ»

ഇമാം ഹാകിം & ദഹബി: സ്വഹീഹ് അലാ ഷർത്വ അശ്ശൈഖൈനി (ബുഖാരിയുടെയും മുസ്ലിമിന്റെയും നിബന്ധന പ്രകാരം സ്വഹീഹ്).

വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രയോഗം:

ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് (പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം) ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റപ്പെടാൻ വേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) അദ്ദേഹത്തിന് ഇതേ ദുആ (യാ മുഹമ്മദ് എന്ന് വിളിച്ച് പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന) പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

റഫറൻസ്: അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ - ത്വബറാനി (10495), അൽ-മുഅ്ജമുസ്സഗീർ (1/183).

സനദ് വിധി: ഹാഫിള് അൽ-ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 2/279), ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബു വത്തർഹീബ് 1/273) എന്നിവർ "ഇസ്നാദുഹു സ്വഹീഹ്" (സനദ് സ്വഹീഹ്) എന്ന് വിധിയെഴുതി.

2. കഥയല്ല, സനദ് സ്വഹീഹായ ചരിത്രരേഖ (ആഥാറുസ്സഹാബ)

വരൾച്ചയുടെ സമയത്ത് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബി പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന്: «يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا» എന്ന് അപേക്ഷിച്ച സംഭവം കേവലം ഒരു കഥയല്ല.

റഫറൻസ്: അൽ-മുസ്വന്നഫ് - ഇബ്നു അബീ ശൈബ (6/356), ദലാഇലുന്നുബുവ്വ - ബൈഹഖി (7/47).

സനദ് പരിശോധന: ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495), ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92) എന്നീ ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (ഇതിന്റെ പരമ്പര സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ച ഔദ്യോഗിക ഹദീസ് ചരിത്രരേഖയാണത്.

3. നാല് മദ്ഹബുകളിലെ ശർഈ അഹ്കാമുകൾ

കേവലം കഥകൾ വെച്ചല്ല അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളും ഫുഖഹാക്കളും റൗള സന്ദർശന വേളയിൽ തിരുനബി ﷺ യെ വസീലയാക്കുന്നതും ശഫാഅത്ത് തേടുന്നതും സുന്നത്താണെന്ന് കർമ്മശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എഴുതിവെച്ചത്:

ശാഫിഈ മദ്ഹബ്: ഇമാം നവവി (റ) - അൽ-മജ്മൂഅ് (8/274)

ഹംബലീ മദ്ഹബ്: ഇമാം ഇബ്നു ഖുദാമ (റ) - അൽ-മുഗ്നി (3/556)

ഹനാഫീ മദ്ഹബ്: കമാലുദ്ദീൻ ഇബ്നുൽ ഹുമാം (റ) - ഫത്ഹുൽ ഖദീർ (3/180)

മാലികീ മദ്ഹബ്: ഖാദി ഇയാദ് (റ) - അശ്ശിഫാ (2/41)

നാല് മദ്ഹബിലെയും പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ റൗളയിൽ വന്ന് «وَقَدْ جِئْتُكَ مُسْتَغْفِرًا لِذَنْبِي مُسْتَشْفِعًا بِكَ إِلَى رَبِّي» എന്ന് ചൊല്ലൽ സുന്നത്താണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഹദീസ് പ്രമാണങ്ങളും ഖുർആൻ ആയത്തുകളും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്.

ത്വയ്യിബ് :

ആയതിന്റെ അകെ സാരം ഇതാണ് ഇതിൽ നിന്നും നിങ്ങൾക് ഇസ്തിഗാസ എങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു

ഒരു യഹൂദിയും ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ച വ്യക്തിയും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടായപ്പോൾ, നീതി ലഭിക്കാൻ മുഹമ്മദ് നബി ﷺ യുടെ അടുത്തേക്ക് പോകണമെന്ന് യഹൂദി ആവശ്യപ്പെട്ടു (കാരണം നബി ﷺ പക്ഷപാതം കാണിക്കില്ലെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു). എന്നാൽ മുസ്ലിം എന്ന് അവകാശപ്പെട്ട വ്യക്തി, തനിക്ക് അനുകൂലമായ വിധി ലഭിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച് യഹൂദ നേതാവായ കഅ്ബ് ബിൻ അഷ്‌റഫിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകാനാണ് ആഗ്രഹിച്ചത്.

حدثني محمد بن عمرو قال، حدثنا أبو عاصم، عن عيسى، عن ابن أبي نجيح، عن مجاهد في قول الله: " ظلموا أنفسهم " إلى قوله: وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا ، قال: إن هذا في الرجل اليهودي والرجل المسلم اللذين تحاكما إلى كعب بن الأشرف.

الكتاب: جامع البيان في تأويل القرآن (8/517)

الطبري، أبو جعفر (224-310هـ ، 839 - 923م).

മുഹമ്മദ് ബ്നു അംറ് എനിക്ക് നിവേദനം ചെയ്തു: അബൂ ആസിം ഈസായിൽ നിന്നും, അദ്ദേഹം ഇബ്നു അബീ നജീഹിൽ നിന്നും, അദ്ദേഹം മുജാഹിദിൽ നിന്നും നിവേദനം ചെയ്യുന്നു. അല്ലാഹുവിന്റെ വചനമായ: "അവർ തങ്ങളോട് തന്നെ അക്രമം ചെയ്തു..." എന്നത് മുതൽ "...അവർ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുന്നത് വരെ" (സൂറത്തുന്നിസാഅ്: 64-65) വരെയുള്ള ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഇത് കഅ്ബ് ബിൻ അഷ്‌റഫിന്റെ അടുത്തേക്ക് വിധി തേടിപ്പോയ ഒരു യഹൂദിയെയും ഒരു മുസ്ലിമിനെയും (കപടവിശ്വാസി) കുറിച്ചാണ് അവതരിച്ചത്."

64 മത്തെ ആയത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തിൽ "ഔസാത്ത വൽ മുദ്നിബീൻ*"എന്നുപറഞ്ഞത് ആരെ കുറിച്ചാണ് എന്ന് വ്യക്തമായില്ലെ.അതായത് പാപികളായ തെറ്റുകൾ ചെയ്ത ആളുകൾ ആരാണ് എന്നുള്ളത്

മൂസ ഖണ്ഡനം : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ നൽകിയ തഫ്സീറുത്ത്വബരിയിലെ ഉദ്ധരണിയിലൂടെ ആയത്തിന്റെ അവതരണ പശ്ചാത്തലം (سبب النزول) മാത്രമാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു ഖുർആൻ ആയത്തിന്റെ വിധി (അഹ്കാം) മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഉസൂൽ എന്താണെന്നും, അതിൽ നിന്ന് തവസ്സുലും ശഫാഅത്ത് തേടലും എങ്ങനെ തെളിയുന്നുവെന്നും താഴെ വിവരിക്കുന്നു:

1. അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഉസൂൽ: «العبرة بعموم اللفظ لا بخصوص السبب»

ഇസ്ലാമിക നിയമനിർമ്മാണ തത്ത്വത്തിൽ (ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹ്) ഐക്യകണ്ഠേന അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട തത്ത്വമാണിത്: "അവതരണ പശ്ചാത്തലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയ്ക്കല്ല, പദപ്രയോഗത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവത്തിനാണ് പരിഗണന."

ആയത്ത് അവതരിച്ചത് കഅ്ബ് ബിൻ അശ്റഫിന്റെ അടുത്തേക്ക് വിധി തേടിപ്പോയ മുനാഫിഖിന്റെ കാര്യത്തിലാണെന്നതിൽ തർക്കമില്ല.

എന്നാൽ ആയത്തിലെ വാചകം «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ...» (അവർ തങ്ങളോട് തന്നെ അക്രമം ചെയ്താൽ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരുകയും...) എന്നാണ്.

ഇവിടെ അല്ലാഹു ഉപയോഗിച്ച «إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ» (സ്വന്തത്തോട് അക്രമം ചെയ്താൽ) എന്നത് മുനാഫിഖുകൾക്ക് മാത്രം പരിമിതമായ ഒന്നല്ല. അന്ത്യനാൾ വരെയുള്ള ഏതൊരു സത്യവിശ്വാസിയും തെറ്റ് ചെയ്താൽ അവൻ "സ്വന്തത്തോട് അക്രമം ചെയ്തവനാണ്" (ظالم لنفسه).

അതിനാൽ, പാപികളായ വിശ്വാസികൾ പ്രവാചക സമീപ്യത്തിൽ വന്ന് തൗബ ചെയ്യുകയും പ്രവാചകന്റെ പ്രാർത്ഥന തേടുകയും ചെയ്യണമെന്നത് സർവ്വകാലത്തേക്കുമുള്ള ഖുർആനിക കൽപ്പനയാണ്.

2. ആയത്തിൽ നിന്ന് ശഫാഅത്തും വസീലയും എങ്ങനെ തെളിയുന്നു?

സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ അല്ലാഹു കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് നോക്കുക:

പാപികൾ അല്ലാഹുവോട് നേരിട്ട് പാപമോചനം തേടാം: «فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ»

എന്നാൽ അതിനോടൊപ്പം പ്രവാചകന്റെ പ്രാർത്ഥന കൂടി ഉണ്ടാകുമ്പോൾ: «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ»

അതിന്റെ ഫലമായി അല്ലാഹു പറയുന്നത്: «لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا» (അവർ അല്ലാഹുവിനെ തൗബ സ്വീകരിക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമായി കണ്ടെത്തുന്നതാണ്).

അതായത്, അല്ലാഹു തൗബ സ്വീകരിക്കാൻ പ്രവാചകന്റെ ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെ (പ്രാർത്ഥനയെ) ഒരു വസീലയായി അല്ലാഹു തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. തൗബക്ക് പ്രവാചകനെ മധ്യവർത്ഥിയാക്കൽ (വസീല) അല്ലാഹു ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് വ്യക്തമാണ്.

3. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രയോഗവൽക്കരണം (തഫ്സീർ ഇമാമുകളുടെ വീക്ഷണം)

"ഇത് അന്നത്തെ മുനാഫിഖുകൾക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ്, വഫാത്തിന് ശേഷം ബാധകമല്ല" എന്ന് തഫ്സീർ ഇമാമുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല.

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) തന്റെ അൽ-ബിദായ വന്നിഹായയിലും (2/347) തഫ്സീറിലും, മാലികീ മദ്ഹബിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായ امام ഖുർത്വുബി (റ) തന്റെ തഫ്സീറിലും (5/265) ഈ ആയത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തിൽ പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന അഅ്റാബിയുടെ സംഭവം ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്:

അഅ്റാബി റൗളയിൽ വന്ന് പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! 'അവർ സ്വന്തത്തോട് അക്രമം ചെയ്താൽ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരികയും...' എന്ന ആയത്ത് അല്ലാഹു ഇറക്കിയത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഞാൻ എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്തുകൊണ്ടും അങ്ങയെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും വന്നിരിക്കുന്നു..."

ഇത് ഉദ്ധരിച്ച ശേഷം തഫ്സീർ ഇമാമുകൾ ആരും തന്നെ "ഇത് കഅ്ബ് ബിൻ അശ്റഫിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഇറങ്ങിയ ആയത്താണ്, അതിനാൽ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നത് ശരിയല്ല" എന്ന് വിമർശിച്ചിട്ടില്ല. മറിച്ച്, ആയത്തിന്റെ സർവ്വകാല പ്രസക്തിയെ അംഗീകരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.

⚖️ ചുരുക്കത്തിൽ:

ആയത്തിന്റെ അവതരണ കാരണം (سبب النزول) മുനാഫിഖുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിലും, ആയത്ത് പഠിപ്പിക്കുന്ന തത്ത്വവും വിധിയും (حكم) അന്ത്യനാൾ വരെയുള്ള പാപികളായ സകല വിശ്വാസികൾക്കും ബാധകമാണ്. പ്രവാചകന്റെ സമീപ്യത്തിൽ ചെന്ന് അവിടുത്തെ പ്രാർത്ഥനയെ വസീലയാക്കൽ അല്ലാഹു തൗബ സ്വീകരിക്കാൻ നിശ്ചയിച്ച വഴിയാണെന്ന് ഇതിലൂടെ തെളിയുന്നു.

ത്വയ്യിബ് :

നിസാഅ് 64 വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഇസ്തിഗാസയുടെ തെളിവാണോ❓

പ്രശസ്ത പണ്ഡിതനായ **ഇബ്നു ഹസം അൽ-അന്തലൂസി (384–456 ഹി.)** തന്റെ *അന്നാസിഖ് വൽ മൻസൂഖ്* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിസാഅ് 64-നെക്കുറിച്ച്:

**“نسختها آية التوبة”**

തൗബയിലെ ആയത്ത് അതിനെ നസ്ഖ് ചെയ്തു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

അതുപോലെ **ഇബ്നു സലാമ (മ. 410 ഹി.)** തന്റെ *അന്നാസിഖ് വൽ മൻസൂഖ്* ഗ്രന്ഥത്തിലും നിസാഅ് 64-നെ തുടർന്ന് തൗബ 80 ഉദ്ധരിച്ച് അതിന്റെ നസ്ഖ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

തൗബ 80:اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ ۖ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ നീ അവർക്കുവേണ്ടി പാപമോചനം തേടിയാലും തേടാതിരുന്നാലും ഒരുപോലെയാണ്. നീ അവർക്കുവേണ്ടി എഴുപത് പ്രാവശ്യം പാപമോചനം തേടിയാലും അല്ലാഹു അവർക്കു പൊറുക്കുകയില്ല.

📖 *തൗബ 9:80*

- അതിനാൽ ഒരു ചോദ്യം:

**നിസാഅ് 64 മാത്രം എടുത്ത് “ഇത് വഫാത്തായ നബി ﷺയോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യാനുള്ള ഖുർആനിക തെളിവാണ്” എന്ന് ഉറപ്പിച്ച് പറയുന്നത് എത്രത്തോളം ശരിയാണ്❓

ആദ്യം ആയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വാക്കുകൾ വായിക്കുക.

അതിനുശേഷം നസ്ഖ് സംബന്ധിച്ച പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായവും പരിഗണിക്കുക.

ഖുർആനിലെ ഒരു ആയത്ത് തെളിവായി ഉദ്ധരിക്കുമ്പോൾ, അതിന്റെ പൂർണ്ണ സന്ദർഭവും പണ്ഡിതന്മാരുടെ വിശദീകരണവും കൂടി പരിശോധിക്കണം. @followersസ്നേഹ സംവാദം

ആയത്തിൽ “അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ” ആണ്.

റസൂൽ ﷺ “അവർക്കുവേണ്ടി” ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുകയാണ്.**

**ഇത് “റസൂലിനോട് തന്നെ ചോദിക്കുക” എന്നതുമായി സ്വതേ തുല്യമാക്കുന്നത് ശരിയല്ല.**

മൂസാ സോന്കാൽ :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് നസ്ഖ് ചെയ്യപ്പെട്ടതാണെന്നും (ദുർബലപ്പെടുത്തിയതാണെന്നും) തൗബ 80-ാം ആയത്താണ് അതിന് കാരണമെന്നും പറഞ്ഞ് ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിലും ഖുർആൻ വ്യുൽപ്പത്തിയിലും വീണ്ടും വലിയൊരു അമളി വരുത്തിവെച്ചിരിക്കുകയാണ്.

താങ്കളുടെ ഈ വാദത്തിലെ ശാസ്ത്രീയവും പ്രമാണബദ്ധവുമായ തെറ്റുകൾ താഴെ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

1. നസ്ഖിനെക്കുറിച്ചുള്ള താങ്കളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ തെറ്റിദ്ധാരണ (തൗബ 80-ന്റെ സന്ദർഭം)

ത്വയ്യിബ്, തൗബ 80-ാം ആയത്ത് ഉദ്ധരിച്ച് നിസാഅ് 64 നസ്ഖ് ചെയ്യപ്പെട്ടു എന്ന് വാദിക്കുന്നത് ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിന്റെ വൻ ദുരന്തമാണ്!

തൗബ 80-ാം ആയത്ത് ആരെക്കുറിച്ചാണ്?

സൂറത്തുത്തൗബ 80-ാം ആയത്ത് പാപികളായ വിശ്വാസികളെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് കപടവിശ്വാസികളെയും (മുനാഫിഖുകൾ) നിഷേധികളെയും കുറിച്ചാണ് അവതരിച്ചത്!

«اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لَا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ» (തൗബ: 80)

(നീ അവർക്ക് വേണ്ടി പാപമോചനം തേടിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും അല്ലാഹു അവർക്ക് പൊറുത്തു കൊടുക്കില്ല. കാരണം അവർ അല്ലാഹുവിലും അവന്റെ റസൂലിലും അവിശ്വസിച്ചവരാണ്).

ആയത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗം താങ്കൾ വായിച്ചില്ലേ? «ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ» — അവർ അല്ലാഹുവിലും റസൂലിലും കുഫ്ര് (അവിശ്വാസം) ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് റസൂലിന്റെ പ്രാർത്ഥന അവർക്ക് ലഭിക്കാത്തത്.

മുനാഫിഖുകൾക്കുള്ള ഇസ്തിഗ്ഫാർ നസ്ഖ് ചെയ്യപ്പെട്ടു:

അതായത്, അവിശ്വാസികളായ മുനാഫിഖുകൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവാചകൻ ﷺ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അല്ലാഹു വിലക്കി. അതിനാണ് തൗബ 80 ഇറങ്ങിയത്.

വിശ്വാസികൾക്കുള്ള പ്രാർത്ഥന നിലനിൽക്കുന്നു:

എന്നാൽ തെറ്റ് പറ്റി തൗബ ചെയ്യുന്ന സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവാചകൻ ﷺ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നതും, വിശ്വാസികൾ പ്രവാചക സമീപ്യത്തിൽ വന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നതുമായ നിസാഅ് 64-ലെ വിധി (حكم) അന്ത്യനാൾ വരെ മൻസൂഖ് (ദുർബലപ്പെടുത്തിയത്) അല്ല; അത് സർവ്വകാലത്തേക്കും നിലനിൽക്കുന്നതാണ്!

ത്വയ്യിബ്, മുനാഫിഖുകൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവാചകൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് തടഞ്ഞ ആയത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് സത്യവിശ്വാസികൾക്ക് പ്രവാചകന്റെ ശഫാഅത്തും ഇസ്തിഗ്ഫാറും ലഭിക്കില്ലെന്ന് പറയുന്നത് എത്ര വലിയ തമാശയാണ്!

2. തഫ്സീർ - ഉസൂൽ ഇമാമീങ്ങളുടെ ഖണ്ഡിതമായ തീരുമാനം

ഇമാം ഇബ്നു ഹസം (റ) ഉദ്ധരിച്ച നസ്ഖ് എന്നത് "മുനാഫിഖുകളുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രവാചകൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് വിരോധിച്ചു" എന്ന പശ്ചാത്തലത്തിലാണ്. അല്ലാതെ ഏതെങ്കിലും ഒരു ജുംഹൂർ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പണ്ഡിതൻ നിസാഅ് 64 മുഅ്മിനീങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ദുർബലപ്പെട്ടു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

ഇമാം അബൂബക്കർ അൽ-ജസ്സാസ് (റ) - [أحكام القرآن]:

മുഅ്മിനീങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രവാചകൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും അവർ പ്രവാചകനെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കുന്നതും സുന്നത്തായി നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.

ഇമാം നവവി (റ) - [المجموع 8/274]:

ഇമാം നവവി തന്റെ കാലത്ത് റൗള സന്ദർശന മര്യാദകൾ വിവരിച്ചപ്പോൾ നിസാഅ് 64 അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവാചകന്റെ സമീപ്യത്തിൽ വന്ന് അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് തേടാൻ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഈ ആയത്ത് നസ്ഖ് ചെയ്യപ്പെട്ടതാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല!

ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (റ) - [تفسير ابن كثير 2/347]:

ഇബ്നു കഥീർ നിസാഅ് 64-ന്റെ തഫ്സീറിൽ റൗളയിലെ ഇസ്തിഗ്ഫാറും തവസ്സുലും ഉദ്ധരിച്ചപ്പോഴും ഈ ആയത്ത് മൻസൂഖ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല.

പണ്ഡിതന്മാരെല്ലാം വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗള സന്ദർശന വേളയിൽ തെളിവായി ഉദ്ധരിച്ച ഈ ആയത്ത് "നസ്ഖ് ചെയ്യപ്പെട്ടതാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയാൻ താങ്കൾ കാണിക്കുന്ന ധാർഷ്ട്യം അത്ഭുതകരമാണ്!

3. «രസൂലിനോട് ചോദിക്കലല്ല» എന്ന താങ്കളുടെ വാദത്തിനുള്ള മറുപടി

താങ്കൾ പറഞ്ഞു: "ആയത്തിൽ അല്ലാഹുവിനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ആണ്, റസൂൽ അവർക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ്. ഇത് റസൂലിനോട് ചോദിക്കലല്ല" എന്ന്.

സുന്നികൾ പറയുന്നതും അതുതന്നെയാണ്!

സുന്നികൾ ആരും പ്രവാചകനോട് "അല്ലാഹുവേ, എനിക്ക് പൊറുത്തു തരണേ" എന്നല്ല ചോദിക്കുന്നത്.

മറിച്ച്, ആയത്തിൽ ഉള്ളതുപോലെ: «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» — റസൂൽ അവർക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടണം എന്ന കൽപ്പനപ്രകാരം, "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! അങ്ങ് എനിക്ക് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം / ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യണം" എന്ന് പ്രവാചകനോട് അപേക്ഷിക്കുകയാണ് സുന്നികൾ ചെയ്യുന്നത്.

തനിക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അല്ലാഹു പദവി നൽകിയ പ്രവാചകനോട് "എനിക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണം" എന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ് പ്രവാചകനോട് ചോദിക്കലാകുന്നതും ശിർക്കാകുന്നതും?

ത്വയ്യിബ് :

ഇബ്നു കസീർ(റ)യുടെ സഹപാഠിയും,ഉറ്റ സുഹൃുത്തും,ഹംബലീ മദ്ഹബിലെ പ്രമുഖ പണ്ഢിതനുമായ ഇമാം ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി(റ) പറയുന്നു :

ولو كان يشرع لكل مذنب أن يأتي إلى قبره ليستغفر له ، لكان القبر أعظم أعياد المذنبين ، وهذه مضادة صريحة لدينه وما جاء به

ഓരോ പാപിക്കും നബി(സ)യുടെ കബ്റിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെ ചോദിക്കുന്നത് ശരീഅത്തിൽ അനുവദനീയമായ നിയമമായിരുന്നുവെങ്കിൽ അവിടുത്തെ കബർ പാപികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സന്ദർശക കേന്ദ്രമായി മാറിയിരൂന്നേനെ.നബി(സ)യുടെ ദീനും,അവിടുന്ന് കൊണ്ട് വന്ന വഹ്യിനും കടക വിരുദ്ധമാണ് ഈ അവസ്ഥ.

ഇമാം ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി(റ)

(അസ്സാരിമുൽ മുൻകി ഫീ റദ്ധ് അല സ്സുബുക്കി)

മൂസാ സോന്കാൽ : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയുടെ വാചകങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച് പുകമറ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പാരമ്പര്യത്തിന് മുന്നിൽ വീണ്ടും പൊളിയുകയാണ്. താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയുടെ ഈ വാദത്തിന്റേയും അതിനുള്ള കൃത്യമായ പ്രമാണബദ്ധ ഖണ്ഡനത്തിന്റെയും വസ്തുതകൾ താഴെ നൽകുന്നു:

1. ആരാണ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി? അഹ്‌ലുസ്സുന്നയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനമെന്ത്?

ത്വയ്യിബ്, ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി (وفاة: 744 AH) അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളിൽ ഒരാളോ, പ്രാചീന ഫുഖഹാക്കളിൽ പെട്ട ആളോ അല്ല.

എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പ്രവാചകന്റെ റൗള സന്ദർശനവും തവസ്സുലും നിഷിദ്ധമാണെന്ന് വാദിച്ച ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ (وفاة: 728 AH) തീവ്ര ശിഷ്യനാണ് ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി.

ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ ഈ വിചിത്ര വാദങ്ങളെ ഖണ്ഡിച്ച് അക്കാലത്തെ വിഖ്യാത ശാഫീ മുഹദ്ദിസും ഖാളിയുമായ ഇമാം തഖിയ്യുദ്ദീൻ അസ്സുബ്കി (റ) രചിച്ച വിഖ്യാത ഗ്രന്ഥമാണ് «شفاء السقام في زيارة خير الأنام» (ഷിഫാഉസ്സഖാം).

ഇതിന് മറുപടിയായി തന്റെ ഉസ്താദായ ഇബ്നു തൈമിയ്യയെ വെള്ളപൂശാൻ ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി എഴുതിയ പുസ്തകമാണ് താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച «الصارم المنكي» (അസ്സാരിമുൽ മുൻകി).

അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ജുംഹൂർ പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാദങ്ങളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് സ്വന്തം അദ്ധ്യാപകന്റെ വാദങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാൻ ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി എഴുതിയ പുസ്തകമാണോ താങ്കൾക്ക് നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളുടെ നിലപാടിനേക്കാൾ വലിയ പ്രമാണം?

2. ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയുടെ അബദ്ധവും ഹദീസുകളോടുള്ള വിരോധവും

ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി പറയുന്നു: "ഇത് പ്രവാചകൻ കൊണ്ടുപോകുന്ന ദീനിന് വിരുദ്ധമാണ്" എന്ന്!

ത്വയ്യിബ്, പ്രവാചകൻ ﷺ തന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുമെന്ന് സ്വഹീഹായ ഹദീസിൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞത് ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദി മറന്നതാണോ അതോ താങ്കൾ മറന്നതാണോ?

«وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ... وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»

(എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടും).

📚 റഫറൻസ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ | ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24 - സ്വഹീഹ്).

സ്വന്തം വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുമെന്ന് പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വയം പഠിപ്പിച്ചത് ദീനിന് വിരുദ്ധമാണെന്ന് പറയാൻ ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിക്കും താങ്കൾക്കും എങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?

3. ജുംഹൂറുൽ ഫുഖഹാഇന്റെ ഖണ്ഡിതമായ നിലപാട്

ഇബ്നു അബ്ദിൽ ഹാദിയുടെ വ്യക്തിപരമായ ഈ ശത്രുതാപരമായ പ്രസ്താവനക്ക് വിരുദ്ധമായി അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നാല് മദ്ഹബുകളിലെയും പ്രമുഖ ഇമാമുകൾ റൗള സന്ദർശന വേളയിൽ സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കാനും അവിടുത്തെ ശഫാഅത്ത് തേടാനും ഖണ്ഡിതമായി നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്:

ഹംബലീ മദ്ഹബിലെ അമരക്കാരൻ - امام ഇബ്നു ഖുദാമ അൽ-ഹംബലി (റ) [المغني 3/556]:

റൗള സന്ദർശനത്തിൽ പറയേണ്ട ദുആയായി പഠിപ്പിക്കുന്നു:

«وَقَدْ جِئْتُكَ مُسْتَغْفِرًا مِنْ ذُنُوبِي، مُسْتَشْفِعًا بِكَ إِلَى رَبِّي»

(അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ! എന്റെ പാപങ്ങൾക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും അങ്ങയെ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് ആക്കിക്കൊണ്ടും ഞാൻ ഇതാ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വന്നിരിക്കുന്നു).

ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ അമരക്കാരൻ - امام നവവി (റ) [المجموع 8/274]:

«وَيَتَوَسَّلُ بِهِ فِي حَقِّ نَفْسِهِ وَيَسْتَشفِعُ بِهِ إلَى رَبِّهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى»

(തന്റെ സ്വന്തം കാര്യത്തിൽ പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കുകയും റബ്ബിലേക്ക് ശഫാഅത്ത് തേടുകയും ചെയ്യട്ടെ).

ഹനഫീ മദ്ഹബിലെ അമരക്കാരൻ - കമാലുദ്ദീൻ ഇബ്നുൽ ഹുമാം (റ) [فتح القدير 3/180]:

«وَيَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَتَهُ مُتَوَسِّلًا بِنَبِيِّهِ ﷺ إِلَى رَبِّهِ»

(തന്റെ നബിയെക്കൊണ്ട് റബ്ബിലേക്ക് വസീലയാക്കി സ്വന്തം ആവശ്യങ്ങൾ ചോദിക്കട്ടെ).

ത്വയ്യിബ് :

സമസ്തക്കാരുടെ ഇസ്തിഗാസ ഇമാം 

ഇമാം ഇബ്നു ഖല്ലിക്കാന്റെ വഫായത്തുൽ അഹ്‌യാൻ എന്ന കിതാബിൽ മുസ്ല്യാക്കന്മാരുടെ ബഹുമാനപ്പെട്ടുപോയ ഈ ഉത്ബിയെക്കുറിച്ച്‌ പറയുന്നത്‌ കാണുക:

أبي العباس شمس الدين أحمد بن محمد بن أبي بكر بن خلكان

ولادة المؤلف 608 وفاة المؤلف :: 681

398 – 663 العتبي بأبو عبد الرحمن محمد بن عبيد الله بن عمرو بن معاوية بن عمرو بن عتبة بن أبي سفيان صخر بن حرب بن أمية بن عبد شمس القرشي الأموي المعروف بالعتبي الشاعر البصري المشهور كان أديبا فاضلا شاعرا مجيدا وكان يروي الأخبار وأيام العرب ومات له بنون فكان يرثيهم وروى عن أبيه وعن سفيان بن عيينة ولوط بن مخنف وروى عنه أبو حاتم السجستاني وأبو الفضل الرياشي وإسحاق بن محمد النخعي وغيرهم وقدم بغداد وحدث بها وأخذ عنه أهلها وكان مستهترا بالشراب ويقول الشعر في عتبة وكان هو وأبوه سيدين أديبين فصيحين وله من التصانيف كتاب الخيل وكتاب أشعار الأعاريب وأشعار النساء اللاتي احببن ثم أبغضن وكتاب الذبيح وكتاب الأخلاق وغير ذلك وقال العتبي المذكور سمعت أعرابيا يقول لرجل إن فلانا وإن ضحك لك فإن عقاربه تسري إليك فإن لم تجعله عدوا في علانيتك فلا تجعله صديقا في سريرتك

അൽ-ഉത്ബി (ഹിജ്റ 199 - 263 / ക്രി.വ. 814 - 877)

അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ ഉബൈദില്ലാ ബിൻ അംറ് ബിൻ മുആവിയ ബിൻ അംറ് ബിൻ ഉത്ബ ബിൻ അബീ സുഫ്യാൻ സ്വഖ്ർ ബിൻ ഹർബ് ബിൻ ഉമയ്യ ബിൻ അബ്ദു ശംസ് അൽ-ഖുറശി അൽ-ഉമവി. ഇദ്ദേഹമാണ് ബസറയിൽ നിന്നുള്ള പ്രശസ്ത കവിയായ അൽ-ഉത്ബി.

ഈ കള്ളക്കഥയിൽ സ്വപ്നം കണ്ട ഉത്ബി സ്വഹാബിയോ താബിഇയോ അല്ല. മറിച്ച്‌ സ്വഹാബത്തിന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞ്‌ ആറ്‌ തലമുറകളോളം കഴിഞ്ഞ ശേഷം അബൂസുഫ്‌യാന്റെ കടുംബ പരമ്പരയിൽ ജനിച്ച്‌ ഹിജ്‌റ 263 ൽ മരണപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ്‌.

العتبي بأبو عبد الرحمن محمد– بن عبيد الله– بن عمرو– بن معاوية– بن عمرو– بن عتبة– بن أبي سفيان صخر بن حرب بن أمية بن عبد شمس القرشي

അൽ-ഉത്ബി: അബൂ അബ്ദുറഹ്മാൻ മുഹമ്മദ് ബിൻ ഉബൈദില്ലാ ബിൻ അംറ് ബിൻ മുആവിയ ബിൻ അംറ് ബിൻ ഉത്ബ ബിൻ അബീ സുഫ്യാൻ സ്വഖ്ർ ബിൻ ഹർബ് ബിൻ ഉമയ്യ ബിൻ അബ്ദു ശംസ് അൽ-ഖുറശി.

കവിയും സാഹിത്യകാരനുമൊക്കെയായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇയാൾ തികഞ്ഞ മദ്യപാനിയായിരുന്നു. സ്ത്രീകളും പ്രേമവും പ്രേമനൈരാശ്യവുമൊക്കെ വിഷയമാക്കി രചനകൾ നടത്തുന്ന എല്ലാ കാലത്തെയും കവികളെപ്പോലെത്തന്നെയാണ്‌ ഇയാളും ജീവിച്ചിരുന്നത്‌. ഇത്തരത്തിലുള്ള മദ്യപാനികളായ പാട്ടുകാർക്കും അവരുടെ ഇത്തരം പാട്ടുകൾക്കും അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും ഇസ്ലാമിൽ വല്ല സ്ഥാനവുമുണ്ടോ? ഇല്ല. ഇല്ലേയില്ല. ഹിജ്‌റ 150 ന്‌ ശേഷമാണ്‌ ജീവിച്ചിരുന്നതെന്നാണ്‌ ചരിത്രം. ഇയാളുടെ മരണം ഹിജ്‌റ 220 ലാണെന്നാണ്‌ ഇബ്നു ഖല്ലിക്കാൻ തന്റെ വഫായത്തുൽ അഹ്‌യാനിൽ പറയുന്നത്‌. തൗഹീദും ശിർക്കും വേർതിരിക്കുന്ന ഇസ്ലാമിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശ്വാസകാര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ സമസ്തക്കാരായ മുസ്ല്യാക്കന്മാർ ഉത്ബി റളിയല്ലാഹു അൻഹു എന്നൊക്കെ നീട്ടിവലിച്ച്‌ പറഞ്ഞ്‌ തെളിവുദ്ധരിക്കുന്ന ബഹുമാനപ്പെട്ടവരുടെ സ്വഭാവ ഗുണങ്ങളാണിപ്പറയുന്നത്‌. സുബ്ഖിയുടെ ശിഫാഉസ്സഖാമിലും ഇയാളുടെ മരണം ഹിജ്‌റ 263 ലാണെന്ന്‌ പ്രസ്താവിക്കുന്നുണ്ട‍്‌. ഇത്‌ കേരളത്തിലെ മുജാഹിദുകൾ എഴുതിവെച്ച ചരിത്രമല്ല. മറിച്ച്‌ ഹിജ്‌റ 608 ൽ ജനിച്ച്‌ 681 ൽ വഫാത്തായ ഇമാം ഇബ്നു ഖല്ലിക്കാന്റെ പ്രസിദ്ധമായ വഫായത്തുൽ അഹ്‌യാൻ എന്ന കിതാബിലുള്ളതാണ്‌.

അപ്പോൾ സമസ്തക്കാർ വല്ല്യ തെളിവായി പെരുമ്പറയടിക്കുന്ന ഈ വാറോലയുടെ പ്രാമാണികതയും സീരിയലിലെ സ്വപ്നനായകൻ ഉത്ബിയുടെ മഹിമയും സമസ്തക്കാർക്ക്‌ പറ്റിയത്‌ തന്നെ.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ഉത്ബിയുടെ (റ) വ്യക്തിജീവിതത്തെയും സ്വഭാവത്തെയും പറ്റി ഇബ്നു ഖല്ലിക്കാന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് ചില വരികൾ പകുതി വിട്ട് ഉദ്ധരിച്ച്, അദ്ദേഹത്തെ കേവലം "മദ്യപാനിയായ കവി" എന്ന് ചാപ്പകുത്തി തവസ്സുലിന്റെ തെളിവിനെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് വ്യക്തിഹത്യ (Ad Hominem) എന്ന ദുർബലമായ വാദതന്ത്രം മാത്രമാണ്.

മുജാഹിദ് പ്രബോധകർ സ്ഥിരമായി ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഈ വികൃത വാദത്തിന്റെ പിന്നിലെ പ്രമാണവിരുദ്ധതയും കള്ളക്കളികളും താഴെ വ്യക്തമാക്കുന്നു:

1. ചരിത്രകൃതികളിലെ ഉത്ബി (റ): കേവലം കവിയോ അതോ വിശ്വസ്തനായ മുഹദ്ദിസോ?

ഇമാം ഇബ്നു ഖല്ലിക്കാൻ (റ) മാത്രമല്ല ഉത്ബിയെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിട്ടുള്ളത്. ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെയും സിയറുകളിലെയും പ്രമുഖ ഇമാമുകൾ അദ്ദേഹത്തെ എങ്ങനെ പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു എന്ന് നോക്കാം:

ഇമാം അദ്ദഹബി (റ) - [സീയറു അഅ്‌ലാമിന്നുബലാഇ 12/331]:

ഇമാം ദഹബി ഉത്ബിയെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് «الإمام، العلامة، الإخباري» (ഇമാം, ബഹുശ്രുതനായ പണ്ഡിതൻ, ചരിത്രകാരൻ) എന്നാണ്. അദ്ദേഹം മദ്യപാനിയായ സാധാരണ കവിയല്ല, മറിച്ച് അക്കാലത്തെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായിരുന്നു.

ഹദീസ് നിവേദകൻ:

ഇമാം സുഫ്യാൻ ബിൻ ഉയൈന (റ) യെപ്പോലുള്ള വമ്പൻ മുഹദ്ദിസുകളിൽ നിന്ന് ഹദീസ് നിവേദനം ചെയ്ത ആളാണ് ഉത്ബി (റ). അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് പ്രമുഖരായ അബൂഹാതിം അസ്സജസ്താനി, അബുൽ ഫള്ല് അർര്യാശി തുടങ്ങിയ വലിയ പണ്ഡിതന്മാർ ഹദീസ് വാങ്ങിയിട്ടുമുണ്ട്.

ഇമാമുകൾ 'ഇമാം' എന്നും 'അല്ലാമ' എന്നും വിളിച്ച ഒരു പ്രമുഖ ഹദീസ് നിവേദകനെയാണ് ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ തനിക്ക് അനുകൂലമല്ലാത്ത ചരിത്രം കണ്ടപ്പോൾ "മദ്യപാനി" എന്ന് വിളിച്ച് അപമാനിക്കുന്നത്!

2. ഹദീസ് റിപ്പോർട്ടിംഗിൽ ഉത്ബിയുടെ പങ്കെന്ത്? (ഒരു വലിയ തെറ്റിദ്ധാരണ)

ത്വയ്യിബ് വാദിക്കുന്നത് ഈ സംഭവം "ഉത്ബിയുടെ സ്വപ്നമാണ്" എന്നാണ്. ഇത് അറബി വാചകങ്ങൾ വായിക്കാൻ അറിയാത്തതിന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കുന്നതിന്റെയോ തെളിവാണ്!

ഉത്ബി സ്വപ്നം കണ്ടയാളല്ല!

ഉത്ബിയുടെ സംഭവത്തിൽ പ്രവാചകനെ സ്വപ്നം കണ്ടത് ഉത്ബിയല്ല, മറിച്ച് റൗളയിൽ വെച്ച് ആ സംഭവം നേരിട്ട് കണ്ട അഅ്റാബിയാണ് (മരുഭൂമിയിലെ അറബി).

ഉത്ബിയുടെ റോൾ എന്താണ്?

ഉത്ബി റൗളയുടെ അടുത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരു അഅ്റാബി വന്ന് നിസാഅ് 64 ഉദ്ധരിച്ച് പ്രവാചകനോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യാനും ശഫാഅത്ത് തേടാനും അപേക്ഷിക്കുന്നു. അഅ്റാബി പോയ ശേഷം ഉത്ബി ഉറങ്ങിപ്പോകുകയും, സ്വപ്നത്തിൽ പ്രവാചകൻ ﷺ വന്ന് "ആ അഅ്റാബിയോട് അല്ലാഹു പൊറുത്തു കൊടുത്തു എന്ന് സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുക" എന്ന് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഉത്ബി ഇവിടെ സംഭവം ഉദ്ധരിച്ച നിവേദകൻ (രേഖപ്പെടുത്തിയയാൾ) മാത്രമാണ്. ആ സംഭവം കണ്ടത് ഉത്ബിയല്ല!

3. ഉത്ബിയുടെ അഥവാ അഅ്റാബിയുടെ സംഭവം തെളിവാക്കുന്നത് ഉത്ബി (റ) കാരണമാണോ?

സുന്നികൾ തവസ്സുലിനും ശഫാഅത്തിനും തെളിവ് പിടിക്കുന്നത് ഉത്ബി എന്ന വ്യക്തിയുടെ പദവി വെച്ചോ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നം വെച്ചോ അല്ല! മറിച്ച്:

ഇമാമീങ്ങളുടെ പക്കൽ ഇത് നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട (മുസ്തഹബ്ബ്) ചര്യയാണ്:

ഇമാം നവവി (റ) [المجموع 8/274], ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (റ) [تفسير ابن كثير 2/347], ഇമാം ഇബ്നു ഖുദാമ അൽ-ഹംബലി (റ) [المغني 3/556], ഇമാം ഖുർത്വുബി (റ) [تفسير القرطبي 5/265], ഇമാം അബുൽ ഫറജ് ഇബ്നുൽ ജൗസി (റ) [الموفق] തുടങ്ങിയ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ സകല പ്രമുഖ ഫുഖഹാക്കളും ഇമാമുകളും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ റൗള സന്ദർശിക്കുന്നവർ ചൊല്ലേണ്ട ദുആയായി ഈ അഅ്റാബിയുടെ സംഭവവും നിസാഅ് 64-ഉം എടുത്തുദ്ധരിച്ചു.

തൽഖീനുൽ ഉമ്മ (ഉമ്മത്തിന്റെ സ്വീകാര്യത):

നാല് മദ്ഹബിന്റെ ഇമാമുകളും ഫുഖഹാക്കളും ഇത് സന്ദർശന മര്യാദയായി അംഗീകരിച്ച് തങ്ങളുടെ കിതാബുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തി. ഇവരെയെല്ലാം തള്ളിപ്പറഞ്ഞ് ഉത്ബിയെ തെറിവിളിച്ചാൽ ഈ ഇമാമുകളെല്ലാം "മദ്യപാനിയുടെ സ്വപ്നം ദീനാക്കിയവരാണെന്ന്" പറയേണ്ടി വരില്ലേ ത്വയ്യിബ്?

ത്വയ്യിബ് : 

ഇനി ആയത്തിന് ഇമാം റാസി(റ) നല്‍കിയ ഹുകുംഎന്താണ് എന്ന് പരിശോദിക്കാം.

أَنَّ ذَلِكَ التَّحَاكُمَ إِلَى الطَّاغُوتِ كَانَ مُخَالَفَةً لِحُكْمِ اللَّه، وَكَانَ أَيْضًا إِسَاءَةً إِلَى الرَّسُولِ عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ وَإِدْخَالًا لِلْغَمِّ فِي قَلْبِهِ، وَمَنْ كَانَ ذَنْبُهُ كَذَلِكَ وَجَبَ عَلَيْهِ الِاعْتِذَارُ عَنْ ذَلِكَ الذَّنْبِ لِغَيْرِهِ، فَلِهَذَا الْمَعْنَى وَجَبَ عَلَيْهِمْ أَنْ يَطْلُبُوا مِنَ الرَّسُولِ أَنْ يَسْتَغْفِرَ لَهُمْ.

الكتاب: مفاتيح الغيب = التفسير الكبير (10/126)

الرَّازي، فخر الدين (544 - 606هـ، 1150 - 1210م).

"നിശ്ചയമായും അല്ലാഹുവിന്റെ വിധിക്ക് പകരം ത്വാഗൂത്തിന്റെ (അക്രമിയായ വിധികർത്താവ്) വിധി തേടിപ്പോയത് അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനയോടുള്ള مخالفت (ലംഘനം) ആയിരുന്നു. അതോടൊപ്പം തന്നെ അത് റസൂലിനോടുള്ള (സ) ഒരു إساءة (മോശമായ പെരുമാറ്റം/അപരാധം) കൂടിയായിരുന്നു. അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രയാസം (ഗംമ്) ഉണ്ടാക്കുന്നതായിരുന്നു. ഒരാളുടെ പാപം ഇപ്രകാരമുള്ളതാകുമ്പോൾ (അതായത് ഒരാളെ വ്യക്തിപരമായി വേദനിപ്പിക്കുന്നതാകുമ്പോൾ), ആ വ്യക്തിയോട് മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കൽ (اعتذار) അയാൾക്ക് നിർബന്ധമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് റസൂൽ അവർക്കായി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടണം എന്ന് അപേക്ഷിക്കൽ അവർക്ക് നിർബന്ധമാക്കപ്പെട്ടത്."

(തഫ്സീര്‍ റാസി 10/126)

ഇതില്‍നിന്നും വളരെ വ്യക്തമാണ് ഈ ആയത്തിലുള്ള വിധി. വ്യക്തികള്‍ തമ്മിലുള്ള തെറ്റുകള്‍ക്ക് നേരിട്ട് ക്ഷമാപണം നടത്തുക എന്നതാണത്. ഇസ്തിഗാസ വാദികള്‍ ദുര്‍വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നത് പോലെ ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മുസ്ലിങ്ങളും നബി (സ) യുടെ അടുക്കല്‍ ചെന്നോ അല്ലാതെയോ നബി (സ) യോട് പാപമോചനം തേടാന്‍ ഈ ആയത്തില്‍ യാതൊരു തെളിവുമില്ല.

അതുപോലെ കേരളത്തില്‍ നിന്നും ബാഗ്ദാദിലുള്ള മുഹ്'യിദ്ധീന്‍ ശൈഖിനെ വിളിക്കാനുള്ള തെളിവ് അല്ല ഈ ആയത്ത്.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, തഫ്സീറുർ റാസിയിൽ നിന്ന് (10/126) ഒരു വരി മാത്രം തപ്പിയെടുത്ത്, പ്രവാചകനോട് വ്യക്തിപരമായ മാപ്പ് ചോദിക്കൽ (اعتذار) മാത്രമാണ് ആയത്തിലെ വിധി എന്നും, ഇസ്തിഗ്ഫാറിനും തവസ്സുലിനും ഇതിൽ തെളിവില്ലെന്നും സ്ഥാപിക്കാൻ നടത്തുന്ന ശ്രമം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തഫ്സീർ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് അജ്ഞത പരത്തൽ മാത്രമാണ്.

താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച അതേ തഫ്സീറുർ റാസിയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ മറ്റ് പ്രമാണങ്ങളും വെച്ച് തന്നെ താങ്കളുടെ ഈ വ്യാഖ്യാന വൈകല്യത്തെ തകർക്കുന്ന മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:

1. തഫ്സീറുർ റാസി പൂർണ്ണമായി വായിക്കുമ്പോൾ വെളിപ്പെടുന്ന സത്യം

ത്വയ്യിബ്, താങ്കൾ ഉദ്ധരിച്ച വാചകം ആ ആയത്തിന്റെ (നിസാഅ് 64) ഒരു പ്രത്യേക പശ്ചാത്തലത്തെ (سبب النزول) കുറിച്ചുള്ള വിശകലനം മാത്രമാണ്. എന്നാൽ അതേ പേജിലും തൊട്ടടുത്ത ഭാഗങ്ങളിലും ഇമാം റാസി (റ) ആയത്തിലെ «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» എന്നതിന് നൽകുന്ന സമഗ്രമായ നിയമവശം ഉദ്ധരിക്കാൻ താങ്കൾക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?

ഇമാം റാസി (റ) പറയുന്നു:

റസൂൽ ﷺ അവർക്കായി പ്രാർത്ഥിക്കൽ നിർബന്ധമാക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ഒരു കാരണം അവിടുത്തെ ഹൃദയത്തെ വിഷമിപ്പിച്ചതിലുള്ള മാപ്പപേക്ഷയാണെങ്കിലും, അല്ലാഹു തൗബ സ്വീകരിക്കുന്നത് പ്രവാചകന്റെ ശഫാഅത്തും ഇസ്തിഗ്ഫാറും (പ്രാർത്ഥനയും) ഉണ്ടാകുമ്പോഴാണ്.

തനിക്കെതിരെ തെറ്റ് ചെയ്തവർ നേരിട്ട് വന്ന് മാപ്പ് ചോദിക്കൽ മാത്രമല്ല അവിടെ നടക്കുന്നത്; മറിച്ച് റസൂൽ അല്ലാഹുവോട് അവർക്കായി പാപമോചനം ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് അല്ലാഹു തൗബ സ്വീകരിക്കുന്നത് (لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا).

പ്രവാചകൻ എന്നത് കേവലം മനുഷ്യർക്കിടയിലെ ഒരു വിധികർത്താവ് മാത്രമല്ല, അല്ലാഹുവിലേക്ക് ജനങ്ങളുടെ പാപമോചനത്തിന് മധ്യവർത്ഥിയായി നിൽക്കുന്നവരാണ് (വസീല). ഈ പദവിയെയാണ് ഇമാം റാസി അവിടെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നത്.

2. «കേവലം വ്യക്തിപരമായ മാപ്പപേക്ഷ» എന്ന വാദത്തിന്റെ അബദ്ധം

"ഇത് പ്രവാചകനെ വേദനിപ്പിച്ച വ്യക്തികൾ നേരിട്ട് മാപ്പ് ചോദിക്കാൻ മാത്രമുള്ളതാണ്" എന്ന താങ്കളുടെ ചുരുക്കൽ വഴി ഇസ്ലാമിക ശരീഅത്തിലെ അടിസ്ഥാനപരമായ തത്ത്വം തകരുകയാണ്:

«العبرة بعموم اللفظ لا بخصوص السبب» (പദപ്രയോഗത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവത്തിനാണ് പരിഗണന, അവതരണ പശ്ചാത്തലത്തിൻ്റെ പ്രത്യേകതയ്ക്കല്ല) എന്ന ഉസൂൽ ഇവിടെ എവിടെപ്പോയി?

ആയത്തിൽ പറയുന്നത് «وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ» (അവർ സ്വന്തത്തോട് അക്രമം ചെയ്താൽ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരുകയും...) എന്നാണ്. പാപം ചെയ്ത ഏതൊരു വിശ്വാസിയും "സ്വന്തത്തോട് അക്രമം ചെയ്തവനാണ്" (ظالم لنفسه).

ഈ വിധി അക്കാലത്തെ മുനാഫിഖുകൾക്ക് മാത്രമുള്ളതായിരുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗള സന്ദർശ വേളയിൽ ഈ ആയത്ത് ഓതി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചോദിക്കാൻ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നാല് മദ്ഹബ് ഇമാമുകളും നിർദ്ദേശിക്കുമായിരുന്നോ?

3. വിഷയം വഴിതിരിച്ചുവിടൽ (മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിന്റെ പേര് ദുരുപയോഗം ചെയ്യൽ)

ത്വയ്യിബ്, നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് ചർച്ച ചെയ്യുന്നിടത്ത് "കേരളത്തിൽ നിന്ന് ബഗ്ദാദിലെ മുഹ്‌യിദ്ദീൻ ശൈഖിനെ വിളിക്കൽ" എന്ന വിഷയം താങ്കൾ വലിച്ചിട്ടത് വിഷയത്തിൽ നിന്ന് ഓളമുണ്ടാക്കി രക്ഷപ്പെടാനാണ്!

ചർച്ച ചെയ്യുന്നത് സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ പ്രവാചകൻ ﷺ യോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ അപേക്ഷിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവിടുത്തെ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രയോഗവൽക്കരണത്തെക്കുറിച്ചുമാണ്.

സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64 അല്ലാഹു അന്ത്യനാൾ വരെയുള്ള ഉമ്മത്തിന് നൽകിയ ഖുർആനിക കാരുണ്യമാണ്. റൗളയിൽ ചെന്ന് പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കുന്നതിനെ വ്യക്തിപരമായ മാപ്പപേക്ഷ മാത്രമാക്കി ചുരുട്ടി എറിയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഖുർആൻ ആയത്തിന്റെ സർവ്വകാല പ്രസക്തിയെ തള്ളിപ്പറയലാണ്.

4. പണ്ഡിതന്മാരുടെ ഐക്യകണ്ഠേനയുള്ള പ്രയോഗവൽക്കരണം

ഇമാം റാസിയുടെ ഈ പ്രത്യേക വരി വെച്ച് "വഫാത്തിന് ശേഷം ആയത്ത് ബാധകമല്ല" എന്ന് സ്ഥാപിച്ച് കളയാമെന്ന് താങ്കൾ കരുതേണ്ട. തഫ്സീർ ലോകത്തെയും ഫിഖ്ഹിലെയും കുലപതികൾ ഈ ആയത്ത് വഫാത്തിന് ശേഷവും ബാധകമാണെന്ന് സമർത്ഥിച്ചത് താഴെ നൽകുന്നു:

ഇമാം ഇബ്നു കഥീർ (റ) - [تفسير ابن كثير 2/347]: ആയത്തിന്റെ കീഴിൽ അഅ്റാബിയുടെ സംഭവം ഉദ്ധരിച്ച് കൊണ്ട്, വഫാത്തിന് ശേഷവും വിശ്വാസികൾക്ക് പ്രവാചകസമീപ്യത്തിൽ വന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ അപേക്ഷിക്കാൻ ഈ ആയത്ത് തെളിവാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

ഇമാം ഖുർത്വുബി (റ) - [تفسير القرطبي 5/265]: മാലികീ മദ്ഹബിലെ വിഖ്യാത മുഫസ്സിറായ ഖുർത്വുബിയും വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ആയത്തിന്റെ ബാധകത സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

ഇമാം നവവി (റ) - [المجموع 8/274]: ശാഫിഈ മദ്ഹബിലെ പ്രമുഖ പണ്ഡിതനായ നവവി റൗളയിൽ വെച്ച് ഈ ആയത്ത് ഓതി ശഫാഅത്ത് തേടൽ സുന്നത്താണെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ത്വയ്യിബ് :

ഓരോ തവണയും തെളിവായി കൊണ്ടുവരുന്നത് ഉത്ബിയുടെ കഥ, മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ റിപ്പോർട്ട്, ദാരിമിയുടെ സംഭവം, പിന്നീടുള്ള ചരിത്രകഥകൾ എന്നിവയാണ്. എന്നാൽ നബി ﷺ യുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം മരിച്ചവരോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യണമെന്ന് വ്യക്തമായി പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് എവിടെയാണ്❓❓❓❓❓❓

മൂസ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, "മരിച്ചവരോട് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യണമെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന ഒരു സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് കാണിക്കൂ" എന്ന താങ്കളുടെ ചോദ്യം തന്നെ വിഷയത്തെ തെറ്റായി ചിത്രീകരിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ വിശ്വാസമനുസരിച്ച് മരണപ്പെട്ടവരോട് നേരിട്ട് പ്രാർത്ഥിക്കുകയോ (ഇബാദത്ത് ചെയ്യുകയോ) അവരെ ഇലാഹാക്കുകയോ അല്ല ചെയ്യുന്നത്. മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ പദവിയുള്ള തിരുനബി ﷺ യെ വസീലയാക്കുകയും, അവിടുത്തെ ശഫാഅത്തും പ്രാർത്ഥനയും അല്ലാഹുവിലേക്ക് ആവശ്യപ്പെടുകയുമാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ഇതിന് ഖണ്ഡിതമായ സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസുകളും, പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വയം പഠിപ്പിച്ച പ്രയോഗങ്ങളും താഴെ നൽകുന്നു:

1. സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്: പ്രവാചകൻ പഠിപ്പിച്ച ദുആ (ഹദീസുൽ അഅ്മാ)

പ്രവാചകൻ ﷺ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത് തന്നെ അവിടുത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് വിളിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് തിരിയാനും വസീലയാക്കാനും ഒരു സ്വഹാബിയെ നേരിട്ട് പഠിപ്പിച്ച ഹദീസ്:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي...»

(അല്ലാഹുവേ! കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകനായ അവിടുത്തെ നബി മുഹമ്മദ് ﷺ യെക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുകയും നിന്നിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു. യാ മുഹമ്മദ്! എന്റെ ഈ ആവശ്യം നിർവ്വഹിക്കപ്പെടുന്നതിനായി അങ്ങയെക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...)

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: സുനനുത്തിർമുദി (3578), സുനനു ഇബ്നി മാജ (1385), മുസ്നദ് അഹ്മദ് (17240), അൽ-മുസ്തദ്റക് - ഹാകിം (1/519).

⚖️ സനദ് വിധി:

ഇമാം തിർമുദി: «هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ»

ഇമാം ഹാകിം & ദഹബി: ബുഖാരിയുടെയും മുസ്ലിമിന്റെയും നിബന്ധന പ്രകാരം സ്വഹീഹ് (صحيح على شرط الشيخين).

സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രയോഗം (വഫാത്തിന് ശേഷം):

ഈ ഹദീസ് കേവലം പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലത്ത് മാത്രം പരിമിതമായിരുന്നില്ല. പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) ഒരു വ്യക്തിക്ക് തവസ്സുലിനായി പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്തത് ഇതേ മർഫൂഅ് ഹദീസിലെ «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന വിളി അടങ്ങിയ പ്രാർത്ഥന തന്നെയാണ് (ത്വബറാനി - അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ 10495; സനദ് സ്വഹീഹ്).

2. പ്രവാചകന്റെ ബർസഖീ ജീവിതത്തിലെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ (സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്)

പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും തന്റെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടുന്നുണ്ടെന്നും അവിടുത്തെ ബർസഖീ ജീവിതം ഉമ്മത്തിന് ഗുണകരമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്ന സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്:

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»

(എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ (കർമ്മങ്ങൾ) എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. അതിൽ നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും. മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടും (ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും)).

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ (1925), അൽ-മത്വാലിബുൽ ആലിയ - ഇബ്നു ഹജർ (3853).

⚖️ സനദ് വിധി:

ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24): «رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ» (ഇതിന്റെ നിവേദകർ സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ നിവേദകരാണ്).

ഹാഫിള് അൽ-ഇറാഖി, ഹാഫിള് അൽ-ഖസ്തല്ലാനി, മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി: സനദ് സ്വഹീഹ് എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തി.

പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് സ്വഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെടുമ്പോൾ, റൗളയിൽ ചെന്നോ അല്ലാതെയോ പ്രവാചകന്റെ ഈ ഇസ്തിഗ്ഫാറും ശഫാഅത്തും അപേക്ഷിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ് പ്രമാണവിരുദ്ധമാകുന്നത്?

3. «കഥകൾ» എന്ന് പറഞ്ഞ് തള്ളുന്ന ആഥാറുകളുടെ പ്രാമാണികത

ത്വയ്യിബ്, അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പണ്ഡിതന്മാർ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) വിന്റെയും മറ്റ് സ്വഹാബികളുടെയും ആഥാറുകളെ "കേവലം കഥകൾ" എന്ന് പറഞ്ഞ് നിസ്സാരവൽക്കരിക്കുന്നത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തോടുള്ള വലിയ അനാദരവാണ്.

ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) റൗളയിൽ വന്ന് «يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» എന്ന് അപേക്ഷിച്ച സംഭവം രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഹാഫിള് ഇബ്നു അബീ ശൈബയാണ് (അൽ-മുസ്വന്നഫ് 6/356).

ഇതിന്റെ സനദ് «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സ്വഹീഹ്) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ മുഹദ്ദിസുകളായ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനിയും (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495) ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീറുമാണ് (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92).

ഹദീസ് ഇമാമുകൾ "സനദ് സ്വഹീഹ്" എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ സ്വഹാബീ പ്രയോഗങ്ങളെ (ഫഹ്മുസ്സഹാബ) താങ്കൾ "കഥകൾ" എന്ന് വിളിക്കുന്നത് സ്വന്തം ആശയത്തിന് എതിരായതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്!

ത്വയ്യിബ് : 

ഒരു ചോദ്യം മറുപടി നേരെ പറയണം

സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64:وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ. സ്നേഹ സംവാദക്കാരൻ പറയുന്നു:

العبرة بعموم اللفظ لا بخصوص السبب

അഥവാ, അവതരണ കാരണത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയല്ല, ആയത്തിലെ പൊതുവായ പദമാണ് പരിഗണിക്കേണ്ടത്. ശരി പൊതുവാണെന്ന് സമ്മതിച്ചു. ഇനി അടുത്ത ചോദ്യം മാത്രം❓

നബി ﷺയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷവും, പാപം ചെയ്ത ഓരോ മുസ്‌ലിമും മദീനയിൽ പോയി നബി ﷺയുടെ അടുക്കൽ എത്തി, തനിക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടണം എന്നാണോ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്❓

കാരണം ആയത്തിൽ جَاءُوكَ അങ്ങയുടെ അടുക്കൽ വരിക എന്നും,وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ റസൂൽ അവർക്കുവേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുക എന്നുമാണ്.

അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ പ്രയോഗം നബി ﷺ തന്നെ ഉമ്മത്തിനെ പഠിപ്പിച്ച ഒരു സഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസ് എവിടെ❓

അപ്പോൾ സാധാരണയായി അവർ പറയാൻ സാധ്യതയുള്ളത്:

ഉത്ബിയുടെ സംഭവം ഉണ്ട്.

→ അത് നബി ﷺയിൽ നിന്ന് വന്ന മർഫൂഅ് ഹദീസാണോ❓

ഇബ്നു കഥീർ/ഖുർത്വുബി ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

→ ഒരു മുഫസ്സിർ ഒരു ഹികായ ഉദ്ധരിച്ചതുകൊണ്ട് മാത്രം അത് നബി ﷺയുടെ സുന്നത്തായി മാറുമോ❓

ആയത്ത് പൊതുവാണ്.

→ പൊതുവായ ആയത്ത് അംഗീകരിച്ചാലും, വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ പ്രത്യേക രീതിക്ക് വേറെ ദലീൽ ആവശ്യമില്ലേ❓

നബി ﷺ ബർസഖിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.

→ ബർസഖ് ജീവിതം തെളിയിച്ചാലും, അതിൽ നിന്ന് വഫാത്തിന് ശേഷം എന്നോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ആവശ്യപ്പെടുക”** എന്ന നിയമം എങ്ങനെ തെളിയും❓ ഈ കഥ രേഖപ്പെടുത്തിയ ആരെങ്കിലും ഇസ്തിഗാസ എന്ന ഒരു നിയമം കൊണ്ട് വന്നോ ❓ വീണ്ടും ഈ കഥ തന്നെ പാടിക ഉളളൂ എന്ന എനിക്കറിയാം

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം❓❓❓❓❓

ആയത്ത് പൊതുവാണെന്ന് തെളിയിക്കുക എന്നത് ഒരു കാര്യം.ആ പൊതുവായ ആയത്തിൽ നിന്ന് നബി ﷺയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഒരു പ്രത്യേക ഇബാദത്ത്/പ്രയോഗം സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് മറ്റൊരു കാര്യമാണ്.

അതുകൊണ്ട് കഥകൾ ആവർത്തിക്കാതെ ഒരു സഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസ് കാണിക്കൂ.

ഇല്ലെങ്കിൽجَاءُوكَഎന്ന ഒരു പദം മാത്രം പിടിച്ച് വഫാത്താനന്തര ഇസ്തിഗാസ സ്ഥാപിക്കുന്നത് എങ്ങനെയാണ്❓

ചോദ്യം ലളിതമാണ്. മറുപടി ആയത്ത് ആവർത്തിക്കാതെ ഹദീസിൽ വേണം.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ആയത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവം അഥവാ «العبرة بعموم اللفظ» അംഗീകരിച്ചതിന് നന്ദി. ഇനി താങ്കൾ ചോദിച്ച «വഫാത്തിന് ശേഷവും ഈ ആയത്ത് പ്രയോഗവൽക്കരിക്കാം എന്നതിനും റസൂൽ ﷺ യോട് ശഫാഅത്ത്/ഇസ്തിഗ്ഫാർ അപേക്ഷിക്കാം എന്നതിനും കഥകളല്ലാത്ത സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് എവിടെ?» എന്ന ലളിതമായ ചോദ്യത്തിന് നേരിട്ടുള്ള, വ്യക്തമായ മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:

1. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള അപേക്ഷ: സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് പ്രമാണം

പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പാപമോചനം) നടത്തുന്നുണ്ടെന്ന് അവിടുന്ന് തന്നെ നേരിട്ട് പഠിപ്പിച്ച സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്:

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»

(എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ (കർമ്മങ്ങൾ) എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. അതിൽ നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും. മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടും (ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും)).

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ (1925), കശ്ഫുൽ അസ്താർ (2/382).

⚖️ സനദ് വിധി:

ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24): «رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ» (ബുഖാരിയിലെ നിവേദകന്മാരാണ് ഇതിലുള്ളത് - സ്വഹീഹ്).

ഹാഫിള് സുയൂത്വീ, ഹാഫിള് ഖസ്തല്ലാനി, മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി: സനദ് സ്വഹീഹ് എന്ന് വിധിയെഴുതിയ ഹദീസ്.

ഇവിടെ തെളിവ് വ്യക്തമാണ്:

വഫാത്തിന് ശേഷം റസൂൽ ﷺ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുമെന്ന് പ്രവാചകൻ സ്വയം മർഫൂആയി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. നിസാഅ് 64-ൽ പറയുന്നത് «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» (റസൂൽ അവർക്കായി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുക) എന്നാണ്. പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഈ ഇസ്തിഗ്ഫാർ നടക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പ്രവാചകൻ തന്നെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ, റൗളയിൽ വന്ന് അല്ലെങ്കിൽ പ്രവാചകനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെയും ശഫാഅത്തിനെയും അപേക്ഷിക്കുന്നത് പ്രവാചകൻ സ്വയം സ്ഥാപിച്ച മർഫൂഅ് സുന്നത്താണ്.

2. «جَاءُوكَ» (അടുക്കൽ വരിക) - വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രയോഗവൽക്കരിച്ച സ്വഹീഹ് ഹദീസ്

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "മദീനയിൽ പോയി നബി ﷺ യുടെ അടുക്കൽ എത്തി വഫാത്തിന് ശേഷം ഇസ്തിഗ്ഫാർ അപേക്ഷിക്കാൻ ഹദീസ് ഉണ്ടോ?"

സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം (ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ റ വിന്റെ ഭരണകാലത്ത്) ഒരു വ്യക്തിക്ക് ആവശ്യനിർവ്വഹണത്തിനായി പ്രവാചകന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് അവിടുത്തെ വിളിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് തിരിയാൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്ത സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസിലെ പ്രയോഗം:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي...»

(അല്ലാഹുവേ! നിന്റെ നബിയെക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു. യാ മുഹമ്മദ്! അങ്ങയെക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് തിരിയുന്നു...)

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ - ത്വബറാനി (10495), അൽ-മുഅ്جമുസ്സഗീർ (1/183).

⚖️ സനദ് വിധി: ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബ് 1/273), ഹാഫിള് അൽ-ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 2/279) എന്നിവർ «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹ്) എന്ന് വിധിച്ചു.

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം സ്വഹാബി പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത ഈ പ്രാർത്ഥനയിൽ «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് വിളിച്ച് പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കൽ നേരിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഒരു കഥയല്ല, സനദ് സ്വഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസിന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള സ്വഹാബീ ആപ്ലിക്കേഷനാണ് (ഫഹ്മുസ്സഹാബ).

3. കഥയല്ല, ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വം

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "ഇബ്നു കഥീറോ ഖുർത്വുബിയോ ഒരു ഹികായ (കഥ) ഉദ്ധരിച്ചാൽ അത് സുന്നത്താകുമോ?"

ഇവിടെ കുടുങ്ങുന്നത് സുന്നികളല്ല, മറിച്ച് താങ്കളാണ് ത്വയ്യിബ്!

ഇബ്നു കഥീറും ഖുർത്വുബിയും നവവിയും ഇബ്നു ഖുദാമയും ഈ ഉത്ബിയുടെ സംഭവം തങ്ങളുടെ കിതാബുകളിൽ എഴുതിവെച്ചത് കേവലം സമയം കൊല്ലാൻ കഥ പറയാനല്ല!

മറിച്ച്, സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ നിന്ന് ഫുഖഹാക്കൾ വേർതിരിച്ചെടുത്ത ശർഈ ഹുക്ം (അഹ്കാമുകൾ - സന്ദർശന മര്യാദകൾ) വിവരിക്കാനാണ്.

നാല് മദ്ഹബുകളിലെയും ഇമാമുകൾ (നവവി-ശാഫിഈ, ഇബ്നു ഖുദാമ-ഹംബലി, ഇബ്നുൽ ഹുമാം-ഹനഫി, ഖാദി ഇയാദ്-മാലികി) റൗള സന്ദർശന വേളയിൽ ഈ ആയത്ത് ഓതി ശഫാഅത്ത് തേടൽ സുന്നത്താണെന്ന് (ശർഈ വിധി) രേഖപ്പെടുത്തി.

ലോകത്തുള്ള നാല് മദ്ഹബിന്റെ സകല ഇമാമുകളും "ഒരു കഥ കേട്ട് അതനുസരിച്ച് ശരീഅത്ത് വിധി ഉണ്ടാക്കിയവരാണ്" എന്ന് വാദിക്കാൻ താങ്കൾക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം വരുന്നു?

ത്വയ്യിബ് :

സ്നേഹ സംവാദക്കാരന് ഇതുവരെ ഒരു സ്വഹീഹ് ഹദീസ് കൊണ്ട് വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ന്യൂനതയുള്ള റിപ്പോർട്ടുകളാണ് വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്രയിക്കുന്നത്. @followersസ്നേഹ സംവാദം

ഞാൻ അതല്ല ആലോചിക്കുന്നത്.

കോടിക്കണക്കിന് മുസ്ലിംകൾ മദീനയിൽ പോകാതെ മരണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സ്നേഹ സംവാദക്കാരുടെ ആയത്ത് വ്യാഖ്യാനം ശരിയാണെങ്കിൽ, നബി ﷺയുടെ അടുക്കൽ പോയി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യാതെ അല്ലാഹു അവരുടെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ സ്വീകരിക്കില്ല എന്നാണോ അർത്ഥം❓

അപ്പോൾ അല്ലാഹു ഗഫൂർ എന്നത് വെറും പറയാനുള്ളതാണോ❓

ഇനി നിങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്ന മാലിക് അദ്ദാർ റിപ്പോർട്ടും ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ മാനദണ്ഡത്തിൽ പരിശോധിക്കാം.

മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ റിവായത്ത് തന്നെ വിവാദരഹിതമായ സ്വഹീഹ് തെളിവല്ല

മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്. ഇബ്നു ഹിബ്ബാൻ അദ്ദേഹത്തെ *അൽ-ഥിഖാത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്; ഇബ്നു സഅ്ദ് അദ്ദേഹത്തെ وكان معروفا” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അൽ-ഖലീലിയും അദ്ദേഹത്തെ പ്രശംസിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ മറുവശത്ത്, ഇബ്നു അബീ ഹാതിം അദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായ തൗസീഖ് നൽകിയിട്ടില്ല. അൽ-മുന്ദിരിയും അൽ-ഹൈഥമിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അവസ്ഥ തങ്ങൾക്ക് അറിയില്ലെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശൈഖ് അൽ-അൽബാനിയും അദ്ദേഹത്തെ മജ്ഹൂലുൽ ഹാൽ എന്ന് വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ മാലിക് അദ്ദാർ എല്ലാവരാലും തിഖയായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട റാവിയാണ്എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല.

ഇബ്നു ഹജർ “إسناده صحيح” എന്ന് പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് മാത്രം വിവാദം അവസാനിക്കുന്നില്ല

കാരണം ഇവിടെ ചോദ്യം സനദിലെ ഓരോ റാവിയുടെയും അദാലത്തും ദബ്തും മാത്രമല്ല; റിപ്പോർട്ടിന്റെ ഇത്തിസാൽ, റിവായത്ത് വ്യത്യാസങ്ങൾ, മത്‌നിന്റെ അധികഭാഗം എന്നിവയും പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്.

ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം: ഉമർ (റ)യുടെ കാലത്ത് സ്വഹാബികൾ എന്താണ് ചെയ്തിരുന്നത്❓

സ്വഹീഹായ ബുഖാരി റിപ്പോർട്ടിൽ കടുത്ത വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ ഉമർ (റ) നബി ﷺയുടെ ഖബറിലേക്ക് പോയി നേരിട്ട് മഴ ചോദിച്ചില്ല. പകരം അബ്ബാസ് (റ)യെ കൊണ്ട് ദുആ ചെയ്യിപ്പിച്ചു:

اللهم إنا كنا نتوسل إليك بنبينا فتسقينا، وإنا نتوسل إليك بعم نبينا فاسقنا

ഇത് സ്വഹീഹായ, വ്യക്തമായ സ്വഹാബി പ്രയോഗമാണ്. അതിനാൽ ചോദ്യം വളരെ ലളിതമാണ്:

വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള നബി ﷺയോടുള്ള നേരിട്ടുള്ള ഇസ്തിഗാസയാണ് സ്വഹാബികളുടെ സ്ഥാപിത മാർഗമെന്ന് പറയുന്നവർ അതിന് ഇതിലും വ്യക്തവും ശക്തവുമായ ഒരു സ്വഹീഹ് സഹാബി തെളിവ് കാണിക്കൂ.

ഒരു വിവാദരഹിതമല്ലാത്ത റിപ്പോർട്ടിനെ ആശ്രയിച്ച്, സ്വഹീഹായ സ്വഹാബി പ്രയോഗത്തെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ബുഖാരിയിലെ തവസ്സുൽ ഹദീസും മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ റിവായത്തും ഉദ്ധരിച്ച് സ്വയം രക്ഷപ്പെടാൻ നടത്തുന്ന അവസാനത്തെ വ്യാകുലതയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തകരുകയാണ്. താങ്കൾ ഉയർത്തിയ സംശയങ്ങൾക്കുള്ള വസ്‌തുതാപരമായ മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:

1. ബുഖാരിയിലെ ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുൽ: താങ്കൾക്ക് തിരിച്ചടിയാകുന്നത് എങ്ങനെ?

ത്വയ്യിബ് ഉദ്ധരിച്ച ഉമർ (റ) വിന്റെ ഹദീസ് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ വലിയ തെളിവാണ്!

«اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا... وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا»

(അല്ലാഹുവേ, ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നബിയെക്കൊണ്ട് നിന്നിലേക്ക് വസീലയാക്കിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നബിയുടെ അമ്മാവനെക്കൊണ്ട് വസീലയാക്കുന്നു...)

ഇവിടെ തെളിവ് വ്യക്തമാണ്: ഉമർ (റ) തവസ്സുൽ ആവർത്തിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്! പ്രവാചകന്റെ പദവിയെയോ വസീലയാക്കുന്നതിനെയോ ഉമർ (റ) തള്ളിപ്പറഞ്ഞില്ല.

അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ അബ്ബാസ് (റ) ദുആയിൽ പറഞ്ഞത് നോക്കൂ: «اللَّهُمَّ إِنَّ القَوْمَ تَوَجَّهُوا بِي إِلَيْكَ لِمَكَانِي مِنْ نَبِيِّك» (അല്ലാഹുവേ, ഈ ജനങ്ങൾ നിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് നിന്റെ നബിയുമായുള്ള എന്റെ ബന്ധം കാരണത്താലാണ്).

അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ സ്വന്തം ഖദർ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് പ്രവാചകനുമായുള്ള കുടുംബബന്ധം (മകാനത്തുഹു മിന്നബിയ്യ്) വെച്ചാണ് തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നത്! അതായത് അപ്പോഴും തവസ്സുലിന്റെ യഥാർത്ഥ വസീല തിരുനബി ﷺ തന്നെയാണ്.

തവസ്സുൽ ശിർക്കാണെന്ന് വാദിക്കുന്ന മുജാഹിദ് സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ബുഖാരിയിലെ ഈ ഹദീസ് കാണുമ്പോൾ "മരിച്ചവരോട് പാടില്ല, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോട് ആകാം" എന്ന് മാറ്റിപ്പറയേണ്ടി വരുന്നു. അപ്പോൾ വസീലയാക്കൽ അടിസ്ഥാനപരമായി 'തൗഹീദിന് വിരുദ്ധമല്ല' എന്ന് താങ്കൾക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നില്ലേ?

2. മദീനയിൽ പോകാത്ത കോടിക്കണക്കിന് വിശ്വാസികളുടെ അവസ്ഥ എന്ത്?

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "മദീനയിൽ പോകാതെ മരിച്ച വിശ്വാസികളുടെ ഇസ്തിഗ്ഫാർ അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കില്ലേ?"

ഇത് തികഞ്ഞ യുക്തിവാദം മാത്രമാണ്!

മക്കയിൽ പോയി ഹജ്ജ് ചെയ്യാൻ കഴിവില്ലാത്തവരുടെയും മദീനയിൽ പോകാൻ കഴിയാത്തവരുടെയും തൗബയും പ്രാർത്ഥനയും അല്ലാഹു നേരിട്ട് സ്വീകരിക്കും എന്നതിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നക്ക് യാതൊരു തർക്കവുമില്ല.

എന്നാൽ, റൗളയിൽ പോയി പ്രവാചകന്റെ സമീപ്യത്തിൽ വെച്ച് അവിടുത്തെ ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെയും ശഫാഅത്തിനെയും വസീലയാക്കുന്നത് അല്ലാഹു തൗബ സ്വീകരിക്കാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന, വലിയ പദവിയുള്ള വഴിയാണ് (മുസ്തഹബ്ബ്/അഫ്ദൽ).

അല്ലാഹു അരുളി: «وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» (നിങ്ങൾ അവനിലേക്ക് വസീല തേടുവിൻ). വസീലയില്ലാതെ നേരിട്ട് അല്ലാഹുവോട് ചോദിച്ചാൽ കിട്ടില്ല എന്നല്ല സുന്നികൾ പറയുന്നത്; മറിച്ച്, അല്ലാഹുവിന്റെ ഹബീബായ പ്രവാചകനെ വസീലയാക്കുമ്പോൾ ഉത്തരം ലഭിക്കാൻ കൂടുതൽ അർഹത ലഭിക്കുന്നു എന്നാണ്.

3. മാലിക് അദ്ദാർ (റ) വിന്റെ ഹദീസും ഇബ്നു ഹജറിന്റെ തൗസീഖും

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ മാലിക് അദ്ദാറിനെ "മജ്ഹൂൽ" (അജ്ഞതയുള്ളവൻ) ആക്കാൻ ശൈഖ് അൽബാനിയുടെ വരികൾ പിടിച്ചുതൂങ്ങുകയാണ്. എന്നാൽ ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ ഭീഷ്മാചാര്യന്മാരായ പണ്ഡിതന്മാർ എന്താണ് പറഞ്ഞത് എന്ന് നോക്കാം:

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (റ) - [ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495]:

«وَرَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ مِنْ رِوَيَةِ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ مَالِكٍ الدَّارِيِّ»

ഇബ്നു അബീ ശൈബ സ്വഹീഹായ സനദോടെ ഈ ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (റ) - [അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92]:

ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് ഇബ്നു കഥീറും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

ഇമാം ബുഖാരി (റ) - [അത്താരീഖുൽ കബീർ]:

മാലിക് അദ്ദാർ ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭണ്ഡാരസൂക്ഷിപ്പുകാരനായിരുന്നു (ഖാസിൻ) എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) ഒരു അജ്ഞതയുള്ളവനെയോ (മജ്ഹൂൽ) കذابനെയോ സ്വന്തം ഖജനാവ് ഏൽപ്പിക്കുമോ ത്വയ്യിബ്?

ഉമർ (റ) വിന്റെ വലിയ വിശ്വസ്തനായ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതും ഹദീസ് ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി "ഇസ്നാദുഹു സ്വഹീഹ്" എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചതുമായ സ്വഹാബീ ആഥാറിനെ അൽബാനിയുടെ വാക്ക് പിടിച്ച് തള്ളിക്കളയുന്നത് സ്വന്തം ആശയത്തിന് എതിരായതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്!

4. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള തെളിവ് (ഹദീസുൽ അഅ്മാ തവസ്സുൽ)

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "സ്വഹാബികളുടെ സ്ഥാപിത മാർഗ്ഗത്തിന് ഹദീസ് എവിടെ?"

സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഒരു ആവശ്യക്കാരന് പ്രവാചകനെ വിളിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് തിരിയാൻ പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത സ്വഹീഹ് ഹദീസ് താങ്കൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് കാണാത്ത ഭാവം നടിക്കുന്നത്?

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ... يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي»

(ത്വബറാനി - അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ 10495; അൽ-മുൻദിരി, അൽ-ഹൈഥമി എന്നിവർ ഇസ്നാദുഹു സ്വഹീഹ് എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത്).

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷമാണ് ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) ഈ ഹദീസ് ഉപയോഗിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ആ വ്യക്തിയോട് കൽപ്പിച്ചത്. ഇതിനേക്കാൾ വലിയ സ്വഹാബീ തെളിവ് വേറെ എന്താണ് വേണ്ടത്?

ത്വയ്യിബ് : 

വീണ്ടും അതേ ചോദ്യം, വീണ്ടും അതേ ന്യായീകരണം — പക്ഷേ ഒരു വ്യക്തമായ സ്വഹീഹ് ഹദീസ് ഇപ്പോഴും ഇല്ല!

ഇബ്നു കഥീർ ഉദ്ധരിച്ചു, ഖുർത്വുബി ഉദ്ധരിച്ചു, ഉത്ബിയുടെ കഥയുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറയുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം ഒരു റിപ്പോർട്ട് സ്വഹീഹ് ഹദീസ് ആകില്ല.

അതിനാൽ വളരെ ലളിതമായ ചോദ്യം:

നിസാഅ് 64-ൽ നിന്ന് നബി ﷺയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷവും ഖബറിങ്കൽ ചെന്നു നബി ﷺയോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ/ശഫാഅത്ത് ആവശ്യപ്പെടാം എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തമായ സ്വഹീഹ് ഹദീസ് കാണിക്കൂ.

കഥയല്ല.🚫

ദുർബല റിപ്പോർട്ടല്ല..🚫

സനദ് ഇല്ലാത്ത ഹികായയല്ല..🚫

പിന്നീടുള്ള പണ്ഡിതന്റെ ഉദ്ധരണി മാത്രം അല്ല..🚫

ഒരു വ്യക്തമായ സ്വഹീഹ് ഹദീസ് മാത്രം. Please........

അത് കാണിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, “ഇബ്നു കഥീർ ഉദ്ധരിച്ചു”, “ഖുർത്വുബി ഉദ്ധരിച്ചു” എന്ന ആവർത്തനം കൊണ്ട് അടിസ്ഥാന ചോദ്യത്തിന് മറുപടി ലഭിക്കില്ല.

അതേ ചോദ്യം വീണ്ടും: തെളിവ് എവിടെ?

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ, ഉത്ബിയുടെ കഥയോ പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാദങ്ങളോ മാറ്റിനിർത്തി, സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ വഫാത്തിന് ശേഷവും അവിടുത്തെ സമീപ്യത്തിൽ ചെന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ അപേക്ഷിക്കാം എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഏറ്റവും വ്യക്തമായ, സനദ് സ്വഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസും സ്വഹാബീ പ്രയോഗവും കൃത്യമായി താഴെ നൽകുന്നു:

1. പ്രവാചകന്റെ വ്യക്തമായ സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്

പ്രവാചകൻ ﷺ യുടെ വഫാത്തിന് ശേഷവും അവിടുന്ന് റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പാപമോചനം) ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് തിരുനബി ﷺ തന്നെ നേരിട്ട് പ്രഖ്യാപിച്ച സ്വഹീഹ് ഹദീസ്:

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحْدِثُونَ وَيُحْدَثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»

(എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അഅ്മാലുകൾ (കർമ്മങ്ങൾ) എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും. അതിൽ നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും. മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും (പാപമോചനം തേടും)).

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ (1925), കശ്ഫുൽ അസ്താർ (2/382).

⚖️ സനദിന്റെ കൃത്യത (ഹദീസ് പണ്ഡിതരുടെ വിധി):

ഹാഫിള് ഹൈസമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24): «رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ» (ഇതിലെ നിവേദകർ സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ നിവേദകരാണ് - സ്വഹീഹ്).

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (മത്വാലിബുൽ ആലിയ 4/22): സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.

ഹാഫിള് സുയൂത്വീ, ഹാഫിള് ഖസ്തല്ലാനി, മുല്ലാ അലിയ്യുൽ ഖാരി: ഇസ്നാദ് സ്വഹീഹ് എന്ന് വിധി എഴുതിയ ഹദീസ്.

ഇവിടെ ഉത്തരം കൃത്യമാണ്:

സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ൽ അല്ലാഹു പറയുന്നത് «وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ» (റസൂൽ അവർക്ക് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുക) എന്നാണ്. പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും പ്രവാചകൻ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുന്നു എന്നത് ഈ മർഫൂഅ് ഹദീസ് വഴി സ്ഥിരപ്പെട്ടു. അതിനാൽ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഈ ഇസ്തിഗ്ഫാറിനെ ചോദിക്കുന്നത് പ്രവാചകൻ സ്വയം സ്ഥാപിച്ച് തന്ന മർഫൂഅ് പ്രമാണമാണ്.

2. വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള സ്വഹാബീ പ്രയോഗം (സ്വഹീഹ് ഹദീസ്)

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഒരു സ്വഹാബി (ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് റ) തിരുനബി ﷺ യുടെ അടുക്കൽ തിരിഞ്ഞ് അവിടുത്തെ വിളിച്ച് ഇസ്തിഗ്ഫാറും വസീലയും അപേക്ഷിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്ത സനദ് സ്വഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസ്:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ، يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي...»

(അല്ലാഹുവേ, നിന്റെ നബി മുഹമ്മദ് ﷺ യെക്കൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുകയും നിന്നിലേക്ക് തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നു. യാ മുഹമ്മദ്! എന്റെ ഈ ആവശ്യം നിറവേറ്റപ്പെടാൻ അവിടുത്തെ വസീലയാക്കി ഞാൻ എന്റെ റബ്ബിലേക്ക് തിരിയുന്നു...)

📚 ഗ്രന്ഥസ്രോതസ്സ്: അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ - ത്വബറാനി (10495).

⚖️ സനദിന്റെ കൃത്യത:

ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബ് വത്തർഹീബ് 1/273): «وَرَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ وَصَحَّحَهُ»

ഹാഫിള് അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 2/279): «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹ്).

പ്രയോഗം:

ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് (പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം) ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ആവശ്യവുമായി വന്നപ്പോൾ സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) പ്രവാചകൻ പഠിപ്പിച്ച ഈ പ്രാർത്ഥന നടത്താൻ ഉപദേശിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തു.

ചുരുക്കം

വഫാത്തിന് ശേഷവും റസൂൽ ﷺ ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്ന സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് (ബസ്സാർ).

വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രവാചകനെ വിളിച്ച് വസീലയാക്കാം എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന സ്വഹാബീ ചര്യയുള്ള സ്വഹീഹ് ഹദീസ് (ത്വബറാനി).

ഇവ രണ്ടും ദുർബല റിപ്പോർട്ടുകളോ കഥകളോ അല്ല; ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമുഖ ഹാഫിളുകൾ "സ്വഹീഹ്" എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ച വ്യക്തമായ പ്രമാണങ്ങളാണ്.

ത്വയ്യിബ് : 

ഒന്നാമത് ഈ കഥയിലെ ചില പൊള്ളത്തരം പറയാം.😁😁😁

1 . ഈ കഥയിലെ നായകൻ ഇവിടെ അയാൾ ഖബറിങ്കൽ പോയി എന്ന് ഉമർ(റ)വിനോദ് പറയുന്നില്ല.

2 . പക്ഷെ അയാൾ പ്രവാചകനെ സ്വപ്നം കണ്ടു എന്ന് വ്യക്തമായി പറയുന്നു. അപ്പൊ ഉമർ(റ) അയാൾ നടത്തിയ ഇസ്തിഗാസ അംഗീകരിച്ചില്ലേ എന്ന് സമസ്തക്കാർ പറയുന്നത് പച്ച കള്ളം ആണ്. വെറും ഊഹം.

3 . ഇവിടെ അയാൾ ചെയ്തത് ഇസ്തിഗാസ ആണ് എങ്കിൽ ഉടൻ മഴ കിട്ടണമായിരുന്നു, ഇന്ന് ശൈഖിനെ വിളിക്കുമ്പോൾ പറയാറില്ലേ 'വായ് കൂടാതെ ഉത്തരം നൽകും എന്ന്' അതുപോലെ. പക്ഷെ ഇവിടെ അത് നടന്നില്ല.(സമസ്തയുടെ ശിർക്കിന് മാലയിൽ )

4 . കാരണം സമസ്തക്കാരുടെ വാധത്തിൽ ഒന്നാണ് "ഞങ്ങൾ മഹത്തുക്കളോടു തേടുമ്പോ അവർ ഞങ്ങൾക് ശുപാർശകരാവും" എന്ന് ആ വാദം തകരുന്നു. കാരണം ഇവിടെ നടന്നത് ഇസ്തിഗാസ ആണ് അതുപോലെ പ്രവാചകൻ അല്ലാഹുവിനോട് നമുക്ക് വേണ്ടി ശുപാർശ ചെയ്യും എന്നാണ് എങ്കിൽ വായ് കൂടുന്നതിന് മുൻപ് മഴ ലഭിക്കേണം ആയിരുന്നു, അത് നടന്നില്ല ഉമർ(റ) മഴക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് വരെ.

5 . ഇതിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം പ്രവാചകൻ അയാളുടെ വിവരക്കേടിനെ യഥാർത്ഥ രീതി എന്താണ് എന്ന് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്. അതാണ് ഉമർ(റ) അബ്ബാസി(റ)നെ കൊണ്ട് പ്രാത്ഥിപ്പിച്ചപ്പോ ഉടൻ മഴ ലഭിച്ചു മറിച്ചു ഇവർ പറയുന്ന ഇസ്തിഗാസകൊണ്ടല്ല.

6 . സമസ്തക്കാരുടെ ദീൻ ആണ് ഉമർ(റ) മനസ്സിലാക്കിയത് എങ്കിൽ മഴ ഇല്ലാത്തപ്പോ ഉമർ(റ) നേരിട്ട് നബിയെ വിളിച്ചു ഇസ്തിഗാസ ചെയ്യുമായിരുന്നു ഇവിടെ അത് ചെയ്തില്ല. കാരണം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്തു നബി(സ) യെ മുൻനിർത്തി മഴക്ക് തേടുമായിരുന്നു, നബിയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഇബ്ൻ അബ്ബാസ്(റ) വിനെ മുൻ നിർത്തി. കാരണം നബി വഫാത്തായി. അല്ലാതെ ഹഖ് കൊണ്ടോ ജാഹ് കൊണ്ടോ ഇവിടെ തേടിയതുപോലും ഇല്ല എന്നതാണ് ശ്രദ്ധേയം.

7 . ശ്രദ്ധിക്കുക നബിയേക്കാൾ ഉയർന്ന പദവിയിൽ അല്ല അബ്ബാസ്(റ) എന്ന് ഏതൊരു കുട്ടിക്കും മനസ്സിലാക്കാം. എന്നിട്ടും ഉമർ(റ) നബിയെ വിളിച്ചു തേടിയില്ല.

8 . അയാൾ ഉമർ(റ) വിനോട്‌ ഞാൻ ചെന്ന് ഇസ്തിഗാസ ചെയ്തു എന്ന് പറയുകയാണ് എങ്കിൽ പിന്നെന്തിനു ഉമർ(റ) മഴക്ക് വേണ്ടി ഉള്ള നമസ്ക്കാരം നടത്തേണം?? ആ ഇസ്തിഗാസ മതിയായിരുന്നില്ലേ❓❓ 👊👊👊

എന്തിനും ഏതിനും മയ്യിത്തിനോട് തേടാനുള്ള തെളിവിനു ലെൻസുമായി നടക്കുന്ന ഈ സമസ്ത വർഗ്ഗത്തിന്👳🏾👳🏾👳🏾

ചിന്തിക്കാൻ അള്ളാഹു കഴിവ് നൽകട്ടെ.......

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം ;

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ ആരോപണങ്ങൾക്ക് അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഹദീസ്-ചരിത്ര പ്രമാണങ്ങൾ വെച്ചുള്ള പോയിന്റ് ടു പോയിന്റ് (Point-to-Point) കൃത്യമായ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. വാദം: «അയാൾ ഖബറിങ്കൽ പോയി എന്ന് ഉമർ(റ)വിനോട് പറയുന്നില്ല»

ഖണ്ഡനം:

മാലിക് അദ്ദാർ (റ) ഉദ്ധരിച്ച സ്വഹീഹായ റിവായത്തിൽ വ്യക്തമായി പറയുന്നു: «جَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ ﷺ» (ഒരു വ്യക്തി തിരുനബി ﷺ യുടെ ഖബറിങ്കൽ വന്നു).

സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) ഖബറിങ്കൽ ചെന്ന് «يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِك» എന്ന് പറഞ്ഞ കാര്യവും, പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് «ائْتِ عُمَرَ فَأَقْرِئْهُ السَّلَامَ» (നീ ഉമറിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് സലാം പറയുക) എന്ന് നിർദ്ദേശിച്ച കാര്യവും ഉമർ (റ) വിനോട് വിവരിച്ചപ്പോഴാണ് ഉമർ (റ) കരഞ്ഞത് (فَبَكَى عُمَرُ).

ഖബറിങ്കൽ പോയ കാര്യം ഉമർ (റ) അറിഞ്ഞിട്ടും അതിനെ ഖണ്ഡിക്കുകയോ "നീ ശിർക്ക് ചെയ്തു" എന്ന് ആക്ഷേപിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. സുകൃതത്തെ തടയാത്ത സുകൂതിയായ അംഗീകാരം (ഇഖ്‌റാർ) ഉമർ (റ) നൽകി എന്നത് വ്യക്തമായ വസ്തുതയാണ്.

2. വാദം: «സ്വപ്നം കണ്ടുവെന്ന് മാത്രമാണ് പറയുന്നത്, ഇസ്തിഗാസ ഉമർ(റ) അംഗീകരിച്ചു എന്നത് ഊഹമാണ്»

ഖണ്ഡനം:

പ്രവാചകനെ സ്വപ്നത്തിൽ കാണുന്നത് കേവലം കെട്ടുകഥയോ ഊഹമോ അല്ല. «مَنْ رَآنِي فِي المَنَامِ فَقَدْ رَآنِي» (എന്നെ സ്വപ്നത്തിൽ കണ്ടവൻ എന്നെത്തന്നെ കണ്ടു) എന്ന് ബുഖാരിയിലുള്ള സ്വഹീഹ് ഹദീസാണ്.

റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ചപ്പോഴാണ് പ്രവാചകൻ സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് «فَإِنَّكُمْ مُسْقَوْنَ» (നിങ്ങൾക്ക് മഴ നൽകപ്പെടും) എന്ന സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നത്. ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടും ഉമർ (റ) ആ സ്വഹാബിയെ തിരുത്താതിരുന്നത് ഉമർ (റ) വിന്റെ ഖണ്ഡിതമായ അംഗീകാരം തന്നെയാണ്.

3 & 4. വാദം: «ഉടൻ മഴ കിട്ടിയില്ല, അതിനാൽ ഇസ്തിഗാസയും ശഫാഅത്തും തകർന്നു»

ഖണ്ഡനം:

വസീലയും അപേക്ഷയും പ്രാർത്ഥനക്ക് ഉത്തരം ലഭിക്കാനുള്ള കാരണങ്ങൾ (ഉപാധികൾ) മാത്രമാണ്. ഉത്തരം നൽകേണ്ട സമയവും രീതിയും തീരുമാനിക്കുന്നത് അല്ലാഹുവാണ്.

ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) ഖബറിങ്കൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ചതിന് ശേഷമാണ് പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് മഴയുടെ സന്തോഷവാർത്ത അറിയിക്കുന്നതും, ഉമർ (റ) വും ജനങ്ങളും പ്രാർത്ഥിച്ച് മഴ ലഭിക്കുന്നതും. വസീലയുടെയും ശഫാഅത്തിന്റെയും ഫലമായിട്ടാണ് ഈ അസ്ര് (വരൾച്ച) മാറിയത്.

താങ്കൾ ഉന്നയിക്കുന്ന "ഉടൻ മാജിക് പോലെ പെയ്യണം" എന്ന വാദം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ വിശ്വാസമല്ല; മറിച്ച് പ്രാർത്ഥനകളുടെ നിയമത്തെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരക്കേടാണ്.

5. വാദം: «പ്രവാചകൻ അയാളുടെ വിവരക്കേടിനെ തിരുത്തുകയായിരുന്നു»

ഖണ്ഡനം:

ഖബറിങ്കൽ വന്ന സ്വഹാബിയോട് പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വപ്നത്തിൽ വന്ന് «നീ ഉമറിനോട് ചെന്ന് സലാം പറയുക, നിങ്ങൾക്ക് മഴ ലഭിക്കുമെന്ന് അറിയിക്കുക» എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.

"നീ ഖബറിങ്കൽ വന്നത് വിവരക്കേടാണ്, ശിർക്കാണ്, തൗബ ചെയ്യ്" എന്ന് പ്രവാചകൻ തിരുത്തിയതായി സനദുള്ള ഒരു വരി കാണിക്കാൻ താങ്കൾക്ക് സാധിക്കുമോ? തിരുത്താത്തത് അത് ഇസ്ലാമിക ശരീഅത്തിൽ അനുവദനീയമായതു കൊണ്ടാണ്.

6 & 7. വാദം: «ഉമർ(റ) നബിയേക്കാൾ പദവിയില്ലാത്ത അബ്ബാസ്(റ)വിനെക്കൊണ്ട് ദുആ ചെയ്യിപ്പിച്ചു, നബിയെ വിളിച്ചില്ല»

ഖണ്ഡനം:

ബുഖാരിയിൽ ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞ വാചകം: «اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا... وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا» (ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ നബിയെക്കൊണ്ട് വസീലയാക്കിയിരുന്നു, ഇപ്പോൾ നബിയുടെ അമ്മാവനെക്കൊണ്ട് വസീലയാക്കുന്നു).

ഇവിടെ തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നത് അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ വ്യക്തിപരമായ ഖദർ കൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് «അവിടുന്ന് പ്രവാചകന്റെ അമ്മാവനാണ്» എന്ന തിരുനബിയുമായുള്ള ബന്ധത്തെ മുൻനിർത്തിയാണ് (ഇമാം സുബൈർ ബിൻ ബക്കാർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത സനദിൽ അബ്ബാസ് റ വിന്റെ ദുആയിൽ ഇത് വ്യക്തമാണ്).

തിരുനബിയെ തള്ളിപ്പറയുകയല്ല, മറിച്ച് തിരുനബിയുമായുള്ള കുടുംബബന്ധത്തെക്കൂടി തവസ്സുൽ ആക്കാമെന്നും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഭരണാധികാരി ജനങ്ങളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി സഭയായി പ്രാർത്ഥിക്കുമ്പോൾ കുടുംബത്തിലെ മുതിർന്നയാളെ മുന്നിൽ നിർത്താം എന്ന ശർഈ സുന്നത്ത് കാണിക്കാനുമാണ് ഉമർ (റ) അങ്ങനെ ചെയ്തത്.

8. വാദം: «പിന്നെന്തിനാണ് ഉമർ (റ) നമസ്കാരം നടത്തിയത്?»

ഖണ്ഡനം:

പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വപ്നത്തിൽ നിർദ്ദേശിച്ചത് «فَالْكَيْسَ الْكَيْسَ» (ബുദ്ധിപൂർവ്വം കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുക/തദ്ബീർ ചെയ്യുക) എന്നാണ്.

മഴക്കായുള്ള ഇസ്തിസ്ഖാഅ് നമസ്കാരവും ദുആയും പ്രവാചകൻ സ്ഥാപിച്ച സുന്നത്താണ്. തിരുനബിയുടെ സന്തോഷവാർത്ത ലഭിച്ച ശേഷം, ആ വസീലയുടെ ബറക്കതോടെ സുന്നത്തായ ഇസ്തിസ്ഖാഅ് നമസ്കാരം നിർവ്വഹിക്കുകയാണ് ഉമർ (റ) ചെയ്തത്. സുന്നത്ത് നമസ്കാരം നടത്തുന്നതും തവസ്സുൽ ചെയ്യുന്നതും പരസ്പരവിരുദ്ധമല്ല, മറിച്ച് പൂരകങ്ങളാണ്.

ചുരുക്കം:

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495) യെപ്പോലുള്ള ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമുഖ ഇമാമുകൾ «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹ്) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ സ്വഹാബീ ചരിത്രത്തെ സ്വന്തം തർക്കബുദ്ധികൊണ്ട് "പൊള്ളത്തരം" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് സ്വന്തം ആശയദരിദ്രത മറച്ചുവെക്കാനുള്ള വ്യാകുലത മാത്രമാണ്.

ത്വയ്യിബ്  ഉത്തരം മുട്ടിയപ്പോൾ :

محمد طيب سليمان

ഇൻ ഷാ അല്ലാഹ് മൂസാ സാഹിബ്‌ നമുക്ക് വേണ്ടി സഹീഹ് ആയി ഒരു ന്യൂനതയും ഇല്ലാതെ ഇസ്തിഗാസയുടെ ഡയറക്റ്റ് ഹദീസ് കൊണ്ടു വരാന് പോയതാണ് നമ്മുക്ക് wait ചെയ്യാം. .

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം : ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ ഈ പരിഹാസം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ വ്യക്തമായ പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടുമ്പോൾ കാണിക്കുന്ന സ്വാഭാവികമായ വ്യാകുലത മാത്രമാണ്.

എന്റെ 3 ചോദ്യങ്ങൾ താഴെ നൽകുന്നു:

1. പ്രവാചകന്റെ വ്യക്തമായ മർഫൂഅ് ഹദീസിന് എന്ത് മറുപടി?

«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ... وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ... وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ» (എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങൾ എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെടും... അതിൽ മോശമായത് കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് പാപമോചനം തേടും (ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും)).

(മുസ്നദ് അൽ-ബസ്സാർ 1925; ഹാഫിള് ഹൈസമി: «رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ» - ബുഖാരിയുടെ നിവേദകരുള്ള സ്വഹീഹായ സനദ്).

• പ്രവാചകൻ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പാപമോചനം) തേടുന്നുണ്ട് എന്ന് തിരുനബി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച ഈ സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് ത്വയ്യിബിന് "ന്യൂനതയുള്ളതാകുന്ന" അനുഭവം ഏത് ഹദീസ് ശാസ്ത്ര നിയമപ്രകാരമാണ്?

2. സ്വഹാബി പഠിപ്പിച്ച «യാ മുഹമ്മദ്» ഹദീസിന് എന്ത് മറുപടി?

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) ആവശ്യവുമായി വന്ന വ്യക്തിക്ക് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുത്ത പ്രാർത്ഥന: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ مُحَمَّدٍ... يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي فِي حَاجَتِي هَذِهِ لِتُقْضَى لِي...»

(ത്വബറാനി - അൽ-മുഅ്ജമുസ് സ്വഗീർ 1/183; «وَالْحَدِيثُ صَحِيحٌ» എന്ന് ഇമാം ത്വബറാനി സ്വയം രേഖപ്പെടുത്തിയത്. അൽ-മുൻദിരി, അൽ-ഹൈഥമി എന്നിവർ ഇസ്നാദുഹു സ്വഹീഹ് എന്ന് വിധിച്ച ഹദീസ്).

• പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം അവിടുത്തെ വിളിച്ച് «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് പ്രയോഗിച്ച് അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കാൻ ഒരു സ്വഹാബി നേരിട്ട് പഠിപ്പിച്ച ഈ സ്വഹീഹായ പ്രമാണത്തിന് എന്താണ് മറുപടി?

3. ഇബ്നു ഹജർ «സ്വഹീഹ്» എന്ന് വിധിച്ച സ്വഹാബീ ചര്യക്ക് എന്ത് മറുപടി?

• ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്ത് വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രവാചകനോട് മഴ അപേക്ഷിച്ച ഹദീസിന് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495) സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» എന്നാണ്.

• ഹദീസ് ഇമാമുകൾ സ്വഹീഹെന്ന് വിധിച്ച സ്വഹാബീ ചര്യകളെ സ്വന്തം യുക്തി വെച്ച് "പൊള്ളത്തരം" എന്ന് വിളിക്കുന്നതാണോ താങ്കളുടെ ശർഈ രീതി?

ത്വയ്യിബ്, പ്രവാചകൻ സ്വയം സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ «വഫാതീ ഖൈറുൻ ലകും» എന്ന സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസിനും, വഫാത്തിന് ശേഷം സ്വഹാബി പഠിപ്പിച്ച «ഹദീസുൽ അഅ്മാ» പ്രയോഗത്തിനും, ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി സ്വഹീഹെന്ന് വിധിച്ച «മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ» ഹദീസിനും മറുപടി പറയാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ പരിഹാസം ഉന്നയിക്കുന്നത് താങ്കളുടെ പ്രമാണദരിദ്രത മാത്രമാണ് കാണിക്കുന്നത്. ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഈ മൂന്ന് സ്വഹീഹ് ഹദീസുകളുടെ സനദിനെ ഹദീസ് ശാസ്ത്രപരമായി തള്ളാൻ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു.

 ത്വയ്യിബ്  : 

 ഉസ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വഫാത്തിന് ശേഷം ഈ ദുആ പഠിപ്പിച്ചു” എന്ന വാദത്തിന് ആദ്യം സനദ് പരിശോധിക്കൂ.

അൽ-ത്വബറാനിയുടെ അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ1050-ൽ വന്ന സംഭവം ശബീബ് ബിൻ സഈദ് → റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം വഴിയുള്ള പ്രത്യേക റിവായത്താണ്. എന്നാൽ ശബീബ് ബിൻ സഈദിനെ “മജ്ഹൂൽ” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ട റാവിയാണ്; പ്രശ്നം ഇബ്നു വഹ്ബിന്റെ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നുള്ള റിവായത്തുകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിമർശനമാണ്

ഇബ്നു അദി പറഞ്ഞു:ما رواه ابن وهب عنه مناكير അഥവാ, ഇബ്നു വഹ്ബ് അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തവയിൽ മങ്കർ നിവേദനങ്ങളുണ്ട്.

ഇബ്നു ഹജർ ഇതിനെ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി ചുരുക്കുന്നു:

لا بأس بحديثه من رواية ابنه أحمد عنه لا من رواية ابن وهب

അതിനാൽ ശക്തമായ ചോദ്യം ഇതാണ്:

വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ അധിക സംഭവം ഏത് റൂട്ടിലാണ് വന്നത്❓

അത് തന്നെയാണ് ഇവിടെ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടത്. അന്ധനായ സ്വഹാബിക്ക് നബി ﷺ പഠിപ്പിച്ച ദുആ എന്ന അടിസ്ഥാന ഹദീസ്* വേറെ; അതിന് ശേഷം ഉസ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വഫാത്തിന് ശേഷവും അതേ ദുആ പഠിപ്പിച്ചുവെന്ന അധിക കഥ വേറെ.

അൽ-ത്വബറാനി തന്നെ 1051-ൽ ശുഅ്ബയുടെ റിവായത്ത് കൊണ്ടുവരുന്നു. അവിടെ റൂട്ട്:شعبة → أبو جعفر الخطمي → عمارة بن خزيمة → عثمان بن حنيف

ഇത് അടിസ്ഥാന അന്ധന്റെ ഹദീസിനെയാണ് പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്; വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള അധിക കഥ അവിടെ ഇല്ല.

അതുകൊണ്ട് “ത്വബറാനി ഹദീസ് സഹീഹ് എന്ന് പറഞ്ഞു, അതിനാൽ മുഴുവൻ കഥയും സഹീഹ്” എന്ന വാദം തെളിവില്ലാത്ത ചാട്ടമാണ്.

ഇനി മറ്റൊരു പ്രധാന കാര്യം: അലി ബിൻ അൽ-മദീനിയുടെ വാക്ക്:وما أرى روح بن القاسم إلا قد حفظه

എന്നത് റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം ഈ ഹദീസ് ശരിയായി സംരക്ഷിച്ചുവെന്നാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അതിനാൽ വിഷയം “റൂഹ് ദുർബലനാണ്” എന്ന ലളിതമായ വാദമല്ല. പ്രശ്നം ശബീബ് ബിൻ സഈദിന്റെ ഇബ്നു വഹ്ബ് റിവായത്തും അതിലുള്ള ഈ അധിക ഭാഗവുമാണ്.

അതിനാൽ ആദ്യം ഹദീസിന്റെ സനദ്-റിവായത്ത് വ്യത്യാസം തീർക്കുക. ശേഷം അതിൽ നിന്ന് അഖീദയുടെ നിയമം പുറത്തെടുക്കാം.

*ഒരു ദുർബല/വിവാദമുള്ള അധിക റിവായത്ത് ഉപയോഗിച്ച്, സ്വഹീഹായ സഹാബി പ്രയോഗമായ ഉമർ (റ)യുടെ മഴയ്ക്കായുള്ള നടപടി മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഉമർ (റ) വരൾച്ചയിൽ നബി ﷺയുടെ ഖബറിലേക്ക് പോയി “യാ റസൂലല്ലാഹ്, മഴ തരൂ” എന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടില്ല. മറിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്ബാസ് (റ)യെ കൊണ്ട് ദുആ ചെയ്യിപ്പിച്ചു:

اللهم إنا كنا نتوسل إليك بنبينا فتسقينا، وإنا نتوسل إليك بعم نبينا فاسقنا

അതിനാൽ ചോദ്യം ലളിതമാണ്:

വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള നേരിട്ടുള്ള ഇസ്തിഗാസയാണ് സ്വഹാബികളുടെ സ്ഥാപിത മാർഗമെന്ന് പറയുന്നവർ അതിന് ഇതിലും വ്യക്തവും സ്വഹീഹുമായ ഒരു സഹാബി തെളിവ് കാണിക്കൂ.

മൂസ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം : 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വിന്റെ ഹദീസിലെ ശബീബ് ബിൻ സഈദ് അൽ-ഹബ്ബത്തി (شبِيب بن سَعِيد الحَبَطِي) യെയും ഇബ്നു വഹ്ബ് (ابن وهب) യെയും ഉദ്ധരിച്ച് നടത്തിയ സാങ്കേതിക ഹദീസ് വിമർശനം (علة الحديث) ഹദീസ് ശാസ്ത്ര നിയമങ്ങൾക്കും തജ്‌രീജ് പ്രമാണങ്ങൾക്കും മുന്നിൽ അമ്പേ തകരുകയാണ്.

താങ്കളുടെ വ്യാകുലതയെ വേരോടെ പിഴുതെറിയുന്ന സനദ്-മത്‌ൻ വിശകലനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. ശബീബ് ബിൻ സഈദ് - ഇബ്നു വഹ്ബ് നിവേദനം: ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ യഥാർത്ഥ വിധി

ത്വയ്യിബ് വാദിച്ചു: "ഇബ്നു വഹ്ബ്, ശബീബിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ മൻകറാണ്, അതുകൊണ്ട് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഭാഗം ദുർബലമാണ്."

മറുപടി: ശബീബ് ബിൻ സഈദ് എന്ന റാവിയുടെ ഹദീസുകൾ ഇബ്നു വഹ്ബ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പകർപ്പിൽ നിന്ന് (من كتاب/نسخة) അല്ല നിവേദനം ചെയ്യുന്നതെങ്കിൽ മാത്രമാണ് വിമർശനമുള്ളത്. എന്നാൽ ഇബ്നു വഹ്ബ് ശബീബിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ അത് സ്വഹീഹാണ്.

ഹദീസ് അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-अസ്ഖലാനി (റ) തഹ്ദീബുത്തഹ്ദീബിൽ (4/313) വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

«وَابْنُ وَهْبٍ عَنْهُ نُسْخَةٌ صَحِيحَةٌ»

(ഇബ്നു വഹ്ബ്, ശബീബിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്ത പകർപ്പ് (നുസ്ഖ) സ്വഹീഹാകുന്നു).

മാത്രമല്ല, ശബീബ് ബിൻ സഈദ് ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വിന്റെ ഈ ഹദീസ് നിവേദനം ചെയ്യുന്നത് തനിയെയല്ല; റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിമിൽ നിന്നാണ്. റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ മുഹദ്ദിസീങ്ങൾ ഏകോപിച്ച് വിശ്വസ്തനായി അംഗീകരിച്ച (ഥിഖയായ) റാവിയാണ്.

2. ശബീബിന്റെ മകൻ അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീബിന്റെ വഴി (മറ്റൊരു സ്വഹീഹ് സനദ്)

ത്വയ്യിബ് ഇബ്നു ഹജറിന്റെ വാക്ക് ഉദ്ധരിച്ച് പറഞ്ഞു: "അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അഹ്‌മദ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ കുഴപ്പമില്ല."

കൃത്യമായ തിരിച്ചടി: ത്വബറാനി «അൽ-മുഅ്جമുസ്സഗീറി»ൽ (1/183) വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ സംഭവം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ഇബ്നു വഹ്ബ് വഴി മാത്രമല്ല; അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീദ് (മകൻ) വഴി തന്നെയാണ്!

സനദ് നോക്കൂ: «أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبِ بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ...»

ത്വയ്യിബ് തന്നെ സമ്മതിച്ച "ഇബ്നു ഹജർ സഹീഹെന്ന് അംഗീകരിച്ച മകൻ അഹ്‌മദിന്റെ സനദ് വഴി" തന്നെയാണ് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഈ സംഭവം ത്വബറാനി ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്! അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇബ്നു വഹ്ബിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് തടിയൂരാൻ നടത്തിയ ശ്രമം താങ്കൾക്ക് തന്നെ തിരിച്ചടിയായി മാറി.

3. ഇമാം ത്വബറാനിയുടെയും മറ്റ് ഹാഫിളുകളുടെയും ഖണ്ഡിതമായ തൗഥീഖ് (സ്വഹീഹ് വിധി)

ഇമാം ത്വബറാനി (റ) ഈ ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ശേഷം (അൽ-മുഅ്ജമുസ്സഗീർ 1/183) രേഖപ്പെടുത്തിയത്:

«وَالْحَدِيثُ صَحِيحٌ» (ഈ ഹദീസ് സ്വഹീഹാകുന്നു).

ഇവിടെ ത്വബറാനി «സ്വഹീഹ്» എന്ന് വിധി എഴുതിയത് കേവലം അന്ധനായ സ്വഹാബിയുടെ ഹദീസിന് മാത്രമല്ല, വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാന്റെ (റ) കാലത്തെ ഈ ചരിത്രം കൂടി അടങ്ങിയ പൂർണ്ണ ഹദീസിനാണ് (قصة العثمانيين).

ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബ് 1/273): «وَرَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ وَصَحَّحَهُ»

ഹാഫിള് അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉസ്സواഇദ് 2/279): «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹ്).

ഇത്രയും വലിയ മൂന്ന് ഹദീസ് ശാസ്ത്ര ഭീഷ്മാചാര്യന്മാർ "സനദ് സ്വഹീഹ്" എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ച ഹദീസിനെ, ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ സ്വന്തം ആശയത്തിന് എതിരായതുകൊണ്ട് മാത്രം തള്ളിക്കളയുന്നത് പ്രമാണവിരുദ്ധമാണ്.

4. "ഷാദ്ദ് / സിയാദഃ" എന്ന് പറഞ്ഞ് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഭാഗം മാറ്റാൻ പറ്റുമോ?

ത്വയ്യിബ് വാദിച്ചു: "ശുഅ്ബയുടെ ഹദീസിൽ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഭാഗമില്ല, അതുകൊണ്ട് ഇത് ഷാദ്ദ് ആണ്."

ഖണ്ഡനം: ഒരു ഥിഖയായ (വിശ്വസ്തനായ) രാവി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന അധിക വിവരം (സിയാദതുഥ്ഥിക) ഹദീസ് സ്വീകരണ നിയമത്തിൽ അഖ്ബൂൽ (സ്വീകാര്യം) ആണ്. ശുഅ്ബ ഹദീസിന്റെ ഒരു ഭാഗം ചുരുക്കി പറഞ്ഞു (ഇഖ്തിസാർ), റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം അതിന്റെ പൂർണ്ണ രൂപവും സംഭവിച്ച പശ്ചാത്തലവും ഉദ്ധരിച്ചു. ഇത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ പരസ്പര വിരുദ്ധമല്ല; മറിച്ച് പരസ്പര പൂരകമാണ്.

ത്വയ്യിബ് വഹാബി :

محمد طيب سليمان

 ·

സ്നേഹ സംവാദം

ത്വബറാനി رحمه الله «والحديث صحيح» എന്ന് പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്.

പക്ഷേ അതിനെ ഉപയോഗിച്ച് ഉസ്മാൻ رضي الله عنهന്റെ കാലത്തെ അധിക “ഖിസ്സ”യും അദ്ദേഹം സഹീഹാക്കി എന്ന് നിർബന്ധമായി സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല.🚫

കാരണം ത്വബറാനിയുടെ തന്നെ വാക്കുകൾ നോക്കുക:

«وقد روى هذا الحديث شعبة عن أبي جعفر الخطمي … والحديث صحيح»

അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ ശുഅ്ബയുടെ റിവായത്ത് പരാമർശിച്ച ശേഷമാണ് “ഹദീസ് സഹീഹ്” എന്ന് പറയുന്നത്. എന്നാൽ ശുഅ്ബയുടെ റിവായത്തിൽ ഉസ്മാൻ رضي الله عنهന്റെ കാലത്തെ ഈ അധികകഥ ഇല്ല.

അതേസമയം അധികകഥ വരുന്ന ത്വബറാനിയുടെ സനദ്:

عبد الله بن وهب → شبيب بن سعيد → روح بن القاسم → أبو جعفر الخطمي

എന്ന വഴിയാണ്. ഈ അധികഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാർത്ഥ ഹദീസ്-നഖ്ദ് ഇവിടെ നിന്നാണ് തുടങ്ങുന്നത്.

ഇനി “ശുഅ്ബ ചുരുക്കി പറഞ്ഞു; റൂഹ് പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞു” എന്ന വാദവും അത്ര ലളിതമല്ല.

ശുഅ്ബയുടെ റിവായത്തിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു വലിയ പുതിയ സംഭവവിവരം — അതായത് ഉസ്മാൻ رضي الله عنهന്റെ കാലത്ത് ആ വ്യക്തി വീണ്ടും അതേ തവസ്സുൽ പ്രയോഗിച്ചു എന്ന കഥ — വന്നാൽ അതിനെ വെറും “ഇഖ്തിസാർ” എന്ന് വിളിച്ച് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ زيادة الثقة എന്ന തത്വം ഉണ്ടെന്നത് ശരിയാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ അർത്ഥം:

ഒരു ത്വിഖ്ഖ റാവി അധികവിവരം പറഞ്ഞാൽ അത് എല്ലായ്പ്പോഴും സ്വയം സഹീഹാണ് എന്നല്ല.

അധികവിവരം അദ്ദേഹത്തേക്കാൾ ശക്തരായ റാവികളുടെ റിവായത്തിനെ വിരുദ്ധമാണോ, റാവിക്ക് ആ അധികഭാഗം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള ശേഷിയും കൃത്യതയും ഉണ്ടോ, മറ്റു വഴികളുമായി അത് പൊരുത്തപ്പെടുന്നുണ്ടോ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ കൂടി പരിശോധിക്കണം.

ഇവിടെയാണ് പ്രശ്നം.

ഈ അധികകഥയെക്കുറിച്ച് തന്നെ ഹദീസ്-നഖ്ദിൽ:

«انفراد هذا بها عن من هو أكبر وأحفظ منه، وإعراض أهل السنن عنها، واضطراب لفظها…»

എന്നിങ്ങനെ വിമർശനങ്ങൾ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതായത് — തന്നേക്കാൾ വലിയതും കൂടുതൽ ഹിഫ്ളുള്ളവരുമായ റാവികളിൽ നിന്ന് ഇത് ഒറ്റപ്പെട്ടുവരുന്നു, പ്രസിദ്ധ സുനൻ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഈ അധികഭാഗം ഒഴിവാക്കുന്നു, കൂടാതെ വാചകത്തിൽ ഇള്തിറാബുമുണ്ട്.

അതിനാൽ “ത്വബറാനി والحديث صحيح പറഞ്ഞു → അതിനാൽ മുഴുവൻ അധികകഥയും സഹീഹ് → അതിനാൽ മരണാനന്തര ഇസ്തിഗാസ/തവസ്സുൽ തെളിഞ്ഞു” എന്ന മൂന്ന് ഘട്ട നിഗമനം ശരിയല്ല.

ഇനി ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം:

ഈ ഹദീസ് ഇസ്തിഗാസയുടെ തെളിവാണെന്ന വാദം പോലും ആദ്യം തെളിയിക്കണം.❓❓❓

അന്ധനായ സ്വഹാബിയുടെ അസൽ സംഭവത്തിൽ അദ്ദേഹം നബി ﷺ യുടെ സന്നിധിയിൽ വന്ന് നബി ﷺ യോട് ദുആ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയാണ്. അതിനെ മരണാനന്തരമായി ഒരാളെ വിളിച്ച് സഹായം തേടുന്നതുമായി നേരിട്ട് സമീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

അതിനാൽ അസൽ ഹദീസ് സഹീഹ് സമ്മതിക്കുന്നു.💪

അധികകഥയെക്കുറിച്ച് ഹദീസ്-നഖ്ദിൽ ശക്തമായ ചർച്ചയുണ്ട് — ഇതും വസ്തുത.🚫🚫

അധികകഥ സഹീഹാണെന്ന് “والحديث صحيح” മാത്രം കൊണ്ട് നിർബന്ധമായി തെളിയിക്കാം ഇത് തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.

അതിലും പ്രധാനമായി, ഈ റിവായത്ത് മരണാനന്തര ഇസ്തിഗാസയുടെ നേരിട്ടുള്ള തെളിവാണ് — അതും തെളിയിച്ചിട്ടില്ല.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം: 

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ ഒടുവിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തവസ്സുൽ ഹദീസിന്റെ അസൽ (മൂലഭാഗം) സ്വഹീഹാണെന്ന് പരസ്യമായി സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാന്റെ (റ) കാലത്തെ ചരിത്രം (قصة العثمانيين) ഒഴിവാക്കാൻ വേണ്ടി ത്വബറാനിയുടെ വാചകങ്ങളെയും ശാദിയായ വ്യാഖ്യാനങ്ങളെയും വീണ്ടും ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുകയാണ്. ത്വയ്യിബിന്റെ വാദങ്ങൾക്കുള്ള വ്യക്തമായ, അന്തിമമായ സാങ്കേതിക വിചാരണയും ഖണ്ഡനവും താഴെ നൽകുന്നു:

1. ത്വബറാനി «والحديث صحيح» എന്ന് പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ സംഭവത്തിനുമാണ്!

ത്വയ്യിബ് വാദിച്ചു: "ത്വബറാനി ശുഅ്ബയുടെ ഹദീസ് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചാണ് സ്വഹീഹ് എന്ന് പറഞ്ഞത്, അതിൽ കഥയില്ല."

കൃത്യമായ ഖണ്ഡനം: ത്വബറാനി «അൽ-മുഅ്ജമുസ് സ്വഗീറി»ൽ (1/183) പൂർണ്ണ സനദോടെ ആ വ്യക്തി ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫിന്റെ (റ) അടുക്കൽ വന്ന ചരിത്രമടങ്ങിയ ഹദീസ് മുഴുവനായി ഉദ്ധരിച്ചു കഴിഞ്ഞ്, അതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്:

«وَالْحَدِيثُ صَحِيحٌ، رَوَاهُ شَبِيبُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ... وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ شُعْبَةُ...»

ത്വബറാനി ആദ്യം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നത് ശബീബ് ബിൻ സഈദ് → റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം വഴി വന്ന ഈ കഥയടങ്ങുന്ന സനദ് സ്വഹീഹാണ് എന്നാണ്! അതിനുശേഷമാണ് ശുഅ്ബയും ഈ ഹദീസിന്റെ അസൽ നിവേദനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്ന പിന്തുണ (മുതാബഅത്ത്) സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ത്വബറാനി സ്വഹീഹാക്കിയത് ശുഅ്ബയുടെ ചുരുക്കിയ വഴി മാത്രമല്ല, താൻ മുൻപ് ഉദ്ധരിച്ച അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീബിന്റെ വഴിയിലെ കഥയടക്കമുള്ള സനദിനെക്കൂടിയാണ്.

2. ഇബ്നു വഹ്ബ് വഴിയല്ല, അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീബ് വഴിയാണ് ഈ ചരിത്രം വന്നത്!

ത്വയ്യിബ് വീണ്ടും «عبد الله بن وهب» എന്ന പേര് ആവർത്തിച്ച് പുകമറ സൃഷ്ടിക്കുകയാണ്.

ഖണ്ഡനം: ത്വബറാനി അൽ-മുഅ്ജമുസ് സ്വഗീറിൽ കഥയടക്കം ഉദ്ധരിച്ച പ്രധാന സനദ് ഇതാണ്:

«حَدَّثَنَا طَاهِرُ بْنُ عِيسَى... حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ شَبِيبِ بْنِ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ...»

ഇവിടെ ഇബ്നു വഹ്ബ് അല്ല സനദിലുള്ളത്; ശബീബിന്റെ വിശ്വസ്തനായ മകൻ അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീബ് ആണ്. ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി വ്യക്തമാക്കിയതുപോലെ «അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീദ് തന്റെ പിതാവിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ അത് സ്വഹീഹാണ്». ഇബ്നു വഹ്ബിന്റെ പേര് പറഞ്ഞ് സനദിൽ ദഅ്ഫ് (ബലഹീനത) ആരോപിക്കാനുള്ള ത്വയ്യിബിന്റെ തന്ത്രം ഇവിടെയും പാളിപ്പോകുന്നു!

3. സിയാദതുഥ്ഥിക (വിശ്വസ്തന്റെ അധിക വിവരം) തള്ളപ്പെടേണ്ട ഒന്നല്ല

ത്വയ്യിബ് വാദിച്ചു: "വലിയ റാവിയായ ശുഅ്ബ ഒഴിവാക്കിയ സ്ഥിതിക്ക് റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിമിന്റെ വിവരം ഒറ്റപ്പെട്ടതാണ് (ഷാദ്ദ്)."

ഖണ്ഡനം: അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഹദീസ് ശാസ്ത്ര നിയമപ്രകാരം ഒരു ഥിഖയായ (വിശ്വസ്തനായ) റാവി പറയുന്ന അധിക വിവരം (സിയാദതുഥ്ഥിക) മറ്റൊരു സ്വഹീഹ് പ്രമാണത്തിന് നേർക്കുനേരെ വിരുദ്ധമാകാത്തിടത്തോളം കാലം അത് അഖ്ബൂൽ (സ്വീകാര്യം) ആണ്.

റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം അഹ്‌ലുസ്സുന്നയിലെ മഹാന്മാരായ ഹദീസ് ഇമാമുകൾ ഥിഖയായി സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ പ്രമുഖ നിവേദകനാണ്. ശുഅ്ബ പ്രവാചകനിൽ നിന്നുള്ള പ്രാർത്ഥനയുടെ ഭാഗം മാത്രം ചുരുക്കി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തപ്പോൾ (ഇഖ്തിസാർ), റൂഹ് ബിൻ അൽ-ഖാസിം ആ പ്രാർത്ഥന സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാന്റെ (റ) കാലത്ത് എങ്ങനെ പ്രയോഗിച്ചു എന്ന ചരിത്രസന്ദർഭം കൂടി നിവേദനം ചെയ്തു. ഇത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ തികച്ചും സ്വീകാര്യമായ അധിക വിവരമാണ്.

4. പണ്ഡിതന്മാരുടെ സീകാര്യതയും വിധിന്യായവും

ത്വയ്യിബ് പറയുംപോലെ ഈ ഹദീസിലെ അധിക കഥ അനാവശ്യമോ ശർഈ പ്രമാണമല്ലാത്തതോ ആണെങ്കിൽ, ഹദീസ് ലോകത്തെ ഏറ്റവും പ്രമുഖ ഹാഫിളുകൾ ഈ ഹദീസിനെ "സ്വഹീഹ്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുമായിരുന്നോ?

ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബ് വത്തർഹീബ് 1/273): കഥയടക്കം ഉദ്ധരിച്ച് «وَصَحَّحَهُ» (ത്വബറാനി ഇത് സ്വഹീഹാക്കി) എന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു.

ഹാഫിള് അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 2/279): «رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الكَبِيرِ وَالصَّغِيرِ... وَإِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (ത്വബറാനി ഉദ്ധരിച്ച ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാകുന്നു).

5. ഇത് തവസ്സുൽ / വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള പ്രയോഗത്തിന് കൃത്യമായ തെളിവാണ്

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "ഇത് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള തെളിവാണ് എന്ന് എങ്ങനെ സ്ഥാപിക്കും?"

പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) ആ വ്യക്തിയോട് വുളൂഅ് ചെയ്ത് രണ്ട് റക്അത്ത് നമസ്കരിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച വാചകങ്ങൾ നോക്കൂ:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ وَأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّك مُحَمَّدٍ... يَا مُحَمَّدُ إِنِّي تَوَجَّهْتُ بِكَ إِلَى رَبِّي»

വഫാത്തായിക്കഴിഞ്ഞ പ്രവാചകനെ «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് വിളിച്ച്, അവിടുത്തെ വസീലയാക്കി അല്ലാഹുവിലേക്ക് തിരിയാനാണ് ഒരു സ്വഹാബി നേരിട്ട് പ്രയോഗിച്ച് കാണിച്ചു കൊടുത്തത്. ഇത് സ്വഹാബീ പ്രയോഗവും സുന്നത്തുമാണ് എന്നതിൽ ഇനിയെന്ത് സംശയമാണുള്ളത്?

ത്വയ്യിബ് വഹാബി ;

محمد طيب سليمان

 ·

സുബ്കി, റംലി, ബുഹൂതി തുടങ്ങിയ വലിയ പണ്ഡിതന്മാരെ ഉദ്ധരിക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് പ്രശ്നമില്ല. അവർ പ്രമുഖ സുന്നി ഫുഖഹാക്കളാണ്. എന്നാൽ ഒരു പണ്ഡിതന്റെ അഭിപ്രായത്തെ നേരിട്ട് സഹാബത്തിന്റെ സുന്നത്ത് ആക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.

ഇമാം സുബ്കി شفاء السقامയിൽ തവസ്സുൽ, ഇസ്തിഗാസ, തവജ്ജുഹ് എന്നിവ അടുത്ത അർത്ഥത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് നിഷേധിക്കേണ്ടതില്ല. പക്ഷേ അതിൽ നിന്ന് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള എല്ലാ തരത്തിലുള്ള വിളിച്ചപേക്ഷിക്കലുകളും സലഫിന്റെ സ്ഥിരപ്പെട്ട രീതിയായിരുന്നു എന്ന് തെളിയുന്നില്ല.❓

ഇമാം റംലി പിന്നീട് വന്ന ശാഫിഈ പണ്ഡിതനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം ഇമാം ശാഫിഈയുടെ നേരിട്ടുള്ള വാക്കായി മാറില്ല. അതുപോലെ അൽ-ബുഹൂതി പിന്നീട് വന്ന ഹന്ബലി ഫഖീഹാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു പ്രയോഗം ഇമാം അഹ്മദിന്റെ വ്യക്തമായ വാക്കായി പ്രഖ്യാപിക്കാനും കഴിയില്ല.അതിനാൽ വിഷയത്തിൽ പേരുകളുടെ പട്ടികയല്ല വേണ്ടത്.

സഹാബത്തിൽ നിന്ന് പ്രമാണം കാണിക്കൂ.

നബി ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷം അബൂബക്കർ (റ), ഉമർ (റ), ഉസ്മാൻ (റ), അലി (റ), ഇബ്നു അബ്ബാസ് (റ) തുടങ്ങിയവർ നബി ﷺ യോട് നേരിട്ട്:

يا رسول الله أغثنا

അല്ലെങ്കിൽ

يا رسول الله اقض حاجتنا

എന്ന് വിളിച്ചതിന് വ്യക്തമായ സഹീഹായ സനദ് എവിടെയാണ്❓

ഇതാണ് യഥാർത്ഥ ചോദ്യം.

“ഞങ്ങൾ അല്ലാഹുവല്ലാതെ ആരെയും അൽ-ഫാഇലുൽ ഹഖീഖിയായി വിശ്വസിക്കുന്നില്ല” എന്ന് പറയുന്നത് മാത്രം മതിയാകില്ല. ഒരു പ്രവൃത്തി ശരീഅത്തിൽ അനുവദനീയമാണോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് അതിന്റെ വിശ്വാസവാദം മാത്രം നോക്കിയല്ല; ഖുർആൻ, സുന്നത്ത്, സലഫിന്റെ പ്രയോഗം എന്നിവയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്.

ഖുർആൻ മുശ്രിക്കുകൾ പോലും അല്ലാഹുവാണ് സ്രഷ്ടാവെന്ന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു:

﴿وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ﴾

അതിനാൽ “യഥാർത്ഥ ഫാഇൽ അല്ലാഹുവാണ്” എന്ന പൊതുവായ പ്രസ്താവന മാത്രം കൊണ്ട് ഏത് വിളിച്ചപേക്ഷിക്കലും ശരീഅത്ത് അംഗീകരിച്ചതായി തെളിയിക്കാനാവില്ല.

ഇമാം സുബ്കിയുടെ അഭിപ്രായത്തെ ഇബ്നു അബ്ദുൽഹാദി തന്റെ **«الصارم المنكي»**യിൽ ശക്തമായി വിമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ ഈ വിഷയത്തിലെ എതിർപ്പ് “ആധുനിക വഹാബികൾ പുതുതായി കണ്ടുപിടിച്ചത്” മാത്രമാണെന്ന വാദവും ശരിയല്ല.💪

അതിനാൽ കാര്യം വളരെ ലളിതമാണ്:

പിന്നീടുള്ള ഇമാമുകളുടെ അഭിപ്രായം ഒരു ഫിഖ്ഹ് അഭിപ്രായമാണ് പക്ഷേ:

പിന്നീടുള്ള ഒരു ഫഖീഹിന്റെ വാക്ക് ≠ സഹാബത്തിന്റെ സുന്നത്ത്.

ഒരു മദ്ഹബിലെ പിന്നീടുള്ള ഗ്രന്ഥം ≠ നാല് സ്ഥാപക ഇമാമുകളുടെ വ്യക്തമായ വാക്ക്.

“ഇസ്തിഗാസ” എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചു ≠ എല്ലാ രൂപത്തിലുള്ള ഇസ്തിഗാസയും ശരിയാണെന്ന് തെളിവ്.

അതുകൊണ്ട് “വഹാബി” എന്ന ലേബൽ ഒട്ടിച്ച് വിഷയത്തിൽ നിന്ന് മാറേണ്ട.

പേരുകളല്ല വേണ്ടത് — പ്രമാണം വേണം.

പിന്നീടുള്ള അഭിപ്രായങ്ങളല്ല — സഹാബത്തിന്റെ സഹീഹായ സനദ് കാണിക്കൂ.

മൂസാ സോന്കാൽ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ വാദങ്ങളിലെ വൈരുധ്യങ്ങളെയും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രമാണങ്ങളെയും കൃത്യമായി തുറന്നു കാണിക്കുന്ന അന്തിമ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. സഹാബാക്കളുടെ സുന്നത്ത്: സ്വഹീഹായ സനദോടെ വ്യക്തമായ തെളിവുകൾ

ത്വയ്യിബ് ചോദിച്ചു: "നബിയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം സഹാബാക്കൾ വസീലയാക്കുകയോ അവിടുത്തെ വിളിച്ച് അപേക്ഷിച്ച് സഹായം തേടുകയോ ചെയ്തതിന് സ്വഹീഹായ സനദുണ്ടോ?"

ഖണ്ഡനം:

ഇമാം തബരി, ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ, ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി തുടങ്ങിയ മഹാന്മാരായ ഇമാമുകൾ സ്ഥിരീകരിച്ച സ്വഹീഹായ സനദുള്ള രണ്ട് മഹാ സംഭവങ്ങൾ ഇതാ:

മദീനയിലെ വരൾച്ചയും മാowner മൂസ (റ) വിന്റെ സംഭവവും (ഉമർ റ യുടെ കാലത്ത്):

ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് മദീനയിൽ കടുത്ത വരൾച്ചയുണ്ടായപ്പോൾ, പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) നബി ﷺ യുടെ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

«يَا رَسُولَ اللَّهِ، اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا»

(അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് മഴക്ക് പ്രാർത്ഥിച്ചാലും! അവർ നശിക്കാറായിരിക്കുന്നു).

(ഇമാം അബ്ദുർറസ്സാഖ് അൽ-മുസ്വന്നഫിലും 11/93, ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി ഫത്ഹുൽ ബാരിയിലും 2/495 സനദ് സ്വഹീഹാക്കി ഉദ്ധരിച്ചത്).

ചോദ്യം: വഫാത്തായ നബിയുടെ അടുക്കൽ ചെന്ന് "ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണേ" എന്ന് ഒരു സ്വഹാബി അപേക്ഷിച്ചത് സലഫുകളുടെ ചര്യയല്ലാതെ മറ്റെന്താണ്? ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള മറ്റുള്ള സഹാബാക്കൾ ഇതിനെ നിഷേധിച്ചോ?

യമാമ യുദ്ധത്തിലെ സഹാബാക്കളുടെ 'شعارات' (മുദ്രാവാക്യം):

മുസൈലിമത്തുൽ കദ്ദാബിനെതിരെയുള്ള യമാമ യുദ്ധത്തിൽ ഖാലിദ് ബിൻ വലീദ് (റ) വിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സഹാബാക്കളുടെ യുദ്ധമുദ്രാവാക്യം എന്തായിരുന്നുവെന്ന് ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

«وكان شعارهم يومئذ: يا محمداه» (അന്ന് അവരുടെ യുദ്ധമുദ്രാവാക്യം: "യാ മുഹമ്മദാഹ്" [അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ...] എന്നായിരുന്നു).

(ഇബ്നു കഥീർ, അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 6/324).

2. ഐൻ മുശ്രിക്കീങ്ങളുടെ തൗഹീദും സുന്നികളുടെ അഖീദയും

ത്വയ്യിബ് വാദിച്ചു: "മുശ്രിക്കുകളും അല്ലാഹുവാണ് സ്രഷ്ടാവെന്ന് അംഗീകരിച്ചിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് അൽ-ഫാഇലുൽ ഹഖീഖി അല്ലാഹുവാണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ പോരാ."

ഖണ്ഡനം:

മക്കയിലെ മുശ്രിക്കുകളുടെ അഖീദയെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും വലിയ അജ്ഞതയാണിത്!

മക്കയിലെ മുശ്രിക്കുകൾ അല്ലാഹുവിനെ സ്രഷ്ടാവായി അംഗീകരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, ലാത്തി, ഉസ്സ തുടങ്ങിയ വിഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അല്ലാഹുവിന്റെ അറിവിലോ അധികാരത്തിലോ പങ്കാളിത്തം (ശികത്ത്) ഉണ്ടെന്നോ, അവ സ്വയം അനുഗ്രഹം നൽകാൻ ശേഷിയുള്ളതാണെന്നോ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.

എന്നാൽ സുന്നികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് നബി ﷺ യോ വലിയ്യാക്കന്മാരോ സ്വതന്ത്രമായി യാതൊന്നും ചെയ്യാൻ ശേഷിയുള്ളവരല്ല; മറിച്ച് അല്ലാഹുവിന്റെ മുന്നിൽ അവിടുത്തെ മഹത്വം കൊണ്ട് അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയാക്കപ്പെടാൻ അർഹതയുള്ള ഉത്തമ അടിമകൾ മാത്രമാണ് എന്നാണ്.

ഖുർആൻ ഉദ്ധരണി:

«وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ» (നിങ്ങൾ അല്ലാഹുവിലേക്ക് വസീലയെ തേടുവിൻ - സൂറത്തുൽ മാഇദ 35).

3. 'സ്വാരീമുൽ മുൻകി'യും ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ പുതിയ ശാഖയും

ത്വയ്യിബ് പറഞ്ഞു: "ഇബ്നു അബ്ദുൽ ഹാദി തന്റെ الصارم المنكي എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ സുബ്കിയെ എതിർത്തിട്ടുണ്ട്, അതിനാൽ ഇത് പഴയ തർക്കമാണ്."

ഖണ്ഡനം:

ഹാഫിള് ഇബ്നു അബ്ദുൽ ഹാദി, ഹാഫിള് ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെ ശിഷ്യനാണ്. ഹിജ്റ 7-ാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയിൽ ആരും ഉയർത്താത്ത, സവാദുൽ അഅ്ളമെന്ന മഹാഭൂരിപക്ഷം ഇമാമുകളും അംഗീകരിച്ച തവസ്സുലിനും സിയാറത്തിനും എതിരെയുള്ള വാദമാണ് ഇബ്നു തൈമിയ്യയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരും കൊണ്ടുവന്നത്.

ഇമാം തഖിയ്യുദ്ദീൻ അസ്സുബ്കി (റ) ഇതിന് തക്കതായ മറുപടി «شفاء السقام» എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലൂടെ നൽകിയപ്പോൾ, അതിന് ശാസ്ത്രീയമായി മറുപടി പറയാൻ കഴിയാതെ വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളും ദുർവ്യാഖ്യാനങ്ങളുമാണ് ഇബ്നു അബ്ദുൽ ഹാദി «الصارم المنكي» യിൽ ഉന്നയിച്ചത്.

നാല് മദ്ഹബിന്റെ സ്ഥാപകരായ ഇമാമുകളുടെയും അവർക്ക് ശേഷം വന്ന പ്രാമാണിക ഫുഖഹാക്കളുടെയും ഫത്‌വകളെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞ്, ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെയും ഇബ്നു അബ്ദുൽ ഹാദിയുടെയും ഒറ്റപ്പെട്ട അഭിപ്രായങ്ങളെ സലഫിന്റെ അഭിപ്രായമാക്കി ചിത്രീകരിക്കാൻ ത്വയ്യിബിന് കഴിയില്ല!

4. ത്വയ്യിബ് സുലൈമാനോട്  ചോദ്യങ്ങൾ:

വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്ന് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) നബി ﷺ യോട് «ഇസ്തസ്ഖി ലി ഉമ്മത്തിക്» (ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണേ) എന്ന് അപേക്ഷിച്ച സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി സ്ഥിരീകരിച്ചിരിക്കെ, അത് സ്വഹാബത്തിന്റെ നടപ്പല്ലാത്ത മറ്റെന്താണ്?

യമാമ യുദ്ധത്തിൽ സഹാബാക്കൾ «യാ മുഹമ്മദാഹ്» എന്ന് വിളിച്ചത് വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള വിളിയല്ലേ? അതിനെ ആരെങ്കിലും വിഗ്രഹ ആരാധനയോട് ഉപമിക്കുമോ?

നാല് മദ്ഹബിലെയും സ്ഥാപക ഇമാമുകളും അവരുടെ പ്രമുഖ ശിഷ്യന്മാരും സിയാറത്തിന്റെ ആദാബുകളിൽ വസീലയാക്കലും ശഫാഅത്ത് തേടലും രേഖപ്പെടുത്തിയത് സഹാബാക്കളിൽ നിന്ന് കേട്ടറിഞ്ഞ സുന്നത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലല്ലാതെ അവരുടെ സ്വന്തം പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാക്കിയതാണോ?

ത്വയ്യിബ് വഹാബീ , ഇമാമുകളുടെ പേര് ഒഴിവാക്കി സഹാബാക്കളുടെ പ്രമാണം ചോദിച്ചപ്പോൾ ഉമർ (റ) വിന്റെ കാലത്തെ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) വിന്റെ അപേക്ഷയും, യമാമ യുദ്ധത്തിലെ സഹാബാക്കളുടെ മുദ്രാവാക്യവും സ്വഹീഹായ സനദോടെ നൽകിക്കഴിഞ്ഞു. സ്വഹാബാക്കളുടെ ഈ വ്യക്തമായ പ്രയോഗങ്ങളെ തള്ളിക്കളയാൻ ഇനി താങ്കൾക്ക് കഴിയില്ല. അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമുകൾ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ എഴുതിവെച്ചത് ഖുർആനിൽ നിന്നും സഹാബത്തിന്റെ ചര്യയിൽ നിന്നും സ്വീകരിച്ച തൗഹീദ് തന്നെയാണ്, അല്ലാതെ മുശ്രിക്കുകളുടെ അഖീദയല്ല എന്ന് തിരിച്ചറിയുക.

ത്വയ്യിബ് വഹാബി : ഉത്തരം മുട്ടിയപ്പോൾ ഇമാമീങ്ങളെ  ഒഴിവാക്കാതെ രക്ഷയില്ലെന്ന്  മനസ്സിലായി ത്വയ്യിബ് പറയുന്നു :

ഇസ്തിഗാസക്ക്‌ സഹീഹ് ആയ സനദ് ഉള്ള ഹദീസ് കാണിക്കൂ.

അതിനു പകരം സുബുക്കി രാംലി എന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞു തടി ഊരാൻ നോക്കണ്ട. ആ കിതാബ് നാളായി മടക്കി കയ്യിൽ വെച്ചോ. .

 

മൂസാ സോങ്കാലിന്റെ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ ഒടുവിൽ വ്യക്തമായ സനദുള്ള ഹദീസുകളും സ്വഹാബത്തിന്റെ ചര്യകളും മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ പ്രമാണങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ പ്രകോപനപരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞ് ഓടിയൊളിക്കുകയാണ്.

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി സനദ് സ്വഹീഹാക്കിയ ഹദീസ് വ്യക്തമായി നൽകിയിട്ടും "സ്വഹീഹായ സനദുള്ള ഹദീസ് കാണിക്കൂ" എന്ന് വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നത് പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടിയ വഹാബി ആശയക്കാരുടെ സ്ഥിരം ശൈലിയാണ്.

ത്വയ്യിബിന്റെ കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കുന്ന ഈ നിലപാടിന് മറുപടിയായി നൽകാവുന്ന അന്തിമ പ്രമാണബദ്ധമായ ഖണ്ഡനം താഴെ നൽകുന്നു:

1. ത്വയ്യിബ് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുന്ന സ്വഹീഹായ സനദുള്ള ഹദീസ്!

ത്വയ്യിബ് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണടയ്ക്കുന്ന സ്വഹീഹായ സനദോട് കൂടിയ മഹാ സംഭവം ഇതാ:

«عَنْ مَالِكِ الدَّارِ قَالَ: أَصَابَ النَّاسَ قَحْطٌ فِي زَمَنِ عُمَرَ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى قَبْرِ النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ فَإِنَّهُمْ قَدْ هَلَكُوا...»

വിവർത്തനം: ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് കടുത്ത വരൾച്ച ബാധിച്ചപ്പോൾ, പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) നബി ﷺ യുടെ റൗളയിൽ ചെന്ന് പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവിൻറെ റസൂലേ! അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് മഴ ചോദിച്ചാലും, അവർ നശിക്കാറായിരിക്കുന്നു!"

സനദിന്റെ വിശുദ്ധി ഹദീസ് ഇമാമുകളുടെ വാക്കുകളിൽ:

ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495):

«وَرَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ...» (ഇബ്നു അബീ ശൈബ സ്വഹീഹായ സനദോടെ ഇത് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നു).

ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92):

«إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാകുന്നു).

ചോദ്യം: നബി ﷺ യുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്ന് «യാ റസൂലല്ലാഹ്...» എന്ന് വിളിച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിച്ച ഈ പ്രയോഗം സ്വഹീഹായ സനദോടെ സ്ഥിരപ്പെട്ടതല്ലേ? ഇതിനേക്കാൾ വലിയ എന്ത് തെളിവാണ് ത്വയ്യിബിന് വേണ്ടത്?

2. ഹദീസ് ഇമാമുകളെ അധിക്ഷേപിക്കുന്ന നിലപാട്

ത്വയ്യിബ് പറയുന്നു: "സുബ്കി, റംലി എന്ന് ഒക്കെ പറഞ്ഞു തടി ഊരാൻ നോക്കണ്ട, ആ കിതാബ് മടക്കി കയ്യിൽ വെച്ചോ."

ഖണ്ഡനം: അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ മഹാനായ ഇമാമുകളായ സുബ്കിയും റംലിയും ഇബ്നു ഹജറുമെല്ലാം ഉദ്ധരിച്ച ഖുർആനും സുന്നത്തും ഫിഖ്ഹും അടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ തള്ളിപ്പറയുന്നതിലൂടെ ത്വയ്യിബ് സ്വന്തം അജ്ഞതയാണ് വെളിവാക്കുന്നത്.

അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ നാല് മദ്ഹബിന്റെയും പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അനാവശ്യമാണെന്ന് പറയുന്ന ഒരാൾക്ക് പിന്നെ എന്ത് പ്രമാണമാണ് സ്വീകാര്യമാകുക? അൽബാനിയുടെയും ഇബ്നു തൈമിയ്യയുടെയും വാക്കുകൾ മാത്രമാണോ ത്വയ്യിബിന്റെ പ്രമാണം?

ഇബ്നു അബീ ശൈബ ഉദ്ധരിക്കുകയും ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി «بِإِسنادٍ صَحِيح» (സ്വഹീഹായ സനദോടെ) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിഥ് (റ) വിന്റെ ഹദീസ് സ്വഹീഹല്ല എന്ന് പറയാൻ ഏത് ഹദീസ് ശാസ്ത്ര നിയമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് താങ്കൾക്ക് ധൈര്യം വന്നത്?

സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിഥ് (റ) നബിയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്ന് «യാ റസൂലല്ലാഹ്» എന്ന് വിളിച്ച് സഹായം അപേക്ഷിച്ചത് (ഇസ്തിഗാസ) തെറ്റോ ശിർക്കോ ആണെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള സ്വഹാബികൾ അതിനെ എതിർക്കാതിരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

നാല് മദ്ഹബിലെയും ആയിരക്കണക്കിന് പ്രമുഖ ഫുഖഹാക്കൾ എഴുതിവെച്ച ഇബാറത്തുകളെ "കിതാബ് മടക്കി വെച്ചോളൂ" എന്ന് പറഞ്ഞ് പരിഹസിക്കുന്നത് പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടിയതുകൊണ്ടല്ലേ?

ത്വയ്യിബ്, സ്വഹീഹായ സനദോടെ മഹാന്മാരായ ഹദീസ് ഹാഫിളുകൾ സ്ഥിരീകരിച്ച തെളിവുകൾ മുന്നിൽ വെച്ചപ്പോൾ അത് കാണാത്ത ഭാവം നടിക്കുകയും, അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമുകളുടെ കിതാബുകളെ പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് താങ്കളുടെ ഉത്തരം മുട്ടലിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവാണ്. ഇബ്നു അബീ ശൈബയും ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനിയും സ്വഹീഹാക്കിയ ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിഥ് (റ) വിന്റെ സംഭവം നബിയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷമുള്ള ഇസ്തിഗാസക്കും തവസ്സുലിനും കൃത്യമായ പ്രമാണമാണ്. കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കിയത് കൊണ്ട് മാത്രം പ്രമാണങ്ങൾ ഇല്ലാതാവില്ല!

ത്വയ്യിബ് : പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടു കുത്തേണ്ടിവന്നപ്പോൾ രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടി :-

മൂസാ സോങ്കാലിന്റെ ഖണ്ഡനം :

ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ വാദങ്ങളും പുകമറകളും പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി തകർന്നടിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഒളിച്ചോട്ടമാണിത്. കൃത്യമായ ഹദീസ് സനദുകളും സ്വഹാബീ ചര്യകളും നാല് മദ്ഹബിന്റെ ഇബാറത്തുകളും മുന്നിൽ വെച്ചപ്പോൾ മറുപടിയില്ലാതെ വിഷയം തിരിച്ചുവിടാൻ നോക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന് നൽകാനുള്ള അന്തിമമായ, പ്രഹരശേഷിയുള്ള മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:

ത്വയ്യിബ്, പ്രമാണങ്ങൾ ഓരോന്നായി നിഷേധിക്കാനും മാറ്റിപ്പറയാനും ശ്രമിച്ചിട്ടും ഒടുവിൽ അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രമാണബദ്ധമായ തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടിയപ്പോൾ 'അടുത്ത വരോല' എന്ന് പറഞ്ഞ് വിഷയം മാറ്റുന്നത് താങ്കളുടെ പരാജയം പരസ്യമായി സമ്മതിക്കലാണ്.

ഞങ്ങൾ താങ്കളുടെ മുന്നിൽ സമർപ്പിച്ച തെളിവുകൾ ഇനിയും ചരിത്രത്തിൽ വ്യക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്:

സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ്: প্রവാചകൻ ﷺ സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച «ووفاتي خير لكم... استغفرت الله لكم» (എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്, ഞാൻ റൗളയിൽ വെച്ച് നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും) എന്ന ബസ്സാർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത സ്വഹീഹ് ഹദീസ്.

സ്വഹാബീ ചര്യ (തവസ്സുൽ): ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഒരു സ്വഹാബിക്ക് «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് വിളിച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്ത, ത്വബറാനിയും ഹൈഥമിയും മുൻദിരിയും «إسناده صحيح» എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ സ്വഹീഹ് ഹദീസ്.

സ്വഹാബീ ചര്യ (ഇസ്തിഗാസ): ഉമർ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് കടുത്ത വരൾച്ച വന്നപ്പോൾ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) റൗളയിൽ ചെന്ന് «يا رسول الله استسق لأمتك» എന്ന് പറഞ്ഞ് അപേക്ഷിച്ച, ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി അൽ-അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും «إسناده صحيح» എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ച ഹദീസ്.

നാല് മദ്ഹബിന്റെ ഇജ്മാഅ്: ഹനഫീ, മാലികീ, ശാഫീ, ഹംബലീ മദ്ഹബുകളിലെ പ്രാമാണിക ഇമാമുകൾ അവിടുത്തെ റൗളയിൽ ചെന്ന് വസീലയാക്കാനും ശഫാഅത്ത് തേടാനും ഏകോപിച്ച് നൽകിയ ഫിഖ്ഹീ വിധിവിലക്കുകൾ.

ഈ സ്വഹീഹായ പ്രമാണങ്ങളെയെല്ലാം സ്വന്തം തർക്കബുദ്ധി കൊണ്ട് 'പൊള്ളത്തരം' എന്ന് വിളിച്ച് ഹദീസ് ഇമാമുകളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ അധിക്ഷേപിച്ചതല്ലാതെ, ഇതിൽ ഒരു സനദെങ്കിലും ഹദീസ് ശാസ്ത്രപരമായി തള്ളാൻ താങ്കൾക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.

പ്രമാണങ്ങൾ കൊണ്ട് പ്രതിരോധിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ പരിഹസിച്ച് തടിയൂരുന്നതാണോ സലഫിന്റെ വഴി? സത്യം മനസ്സിലാക്കാനും പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാനും അല്ലാഹു തൗഫീഖ് നൽകട്ടെ."

സുന്നത്ത് ജമാഅത്തിന്റെ വശത്തുനിന്നുള്ള ആകെത്തുക:

ത്വയ്യിബ് ഉന്നയിച്ച സാങ്കേതിക ഹദീസ് വിമർശനങ്ങൾ (ഇബ്നു വഹ്ബ്, ശബീബ്, സിയാദതുഥ്ഥിക) ഹദീസ് ശാസ്ത്ര തത്വങ്ങൾ വെച്ച് നമ്മൾ ഖണ്ഡിച്ചു.

അഹ്‌മദ് ബിൻ ശബീബിന്റെ സ്വഹീഹായ സനദ് വഴിയാണ് ത്വബറാനി ആ ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതെന്ന് തെളിയിച്ചു.

ഇബ്നു ഹജറും ഹൈഥമിയും സ്വഹീഹാക്കിയ സഹാബാക്കളുടെ റൗള സന്ദർശന ചരിത്രം ഖണ്ഡിതമായി സ്ഥാപിച്ചു.

നാല് മദ്ഹബിലും അഹ്‌ലുസ്സുന്നയുടെ തവസ്സുൽ-ഇസ്തിഗാസ വിശ്വാസം സ്ഥിരപ്പെട്ടതാണെന്ന് തെളിയിച്ചു.