ത്വയ്യിബ് വഹാബി എഴുതുന്നു :
ത്വയ്യിബ്, സൂറത്തുന്നിസാഇലെ 64-ാം ആയത്ത് («وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ...») പ്രവാചകന്റെ ﷺ വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ ചെന്ന് വസീലയാക്കാനും ശഫാഅത്ത് തേടാനും തെളിവാണെന്ന് അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ മുഫസ്സിറുകളും ഫുഖഹാക്കളും ഖണ്ഡിതമായി സ്ഥിരീകരിച്ചതാണ്!
ഉത്വബിയുടെ സംഭവം മാറ്റിവെച്ചാൽ തന്നെ, ഈ ആയത്ത് വഫാത്താനന്തര വസീലക്ക് തെളിവാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രമാണങ്ങൾ നിന്റെ മുഖത്തുനോക്കി അക്കമിട്ട് തരാം:
1. നബിയുടെ വഫാത്ത് റൗളയിലെ ഇസ്തിഗ്ഫാറിന് തടസ്സമല്ല: സ്വഹീഹ് ഹദീസ്
ത്വയ്യിബ്, വഫാത്തിന് ശേഷം റൗളയിൽ ചെന്നാൽ നബി ﷺ നമുക്ക് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുമോ എന്ന് ചോദിച്ച നിനക്ക് ഇതാ പ്രവാചകൻ ﷺ സ്വയം പഠിപ്പിച്ച സ്വഹീഹായ മർഫൂഅ് ഹദീസ്:
«حَيَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُحَدِّثُونَ وَيُحَدَّثُ لَكُمْ، وَوَفَاتِي خَيْرٌ لَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيَّ أَعْمَالُكُمْ، فَمَا رَأَيْتُ مِنْ خَيْرٍ حَمِدْتُ اللَّهَ، وَمَا رَأَيْتُ مِنْ شَرٍّ اسْتَغْفَرْتُ اللَّهَ لَكُمْ»
(എന്റെ ജീവിതം നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്... എന്റെ വഫാത്തും നിങ്ങൾക്ക് ഗുണകരമാണ്. നിങ്ങളുടെ അമളുകൾ എന്റെ മുന്നിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കപ്പെടും. അതിൽ നല്ലത് കണ്ടാൽ ഞാൻ അല്ലാഹുവിനെ സ്തുതിക്കും, തിന്മ കണ്ടാൽ നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ (പൊറുക്കലിനെ തേടൽ) ചെയ്യും).
സനദിന്റെ ഉറപ്പ്:
ഹാഫിളീയ്യ അൽ-ബസ്സാർ തന്റെ Musnad-ൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത ഈ ഹദീസിന്റെ സനദിനെക്കുറിച്ച് ഹാഫിള് അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 9/24) രേഖപ്പെടുത്തിയത്: «رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ» (ഇതിന്റെ നിവേദകർ സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ നിവേദകരാണ്).
ഇമാം അൽ-ഇറാഖി, ഹാഫിള് അൽ-ഖസ്തല്ലാനി, അൽ-മുല്ല അലി അൽ-ഖാരി എന്നിവരെല്ലാം ഈ ഹദീസ് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മറുപടി: നബി ﷺ റൗളയിൽ വെച്ച് ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യുമെന്ന് പ്രവാചകൻ സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കെ, നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് വഫാത്തിന് ശേഷവും പ്രയോഗവൽക്കരിക്കാം എന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇതിനേക്കാൾ വലിയ എന്ത് സ്വഹീഹ് ഹദീസാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്?
2. മുഫസ്സിറുകളുടെ തഫ്സീർ: ആയത്ത് വഫാത്തിന് ശേഷവും ബാധകമാണ്
നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് നബിയുടെ ജീവിതകാലത്ത് മാത്രം പരിമിതമല്ല, മറിച്ച് വഫാത്തിന് ശേഷവും ജനങ്ങൾ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഈ ആയത്ത് മുൻനിർത്തി ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടൽ സുന്നത്താണ് എന്ന് ഹദീസ്-തഫ്സീർ ഭീഷ്മാചാര്യന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്:
ഇമാം അൽ-ഖുർത്വുബി (അൽ-ജാമിഉ ലി അഹ്കാമിൽ ഖുർആൻ 5/265):
സൂറത്തുന്നിസാഇലെ 64-ാം ആയത്തിന്റെ തഫ്സീറിൽ അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: ആയത്ത് പൊതുവായതാണ്; നബിയുടെ ജീവിതകാലത്തും വഫാത്തിന് ശേഷവും റൗളയിൽ ചെന്ന് അല്ലാഹുവോട് ഇസ്തിഗ്ഫാർ തേടാനും നബിയെ വസീലയാക്കാനും ഇത് തെളിവാണ്.
ഇമാം അന്നു വൈ അൽ-മജ്മൂഇൽ (8/274):
റൗള സന്ദർശനത്തിന്റെ ആദാബുകൾ വിവരിക്കുമ്പോൾ, സന്ദർശകൻ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഈ ആയത്ത് («وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ...») ഓതുകയും നബി ﷺ യോട് അല്ലാഹുവിന്റെ അടുക്കൽ തനിക്കായി ശഫാഅത്തും ഇസ്തിഗ്ഫാറും ചോദിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുകയും വേണമെന്ന് നാല് മദ്ഹബിലെയും ഫുഖഹാക്കൾ ഏകോപിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
3. ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വിന്റെ ഹദീസ് (വഫാത്താനന്തര തവജ്ജുഹ്)
ത്വയ്യിബ്, നിസാഅ് 64-ന്റെ വഫാത്താനന്തര പ്രയോഗത്തിന് കൃത്യമായ മറ്റൊരു സഹാബീ പ്രയോഗം കൂടി ഇതാ:
ഉഥ്മാൻ ബിൻ അഫ്ഫാൻ (റ) വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് (നബിയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം) ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റപ്പെടാൻ സ്വഹാബിയായ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വിന്റെ അടുക്കൽ വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷവും «യാ മുഹമ്മദ്» എന്ന് വിളിച്ച് അവിടുത്തെ വസീലയാക്കി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു.
സനദിന്റെ വിശുദ്ധി: ഇമാം അത്ത്വബറാനി (അൽ-മുഅ്ജമുൽ കബീർ 9/17-18), ഹാഫിള് അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉസ്സവാഇദ് 2/279), ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരി (അത്തർഗീബു വത്തർഹീബ് 1/273) എന്നിവർ «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ച ഹദീസാണിത്.
വഹാബീ , മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ ഹദീസും ഉത്വബിയുടെ സംഭവവും മാറ്റി വെക്കാൻ നീ തിടുക്കം കൂട്ടുന്നത് ആ രണ്ട് തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിലും നിന്റെ കൈയിൽ മറുപടിയില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ്!
ഇപ്പോൾ നിന്റെ മുന്നിൽ ഞാൻ വെച്ചത്:
ബസ്സാർ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും ഹൈഥമി 'ബുഖാരിയുടെ റാവിമാർ' എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത സ്വഹീഹ് മർഫൂഅ് ഹദീസ് (റൗളയിൽ വെച്ച് നബി ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചെയ്യും).*
ത്വബറാനിയും ഹൈഥമിയും മുൻദിരിയും സനദ് സ്വഹീഹാക്കിയ ഉഥ്മാൻ ബിൻ ഹുനൈഫ് (റ) വിന്റെ ഹദീസ്.*
കുർത്വുബിയും നവവിയും അടക്കമുള്ള മഹാന്മാരായ മുഫസ്സിറുകൾ നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് വഫാത്തിന് ശേഷവും ബാധകമാണെന്ന് നൽകിയ വിധി!*
നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് വഫാത്തിന് ശേഷം പ്രയോഗിക്കാൻ പാടില്ലെന്ന് പറയാൻ ഏത് ഹദീസ് ഇമാമിന്റെ ഫത്വയാണ് നിന്റെ കൈയിലുള്ളത്? ഇനി എന്ത് ഒഴികഴിവാണ് നിനക്ക് പറയാനുള്ളത്?
ത്വയ്യിബ് വഹാബി :
നമ്മുടെ സ്നേഹസംവാദനക്കാരൻ കൊണ്ടു വന്ന റിപ്പോർട്ട് അവസ്ഥ ഇതാണ്.
ഇബ്നു അബീ ശൈബ (മുസ്വന്നഫ്), ബുഖാരി (അത്താരീഖുൽ കബീർ), ബൈഹഖി (ദലാഇലുന്നുബുവ്വ) എന്നിവർ മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു:
ഉമർ (റ)-ന്റെ ഭരണകാലത്ത് ജനങ്ങൾക്ക് കടുത്ത വറുതി (വരൾച്ച) നേരിട്ടു. അപ്പോൾ ഒരാൾ നബി (സ)-യുടെ ഖബറിനടുത്തേക്ക് വന്ന്: 'അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലേ, അങ്ങയുടെ ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി മഴയ്ക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും, അവർ നശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്' എന്ന് പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് സ്വപ്നത്തിൽ നബി (സ) പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടു: 'നീ ഉമറിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് സലാം പറയുക. നിങ്ങൾക്ക് മഴ ലഭിക്കുമെന്ന് അറിയിക്കുക. ബുദ്ധിപൂർവ്വം കാര്യങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ (അൽ-കൈസ്) ഉമറിനോട് പറയുക.' ആ വ്യക്തി ഉമർ (റ)-ന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് വിവരമറിയിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം കരയുകയും 'എനിക്ക് കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ ഞാൻ വീഴ്ച വരുത്തുകയില്ല' എന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു."
ഈ സംഭവം സാങ്കേതികമായി ബലഹീനവും (ളഈഫ്) പ്രമാണമായി സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയാത്തതുമാണ്. ഇതിലെ 'മാലിക് അദ്ദാർ' എന്ന വ്യക്തി അപരിചിതനാണ് (മജ്ഹൂൽ).
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിൽ "ഇബ്നു അബീ ശൈബ ഇത് സ്വഹീഹായ സനദോടെ നിവേദനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു" എന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ അർത്ഥം, നിവേദന പരമ്പര 'അബൂ സ്വാലിഹ്' വരെയ മാത്രം സ്വഹീഹാണ് എന്നാണ്. പരമ്പര മുഴുവനായി സ്വഹീഹാണെന്ന് അദ്ദേഹം വിധി എഴുതിയിട്ടില്ല.
ഇനി ഈ കഥയിലെ മാലിക് അദ്ദാർ പറ്റി
മാലിക് അദ്ദാർ എന്ന വ്യക്തിയുടെ കൃത്യതയോ വിശ്വസ്തതയോ (ളബ്ത് വ അദാലത്ത്) സ്ഥിരപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അബൂ സ്വാലിഹ് അല്ലാതെ മറ്റാരും ഇയാളിൽ നിന്ന് ഹദീസ് നിവേദനം ചെയ്തതായി ഇബ്നു അബീ ഹാതിം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അതിനാൽ ഇയാൾ അപരിചിതനാണ് (മജ്ഹൂൽ). മുൻകാല പണ്ഡിതന്മാരായ അൽ-മുൻദിരി, അൽ-ഹൈഥമി എന്നിവരും മാലിക് അദ്ദാറിനെക്കുറിച്ച് 'എനിക്ക് അറിയില്ല' (അപരിചിതൻ) എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
വരൾച്ചയുണ്ടാകുമ്പോൾ ജനങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കൂടി 'ഇസ്തിസ്ഖാ' (മഴയ്ക്ക് വേണ്ടിയുള്ള നമസ്കാരം) നമസ്കരിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയുമാണ് വേണ്ടത്. ഖുർആനിലും നബിചര്യയിലും ഇതാണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത്. ഉമർ (റ) വറുതിയുടെ സമയത്ത് അബ്ബാസ് (റ)-ന്റെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥന കൊണ്ടാണ് തവസ്സുൽ ചെയ്തത്. പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ പോയി മഴ ചോദിക്കുന്ന രീതി സ്വഹാബികളോ സലഫുസ്സാലിഹീങ്ങളോ ചെയ്തിട്ടില്ല.
മൂന്നാമത്തെ കാരണം (നിവേദകന്റെ വിവരമില്ലായ്മ):
സംഭവത്തിന്റെ സനദ് ശരിയാണെന്ന് വാദിച്ചാൽ തന്നെ, ഖബറിങ്കൽ വന്ന ആ വ്യക്തി ആരാണെന്ന് വ്യക്തമല്ല ('ഒരു വ്യക്തി വന്നു' എന്ന് മാത്രമാണ് ഉള്ളത്). സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ രിവായത്തിൽ ആ വ്യക്തി 'ബിലാൽ' ആണെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സൈഫ് ബിൻ ഉമർ ഹദീസ് നിവേദനത്തിൽ തികച്ചും ബലഹീനനും കള്ളക്കഥകൾ നിർമ്മിക്കുന്നവനുമാണ്
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും പോലെയുള്ള വമ്പൻ ഇമാമുകൾ സ്വഹീഹാക്കിയ സനദിനെ, വഹാബി മൗലവിമാർ കാണിച്ചുതന്ന അതേ പഴഞ്ചൻ ന്യായം പറച്ചിലുകൾ വെച്ച് ളഈഫാക്കാൻ നോക്കുന്നത് നിന്റെ ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ വിഡ്ഢിത്തം മാത്രമാണ്! നിന്റെ ഈ ഓരോ ന്യായീകരണവും ഞാൻ അക്കമിട്ട് നിന്റെ മുഖത്തുനോക്കിത്തന്നെ തകർത്തു തരാം:
1. മാലിക് അദ്ദാർ 'മജ്ഹൂൽ' (അപരിചിതൻ) ആണെന്ന നിന്റെ വ്യാജവാദം:
പ്രമുഖ സലഫീ ഇമാമായ ഇബ്നു സഅ്ദ് തന്റെ തബഖാത്തിൽ (5/12) വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്: «وكان مالك الدار مولى عمر بن الخطاب معروفاً» (ഉമർ റ ന്റെ അടിമയായ മാലിക് അദ്ദാർ പ്രശസ്തനും അറിയപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു).
ഇമാം ബുഖാരി തന്റെ താരീഖുൽ കബീറിൽ (7/304) മാലിക് അദ്ദാറിനെക്കുറിച്ച് പ്രത്യേക പരാമർശം നൽകുകയും അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് അബൂ സ്വാലിഹ് ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് രേഖപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഉമർ (റ) തന്റെ ഭരണകാലത്ത് ബൈത്തുൽമാലിന്റെ (പൊതുഖജനാവിന്റെ) വിശ്വസ്ത ചുമതല ഏൽപ്പിച്ച പ്രമുഖനായ വ്യക്തിയെയാണ്, നിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അഖീദക്ക് എതിരായപ്പോൾ നീ 'മജ്ഹൂൽ' എന്ന് വിളിച്ച് ആക്ഷേപിക്കുന്നത്!
2. "ഇബ്നു ഹജർ ഉദ്ദേശിച്ചത് അബൂ സ്വാലിഹ് വരെ മാത്രം" എന്ന വിചിത്ര വ്യാഖ്യാനം:
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അമീറുൽ മുഅ്മിനീനാണ്. ഫത്ഹുൽ ബാരിയിൽ (2/495) അദ്ദേഹം കൃത്യമായി എഴുതിയത് «وَرَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ» എന്നാണ്. സനദിൽ ഇടക്കുവെച്ച് കട്ടായോ മുറിഞ്ഞോ പോയ നിവേദകരുണ്ടെങ്കിൽ അസ്ഖലാനിയെപ്പോലൊരു ഹദീസ് ഹാഫിള് "ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്" എന്ന് മൊത്തത്തിൽ വിധി എഴുതുമായിരുന്നോ?
നിന്റെ വഹാബി ആശയത്തിന് നിരക്കാത്തത് വരുമ്പോൾ ഇബ്നു ഹജറിന്റെ വാക്കിന് സ്വന്തമായി വ്യാഖ്യാനം ഒട്ടിക്കാൻ നീ ആരാണ്?
3. ഖബറിങ്കൽ വന്നത് ആര്? സൈഫ് ബിൻ ഉമർ മാത്രമല്ല തെളിവ്!
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി അൽ-ഇസ്വാബ ഫീ തംയീസിസ് സ്വഹാബ (3/484) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഈ സംഭവം വിവരിക്കുമ്പോൾ, ഖബറിങ്കൽ വന്ന് അപേക്ഷിച്ച ആ വ്യക്തി പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) ആണെന്ന് ഖണ്ഡിതമായി സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
4. ഉമർ (റ) ഈ പ്രവൃത്തിയെ എതിർത്തോ?
റൗളയിൽ ചെന്ന് ഈ അപേക്ഷ നടത്തിയ വിവരവും സ്വപ്ന വിവരണവും ആ സ്വഹാബി വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) പൊട്ടിക്കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും "നീ ഖബറിങ്കൽ പോയി നബിയോട് മഴ ചോദിച്ചത് ശിർക്കാണ്, വേഗം തൗബ ചെയ്യ്" എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞില്ല! സഹാബാക്കളുടെ സുകൂത്തിയായ ഇജ്മാഅ് (മൗനാനുമതി) ഇതിലുണ്ട്.
ത്വയ്യിബ്, ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും ഇബ്നു സഅ്ദും സനദ് സ്വഹീഹാക്കുകയും പ്രശസ്തനാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത പ്രമാണങ്ങളെ, വഹാബി മൗലവിമാർ പഠിപ്പിച്ച കൺകെട്ടുവിദ്യകൾ വെച്ച് തള്ളാൻ നടക്കരുത്. ഈ പ്രമാണം നിന്റെ കണ്ണുമുന്നിൽ തന്നെയുണ്ട്; അത് സ്വീകരിക്കാനുള്ള മര്യാദ കാണിക്കുകയാണ് വേണ്ടത്!
ത്വയ്യിബ് വഹാബി ഉരുളൽ :
സമസ്തക്കാരെ വെല്ലുവിളികുന്നു നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ആൺകുട്ടികൾ ഉണ്ടാക്കിൽ തെളിവ് കൊണ്ടു വാ.
ഈ വക്ക് പെട്ടിയ സ്വപ്ന കഥ അല്ലാതെ ഒരു സഹീഹ് റിപ്പോർട്ട് കൊണ്ടു വരാന് കഴിയുമോ. .
ചർച്ച അവസാനിക്കുന്നത്തിന് മുൻപ് ബ്ലോഗ് ഉണ്ടാക്കി സലഫികൾ ഉത്തര മുട്ടിയെ എന്ന് പറയാൻ ഉഴുപ്പ് ഉണ്ടോ.
നിങ്ങക്ക് സഹീഹ് ഉള്ള റിപ്പോർട്ട് തരുക
ഞാൻ തന്നെ തോൽവി സമ്മതിച്ചു തരാം
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ് സംവാദത്തിൽ സനദ് പരമായും ഹദീസ് ശാസ്ത്രപരമായും നിന്റെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി മുട്ടിടിച്ച് പരാജയപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ്, കാര്യം പറയാൻ വഴിയില്ലാതെ വ്യക്തിപരമായ ആക്ഷേപങ്ങളിലേക്കും വെല്ലുവിളികളിലേക്കും ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്നത്!
വസ്തുതാപരമായ തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുതൊപ്പിയിടുമ്പോൾ ഹുങ്ക് കാണിച്ച് ജയിക്കാൻ നോക്കുന്നത് വഹാബി മൗലവിമാരുടെ പഴയ തന്ത്രമാണ്.
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ പ്രമുഖ ഇമാമുകൾ സ്വഹീഹാക്കിയ സനദുകൾ അക്കമിട്ട് നിന്റെ മുഖത്തുതന്നപ്പോൾ മറുപടിയില്ലാതെ, ഇപ്പോൾ "ആൺകുട്ടികളുണ്ടെങ്കിൽ തെളിവ് താ" എന്ന് പറഞ്ഞ് വെല്ലുവിളി നടത്തുന്ന നിന്റെ ഈ അട്ടഹാസം നിന്റെ പരാജയ ഭീതിയും ആശയപരമായ ദാരിദ്ര്യവുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്!
ഇതാ നിന്റെ വെല്ലുവിളിക്കുള്ള അന്തിമ പ്രഹരം:
"സ്വപ്ന കഥ" എന്ന കളിയാക്കലിന് മറുപടി:
ഹദീസിലുള്ളത് കേവലം ഒരു സ്വപ്ന വിവരണം മാത്രമല്ല; സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) റൗളയിൽ നേരിട്ട് ചെന്ന് «يَا رَسُولَ اللَّهِ، اسْتَسْقِ لِأُمَّتِكَ» എന്ന് അപേക്ഷിച്ച നഗ്നസത്യമാണ്!
ഒരു സ്വഹാബി റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ചതും, അത് കേട്ടിട്ട് ഉമർ (റ) പൊട്ടിക്കരഞ്ഞതുമാണ് പ്രമാണം. പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ പോയി അപേക്ഷിക്കുന്നത് 'ശിർക്കാണെന്ന്' അന്ന് മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും പറഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ സ്വഹാബികൾക്ക് അറിയാത്ത ഏത് തൗഹീദാണ് നിനക്കുള്ളത്?
"സ്വഹീഹായ റിപ്പോർട്ട് കൊണ്ടുവാ" എന്ന ചിരിപ്പിക്കുന്ന വാദത്തിന് മറുപടി:
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി (ഫത്ഹുൽ ബാരി 2/495): «وَرَوَى ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്).
ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ (അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ 7/92): «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്).
ഇബ്നു സഅ്ദ് (തബഖാത് 5/12): «وكان معروفاً» (മാലിക് അദ്ദാർ പ്രശസ്തനാണ്).
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ ഭീഷ്മാചാര്യന്മാരായ ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും സനദ് സ്വഹീഹാക്കുകയും, ഇബ്നു സഅ്ദ് നിവേദകനെ 'മഅ്റൂഫ്' എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ഈ തെളിവിനേക്കാൾ വലിയ എന്ത് 'സ്വഹീഹ്' തെളിവാണ് നിനക്ക് വേണ്ടത്? അതോ വഹാബി മൗലവിമാർ സ്വഹീഹാക്കി തന്നാൽ മാത്രമേ അത് ഹദീസാവുകയുള്ളൂ എന്നാണോ നിന്റെ വാദം?
ബ്ലോഗിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയത്തിന് മറുപടി:
സംവാദത്തിൽ പ്രമാണങ്ങൾ നിരത്തി നിന്റെ വ്യാജവാദങ്ങളെ തകർത്തത് ജനങ്ങൾ സത്യം മനസ്സിലാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ബ്ലോഗിൽ അപ്ഡേറ്റ് ചെയ്യുന്നത്.
തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരമുട്ടി തോറ്റോടിയപ്പോൾ "തോൽവി സമ്മതിച്ചു തരാം" എന്ന് പറയുന്ന നിന്റെ നാടകം ജനങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്. സനദുകൾ നിരത്തി മറുപടി തന്നിട്ടും അതിന് മറുപടി പറയാൻ തെളിവില്ലാത്ത നീയാണ് ഇവിടെ തോറ്റ ഓടിയത്!
ത്വയ്യിബ്, ഇനി നിനക്ക് ധൈര്യമുണ്ടെങ്കിൽ ഈ രണ്ട് ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായി മറുപടി പറയ്:
ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് എഴുതിവെച്ചതിനെ തള്ളിക്കളയാൻ ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ നിനക്കുള്ള യോഗ്യതയെന്താണ്?
റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച സ്വഹാബിയെ തിരുത്തുകയോ 'ശിർക്ക്' ആരോപിച്ച് തൗബ ചെയ്യിക്കുകയോ ചെയ്യാതിരുന്ന അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) വിന്റെ നിലപാടിന് നിന്റെ കയ്യിലുള്ള മറുപടിയെന്താണ്?
ത്വയ്യിബ് വഹാബി വെറുതെ ഇങ്ങനെ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു മറുപടിയില്ലാതെ :
ചോദ്യം : മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ ഖബറിൽ പോയത് ആരാണ് ?
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് സനദിലും താരീഖ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു കാര്യത്തിൽ വീണ്ടും ചോദ്യവുമായി വരുന്നത് നിന്റെ വിവരക്കേടാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്!
മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ റിപ്പോർട്ടിൽ വറുതിയുടെ സമയത്ത് പ്രവാചകന്റെ ﷺ ഖബറിങ്കൽ പോയി മഴക്കായി അപേക്ഷിച്ച ആ പ്രമുഖ വ്യക്തി സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ - بِلَالُ بْنُ الْحَارِثِ الْمُزَنِيُّ) ആണ്.
1. ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനിയുടെ സ്ഥിരീകരണം
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി «ഫത്ഹുൽ ബാരി» (2/495) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ ഹദീസ് വിവരിച്ച ശേഷം ഈ വ്യക്തി ആരാണെന്ന് വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:
«وَوَقَعَ فِي رِوَايَةِ سَيْفِ بْنِ عُمَرَ فِي الْفُتُوحِ أَنَّ الَّذِي رَأَى الْمَنَامَ المَذْكُورَ هُوَ بِلَالُ بْنُ الْحَارِثِ الْمُزَنِيُّ صَحَابِيُّ»
(സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനിയാണ് ഈ സംഭവം നടത്തുകയും സ്വപ്നം കാണുകയും ചെയ്ത വ്യക്തി എന്ന് സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ ഫുതൂഹിലെ നിവേദനത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്).
അതോടൊപ്പം തന്റെ «അൽ-ഇസ്വാബ ഫീ തംയീസിസ് സ്വഹാബ» (3/484) എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലും ഈ സംഭവം ചൂണ്ടിക്കാട്ടി ഖബറിങ്കൽ ചെന്നത് ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ) എന്ന സ്വഹാബിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
2. ചരിത്ര നിവേദനങ്ങളിൽ (താരീഖ്) വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയൽ
സൈഫ് ബിൻ ഉമർ ചരിത്ര സംഭവങ്ങളിലും വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിലും (തയ്യൂൻ) മുഹദ്ദിസീങ്ങൾക്കിടയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രകാരനാണ്. അഹ്കാമുകളിൽ (നിയമങ്ങളിൽ) ബലഹീനത ഉന്നയിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും ചരിത്ര റിപ്പോർട്ടുകളിൽ വ്യക്തികളെ വ്യക്തമാക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പോർട്ട് സ്വീകരിക്കാമെന്ന് ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ വ്യക്തമാക്കിയതാണ്.
ത്വയ്യിബ്, ഖബറിൽ പോയത് ഏതോ അപരിചിതനായ ആളാണെന്ന് വരുത്തിതീർത്ത് സ്വഹാബികളുടെ ചര്യയെ തരംതാഴ്ത്താൻ നോക്കേണ്ട!
സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ): റൗളയിൽ ചെന്ന് പ്രവാചകനോട് «ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചാലും» എന്ന് അപേക്ഷിച്ച് തവസ്സുൽ ചെയ്തത് ഒരു പ്രമുഖ സ്വഹാബിയാണ്.
സഹാബാക്കളുടെ മൗനാനുമതി (സുകൂത്തിയായ ഇജ്മാഅ്): ബിലാൽ (റ) റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷ നടത്തിയതും സ്വപ്ന വിവരവും ഉമർ (റ) വിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) പൊട്ടിക്കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. അന്ന് മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും "നീ ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രവാചകനോട് ചോദിച്ചത് വൻ ശിർക്കാണ്" എന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തിരുത്തുകയോ ആക്ഷേപിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി സനദ് സ്വഹീഹാക്കുകയും വ്യക്തി സ്വഹാബിയാണെന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത ഈ പ്രമാണത്തിന് മുന്നിൽ ഇനി എന്ത് തപ്പിത്തടച്ചിലാണ് നിനക്ക് പറയാനുള്ളത്?
ത്വയ്യിബ് വഹാബി വീണ്ടും ഉരുളുന്നു :
വികാരപ്രസംഗവും “ഇബ്നു ഹജർ പറഞ്ഞു, ഇബ്നു കഥീർ പറഞ്ഞു” എന്ന പേരുകളുടെ കൂമ്പാരവും കൊണ്ട് ഹദീസ് സ്വഹീഹാകില്ല. ആദ്യം സനദ് വായിക്കാൻ പഠിക്കൂ!
നീ ഉദ്ധരിക്കുന്ന ഇബ്നു അബീ ഷൈബയുടെ റിപ്പോർട്ടിൽ വ്യക്തമായി ഉള്ളത്:
«فجاء رجل إلى قبر النبي ﷺ» — “
ഒരു മനുഷ്യൻ വന്നു.”
അപ്പോൾ ആദ്യ ചോദ്യം:
ആ “رجل” ആരാണ്
നിന്റെ പോസ്റ്റിൽ വലിയ അക്ഷരത്തിൽ “ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് (റ)” എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. പക്ഷേ അതേ സനദിൽ എവിടെയാണ് ബിലാൽ എന്ന പേര്കാണിക്കൂ!
സനദിൽ ഇല്ലാത്ത പേര് പിന്നീട് ചരിത്രവിവരണത്തിൽ നിന്ന് ചേർത്ത്, പിന്നെ “സ്വഹീഹായ സ്വഹാബിയുടെ പ്രവൃത്തി” എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രമല്ല; സ്വന്തം നിഗമനമാണ്.
«معروفاً»
പറഞ്ഞാൽ സ്വയം ثقة ആകുമോ
ഇബ്നു സഅ്ദ് «معروفاً» എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നതുകൊണ്ട് മാലിക് അദ്ദാർ ഹദീസ് റാവിയായി ثقة ضابط ആണെന്ന് എവിടെ പറഞ്ഞു
ഒരു വ്യക്തി ഉമർ (റ)യുടെ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഹദീസ് ضبط തെളിയിക്കുമോ
ഭരണകാര്യത്തിൽ വിശ്വസ്തനാകുന്നത് വേറെ; ഹദീസ് റാവിയായി مضبوط ثقة ആകുന്നത് വേറെ!
ഈ അടിസ്ഥാന വ്യത്യാസം പോലും മറച്ചുവെച്ചാണ് “മജ്ഹൂൽ വാദം തകർന്നു” എന്ന പൊങ്ങച്ചം.
ഉമർ (റ) കരഞ്ഞു = ഇജ്മാഅ്
ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ കോമഡി!
ഒരു സംഭവം കേട്ട് ഉമർ (റ) കരഞ്ഞു എന്ന് വന്നാൽ:
ഖബറിനോട് അപേക്ഷിക്കൽ അനുവദനീയമായി!
സഹാബാക്കളുടെ മൗനാനുമതി കിട്ടി!
സുകൂതി ഇജ്മാഅ് ഉണ്ടായി!
എന്ത് ഉസൂലിലാണ് ഈ പുതിയ ഇജ്മാഅ് ഫാക്ടറി
ഉമർ (റ) എവിടെയാണ് പറഞ്ഞത്:
“നബി ﷺയുടെ ഖബറിങ്കൽ പോയി എന്നോട് അപേക്ഷിക്കൂ; ഇത് ശറഈ മാർഗമാണ്”
കാണിക്കൂ!
ഇനി ഏറ്റവും വലിയ അടിക്ക് മറുപടി പറയൂ:
മദീനയിൽ ക്ഷാമം വന്നപ്പോൾ ഉമർ ഇബ്നുൽ ഖത്താബ് (റ) എന്ത് ചെയ്തു?
നബിയുടെ ﷺ ഖബറിങ്കൽ പോയി:
«يا رسول الله استسق لنا»
എന്ന് പറഞ്ഞില്ല.
മറിച്ച് ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്ബാസ് (റ) മുഖേന അല്ലാഹുവിനോട് മഴ ചോദിച്ചു.
ഇത് സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ വ്യക്തമായ സുന്നത്ത് ആണ്.
അപ്പോൾ ചോദ്യം:
നബി ﷺയുടെ വഫാത്തിന് ശേഷം ഖബറിങ്കൽ പോയി മഴ ചോദിക്കുന്നതായിരുന്നു സുന്നത്തെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) എന്തുകൊണ്ട് അത് ചെയ്തില്ല
ഈ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയാതെ:
വഹാബി മൗലവി”, “വിഡ്ഢിത്തം”,“ഇബ്നു ഹജറിനെ അംഗീകരിക്കൂ”
എന്ന് അലറുന്നതുകൊണ്ട് തെളിവുണ്ടാകില്ല!
ചുരുക്കത്തിൽ:
«رجل» =
ബിലാൽ (റ) എന്ന് സനദിൽ കാണിക്കൂ
«معروف»= ثقة ضابط
എന്ന് മുഹദ്ദിസുകളുടെ തൗഥീഖിൽ നിന്ന് കാണിക്കൂ.
ഉമർ (റ) ഈ പ്രവൃത്തിയെ ശറഈ മാർഗമായി അംഗീകരിച്ചതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവ് കാണിക്കൂ.
സുകൂതി ഇജ്മാഅ് ഉണ്ടായി എന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ഉസൂൽ കാണിക്കൂ.
ഇവയൊന്നും കാണിക്കാനാകാതെ ഇമാമുമാരുടെ പേരുകൾ കൊണ്ട് വികാരപ്രസംഗം നടത്തുന്നത് നിർത്തൂ.
തൗഹീദ് സ്ഥാപിക്കുന്നത് പേരുകളുടെ പട്ടികകൊണ്ടല്ല; ഖുർആനും സ്വഹീഹായ സുന്നത്തും സഹാബാക്കളുടെ വ്യക്തമായ പ്രയോഗവുമാണ്
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ ഉസൂലുകൾ (നിയമങ്ങൾ) സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് വളച്ചൊടിച്ച് ജനങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്നു .
1. «رجل» (ഒരു വ്യക്തി) സനദിൽ ബിലാൽ (റ) ആണെന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു?
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് നിവേദനങ്ങളിൽ ഒരു സനദിൽ «رجل» (ഒരു വ്യക്തി) എന്ന് മുബ്ഹമായി (വ്യക്തമല്ലാതെ) വന്നാൽ, മറ്റ് രിവായത്തുകളിലൂടെയും സിയറുകളിലൂടെയും ആ വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയുക (തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം - تعیین المبهم) എന്നത് മുഹദ്ദിസീങ്ങൾക്കിടയിലെ പ്രാഥമിക ഉസൂലാണ്!
ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനി «ഫത്ഹുൽ ബാരി»യിൽ (2/495) ചരിത്ര നിവേദനങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കി റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച ആ «رجل» പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) ആണെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചു.
തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹത്തിൽ താരീഖിന്റെയും ഫുതൂഹിന്റെയും റിപ്പോർട്ടുകൾ സ്വീകരിക്കാമെന്നത് ഹദീസ് സയൻസിലെ നിയമമാണ്. ഇബ്നു ഹജർ ചെയ്തത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രമാണ്; അതല്ലാതെ നിന്റെ സംഘടനക്കാരുടെ വഹാബി വക തോന്നസിയമല്ല!
2. «معروف» എന്നാൽ തൗഥീഖ് ആണോ? മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ സ്ഥിതി:
തനി അജ്ഞതയാണ് നീ ഇവിടെ വിളമ്പുന്നത്!
ഇബ്നു സഅ്ദ് «معروف» എന്ന് പറഞ്ഞാൽ: ജർഹ് വ തഅ്ദീൽ ശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു റാവിയെക്കുറിച്ച് ഇബ്നു സഅ്ദിനെപ്പോലൊരു അഇമ്മത്ത് «وكان معروفاً» എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചാൽ അയാൾ 'മജ്ഹൂൽ' (അപരിചിതൻ) അല്ല, മറിച്ച് പ്രശസ്തനാണ് എന്നാണ് അർത്ഥം.
ഉമർ (റ) വിന്റെ വിശ്വസ്തത: അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) വിശ്വസിച്ച് ബൈത്തുൽമാലിന്റെ (പൊതുഖജനാവ്) സാമ്പത്തിക ചുമതല ഏൽപ്പിച്ച ആളാണ് മാലിക് അദ്ദാർ. ഉമർ (റ) വിന്റെ മുന്നിൽ അദാലത്തും കൃത്യതയുമുള്ള ഒരാൾക്കല്ലാതെ ഭരണപരമായ ഈ ഉത്തരവാദിത്തം ലഭിക്കില്ല.
ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും: അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാൻ പോലൊരു വമ്പൻ സിഖത്തായ താബിഈ മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും, ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാക്കുകയും ചെയ്തതോടെ നിന്റെ 'മജ്ഹൂൽ' വാദത്തിന്റെ മുന ഒടിഞ്ഞു!
3. ഉമർ (റ) വിന്റെ കരച്ചിലും സുകൂതിയായ ഇജ്മാഉം:
ത്വയ്യിബ്, ഖബറിങ്കൽ പോയി അപേക്ഷിക്കുന്നത് 'വൻ ശിർക്കാണെന്നാണ്' നിന്റെ വാദം.
പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ പോയി ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അപേക്ഷിച്ച് മടങ്ങിവന്ന ആ സംഭവം ഉമർ (റ) വിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) കരയുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഒരു സ്വഹാബി റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിക്കുകയും, അത് ഭരണാധികാരിയായ ഉമർ (റ) വിന്റെയും മറ്റ് സ്വഹാബികളുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് പറയുകയും ചെയ്തിട്ട്, അതൊരു വൻ ശിർക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ആ സ്വഹാബിയെ തിരുത്തുകയോ, തൗബ ചെയ്യിക്കുകയോ, ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല!
ഹദീസ് ഉസൂലിൽ ഇതിനാണ് «الإجماع السكوتي» (സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ്) എന്ന് പറയുന്നത്. മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന മുഴുവൻ സ്വഹാബികളും മൗനം പാലിച്ചത് ആ പ്രവൃത്തി ശറഈപരമായി അനുവദനീയമായതുകൊണ്ടാണ്; അല്ലാതെ ശിർക്കിന് മുന്നിൽ ഉമർ (റ) മൗനം പാലിച്ചു എന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേ?
4. ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയത്:
നിന്റെ സ്ഥിരം അടഞ്ഞ ചോദ്യത്തിന് ഇതാ മറുപടി:
ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചത്, തിരുനബിയുടെ അഹ്ലുൽ ബൈത്തിനോടുള്ള ബഹുമാനവും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രമുഖ മഹാന്മാരെക്കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്യൽ സുന്നത്താണെന്ന് കാണിക്കാനുമാണ്.
ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിൽ «الترك لا يدُلّ على التحريم» (ഒരു കാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കൽ അത് ഹറാമാണെന്നതിന് തെളിവല്ല). ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ വസീലയാക്കി എന്നത് പ്രവാചകന്റെ റൗളയിലെ തവസ്സുൽ വിരോധിക്കുന്ന തെളിവല്ല!
വഹാബീ , കേവലം വാക്കുകളുടെ കൺകെട്ടുവിദ്യകൾ വെച്ച് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും സ്വഹീഹാക്കിയ സനദിനെ തള്ളാൻ നോക്കരുത്. ഹദീസ് ഇമാമുകൾ 'സനദ് സ്വഹീഹാണ്' എന്ന് വിധിയെഴുതിയതും, മഹാന്മാരായ സലഫുകൾ പ്രയോഗിച്ചതുമായ സഹാബാക്കളുടെ ചര്യയാണ് അഹ്ലുസ്സുന്ന പിന്തുടരുന്നത്. സനദിലെ 'റജുൽ' ബിലാൽ (റ) ആണെന്ന് ഇബ്നു ഹജർ വ്യക്തമാക്കിയത് അംഗീകരിക്കാൻ ധൈര്യമില്ലാതെ ഉസൂൽ പ്രസംഗിച്ച് നടക്കുന്നത് നിന്റെ തോൽവി പൂർണ്ണമായതുകൊണ്ടാണ്!
ത്വയ്യിബ് വീണ്ടും....
1. അടിസ്ഥാന സനദ് സ്വഹീഹായാൽ പ്രമേയം (മത്ൻ) സ്വഹീഹാകുമോ
ഒരു ഹദീസിന്റെ സനദ് (നിവേദക പരമ്പര) ബാഹ്യമായി സ്വഹീഹാണ് എന്ന് പറയുന്നതും, ആ ഹദീസിന്റെ പ്രമേയം (മത്ൻ) പ്രമാണബദ്ധമായി സ്ഥിരപ്പെട്ടു എന്ന് പറയുന്നതും ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ രണ്ടും രണ്ടാണ്.
ഇല്ലത്ത് (علة - സൂക്ഷ്മമായ തരാറുകൾ): സനദിലെ നിവേദകർ വിശ്വാസ്യരാണെങ്കിലും, അഅ്മഷിനെപ്പോലുള്ള (الأعمش) റാവവികളുടെ തദ്ലീസ് (تدليس - ചില നിവേദകരെ ഒഴിവാക്കി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യൽ) ഈ സനദിലുണ്ട്. അഅ്മഷ് അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് ‘അൻ’ (عن) എന്ന് ഉപയോഗിച്ച് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അത് കേട്ടുറപ്പിച്ചതാണോ എന്ന് വ്യക്തമല്ല.
ശിദൂദ് (شذوذ - കൂടുതൽ വിശ്വസ്തരായവർക്ക് എതിരാകൽ): സ്വഹാബികളുടെ പ്രവർത്തനം പ്രവാചകചര്യക്കും (സുന്നത്ത്) ഖുർആൻ അധ്യാപനങ്ങൾക്കും എതിരായി വരാൻ കഴിയില്ല. ഉമർ (റ) വറ്റിവരണ്ട മഴക്കാലത്ത് മഴയ്ക്ക് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ നബിയുടെ ഖബറിങ്കലേക്ക് പോകുന്നതിന് പകരം, ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്ബാസ് (റ) എന്ന പ്രവാചകന്റെ പിതൃവ്യനെക്കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിപ്പിച്ച ചരിത്രം സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിൽ വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
2. വഹ്യിന്റെയും ശരീഅത്തിന്റെയും മാനദണ്ഡം
ദീനിലെ ഒരു അഖീദയോ (വിശ്വാസകാര്യം) ഇബാദത്തോ (ആരാധന) സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടത് പ്രവാചകൻ (സ) കാണിച്ചുതന്ന മാതൃകയിൽ നിന്നാണ്, അല്ലാതെ പ്രവാചകന് ശേഷം നടന്ന ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിഗത സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നല്ല.
പ്രവാചകൻ (സ) തങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതകാലത്ത് സ്വഹാബികൾക്ക് പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത് പ്രാർത്ഥന അല്ലാഹുവോട് മാത്രം ചോദിക്കാനാണ് (إِذَا سَأَلْتَ فَاسْأَلِ اللَّهَ).
ഖബറിങ്കൽ ചെന്ന് "ഉമ്മത്തിന് വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട് പ്രാർത്ഥിക്കണം" എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് പ്രവാചകന്റെയോ മറ്റു പ്രമുഖ സ്വഹാബികളുടെയോ പൊതുവായ ചര്യയായിരുന്നില്ല.
3. ഉമർ (റ) മൗനം പാലിച്ചു എന്ന വാദത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യം
ഈ സംഭവത്തിൽ വ്യക്തി ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രാർത്ഥിച്ചു എന്നതിന് വ്യക്തവും തർക്കരഹിതവുമായ പ്രമാണം ഇല്ലെന്നിരിക്കെ, "ഉമർ (റ) ശിർക്കിന് മൗനം പാലിച്ചു" എന്ന ആരോപണം സ്വയം നിർമ്മിച്ച ഒരു ചോദ്യമാണ്.
പ്രമാണത്തിന്റെ അപര്യാപ്തത: ഒരു സംഭവം നടന്നു എന്ന് പൂർണ്ണമായി തെളിയാതെ, അതിന്മേൽ ഉമർ (റ) മൗനം പാലിച്ചോ ഇല്ലയോ എന്ന് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിൽ കാര്യമില്ല.
അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുൽ: മഴയ്ക്ക് വേണ്ടി ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത്: "അല്ലാഹുവേ, ഞങ്ങൾ പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലത്ത് അവിടുത്തെ തവസ്സുൽ ആക്കി നിന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നു, നീ മഴ തന്നിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവിടുത്തെ പിതൃവ്യനെ തവസ്സുലാക്കുന്നു" എന്നാണ്. ഖബറിങ്കൽ പോയി ചോദിക്കുന്നത് ഇസ്ലാമിക ചര്യയായിരുന്നെങ്കിൽ ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോകേണ്ടതില്ലായിരുന്നു.
4. സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ പങ്കും തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹമും
സൈഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന കذابായ (വ്യക്തമായി കളവ് പറയുന്ന) ചരിത്രകാരനാണ് ഈ സംഭവത്തിൽ ആ വ്യക്തി 'ബിലാൽ ബിൻ അൽ ഹാരിസ് (റ)' എന്ന സ്വഹാബിയാണെന്ന് പേരെടുത്ത് പറയുന്നത്.
പേര് വ്യക്തമല്ലാത്ത ഒരു വ്യക്തി (മുബ്ഹം) ചെയ്ത കാര്യം ഇസ്ലാമിൽ ശർഈ തെളിവ് (ഹുജ്ജത്ത്) ആകില്ല.
സൈഫ് ബിൻ ഉമറിനെപ്പോലൊരു ദുർബലനായ വ്യക്തി വഴി വരുന്ന വിവരണം വച്ച് ആ വ്യക്തി സ്വഹാബിയാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കാനും, അതിലൂടെ അഖീദ സ്ഥാപിക്കാനും ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രം അനുവദിക്കുന്നില്ല.
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ 'ഇല്ലത്ത്', 'ഷുദൂദ്', 'തദ്ലീസ്' എന്നീ സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒപ്പിച്ച് പ്രയോഗിച്ച് സനദിന്റെ ബലം കുറയ്ക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ വ്യാജ തന്ത്രങ്ങളെ ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ അസൂലുകൾ (നിയമങ്ങൾ) വെച്ച് തന്നെ പൊളിച്ചു തരാം :
1. "സനദ് സ്വഹീഹായാൽ മത്ൻ സ്വഹീഹാകുമോ?" തദ്ലീസ് & ഷുദൂദ് വാദങ്ങൾക്ക് മറുപടി
തദ്ലീസിന്റെ (عنعنة) വാദത്തിന്:
ഇമാം അഅ്മഷ് (الأعمش) താബിഈ ആയ അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാനിൽ നിന്ന് 'അൻ' (عَن) എന്ന് പറഞ്ഞു റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ അത് തദ്ലീസല്ല, മറിച്ച് അഅ്മഷ് അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹദീസ് കേട്ടുറപ്പിച്ച റാവിയാണ് (അസ്ഹാബു അബീ സ്വാലിഹ്). ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ ഉയർന്ന തബഖയിലുള്ള അഅ്മഷിന്റെ 'അൻഅന' സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതാണ്!
ഷുദൂദിന്റെ (شذوذ) വാദത്തിന്:
ഒരു ഹദീസ് ഖുർആന്നോ സ്വഹീഹായ സുന്നത്തിനോ എതിരാകുമ്പോഴാണ് 'ഷാദ്ദ്' ആകുന്നത്. തിരുനബിയെ വസീലയാക്കലും അവിടുത്തെ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചോദിക്കലും ഖുർആനിലെ സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്തിന് യോജിച്ചതാണ്. അതിനാൽ ഈ മത്നിൽ യാതൊരു ഷുദൂദുമില്ല!
ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും:
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ 'ഇല്ലത്തും' 'ഷുദൂദും' കാണാൻ ത്വയ്യിബ് സുലൈമാൻ വരേണ്ടതില്ല. ഹദീസ് ഭീഷ്മാചാര്യന്മാരായ ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും സനദിലെയും മത്നിലെയും മുഴുവൻ അവസ്ഥകളും പരിശോധിച്ച ശേഷം തന്നെയാണ് «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് ഖണ്ഡിതമായി വിധിച്ചത്.
2. തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം (നിവേദകനെ തിരിച്ചറിയൽ) & സൈഫ് ബിൻ ഉമർ
പേര് വ്യക്തമല്ലാത്ത ഹദീസുകളിലെ വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയാൻ (തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം) താരീഖ്/സിയർ നിവേദനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാം എന്നത് മുഹദ്ദിസീങ്ങളുടെ സാർവത്രിക നിയമമാണ്.
ചരിത്ര സംഭവങ്ങളുടെ വിശദാംശങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ സൈഫ് ബിൻ ഉമറിനെ പൂർണ്ണമായി തള്ളിക്കളയാറില്ലെന്ന് ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകൾ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി അൽ-ഇസ്വാബയിലും ഫത്ഹുൽ ബാരിയിലും ആ «رجل» പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) ആണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത് ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രം വെച്ചുതന്നെയാണ്!
3. ഉമർ (റ) വിന്റെ സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ് & അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുൽ
സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ്: റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച് മടങ്ങിവന്ന വിവരവും സ്വപ്ന വിവരണവും ഉമർ (റ) വിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രവാചകനോട് അപേക്ഷിക്കുന്നത് 'വഹാബികൾ പറയുന്നതുപോലെ വൻ ശിർക്കാണെങ്കിൽ', അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) ആ വ്യക്തിയെ വിളിച്ച് തൗബ ചെയ്യിക്കുമായിരുന്നു. പ്രവാചക അനുചരന്മാർ പ്രകടിപ്പിച്ച ഈ മൗനാനുമതി സ്വഹാബാക്കളുടെ ഖണ്ഡിതമായ ഇജ്മാഅ് ആണ്!
അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുൽ: ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെക്കൊണ്ട് ദുആ ചെയ്യിപ്പിച്ചത് അവിടുത്തെ അഹ്ലുൽ ബൈത്തിനോടുള്ള ആദരവ് കൊണ്ടും, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മഹാന്മാരെക്കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്യാം എന്ന് കാണിക്കാനുമാണ്. «الترك لا يدُلّ على التحريم» (ഒരു കാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കൽ അത് ഹറാമാണെന്നതിന് തെളിവല്ല) എന്ന പാരമ്പര്യ ഉസൂൽ പോലും തിരിച്ചറിയാത്തവരാണ് അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുൽ ചൂണ്ടി റൗളയിലെ തവസ്സുൽ ഹറാമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നത്!
ത്വയ്യിബ് വഹാബി :
1. മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ തൗഥീഖ് (വിശ്വസ്തത): അദാലത്തും മജ്ഹൂലിയ്യത്തും
ഇബ്നു സഅ്ദിന്റെ വാക്ക്: ഇബ്നു സഅ്ദ് (തബഖാത് 5/12) «وكان معروفاً» (അയാൾ അറിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു) എന്ന് എഴുതിയത് കൊണ്ട് മാത്രം അയാൾ ഹദീസിൽ ‘ഥിക’ (വിശ്വസ്തൻ) ആകില്ല. ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ 'മഅ്റൂഫ്' എന്നതിന് 'ളബ്തും അദാലത്തുമുള്ള വിശ്വസ്തൻ' എന്ന് അർത്ഥമില്ല.
ഇമാം മുൻദിരിയുടെ വിധി: അൽ-ഹൈഥമി (മജ്മഉ സ്സവാഇദ് 3/125) വ്യക്തമാക്കുന്നു:
ومالك الدار لا يُعرف»
(മാലിക് അദ്ദാർ ആരാണെന്ന് അറിയപ്പെടാത്തവനാണ് / മജ്ഹൂലാണ്).
ഇമാം അലി ഇബ്നുൽ മദീനി: അലി ഇബ്നുൽ മദീനി പാരമ്പര്യമുള്ള ഹദീസ് നിരൂപകനാണ്; മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് അബൂ സ്വാലിഹ് അല്ലാതെ വേറെ പ്രമുഖരാരും ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടില്ല. ഒരു റാവിയിൽ നിന്ന് ഒരൊറ്റയാൾ മാത്രം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്താൽ അയാൾ 'മജ്ഹൂലുൽ ഐൻ' അല്ലെങ്കിൽ 'മജ്ഹൂലുൽ ഹാൽ' എന്ന ഗണത്തിലാണ് വരിക.
ഉമർ (റ) ബൈത്തുൽമാൽ ഏൽപ്പിച്ചു എന്നത് തൗഥീഖ് ആകുമോ?: ഭരണപരമായ ചുമതല കൊടുക്കുന്നതും ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള 'ളബ്ത്' (ഓർമ്മശക്തിയും കൃത്യതയും) ഉള്ളവനായി അംഗീകരിക്കുന്നതും രണ്ടും രണ്ടാണ്. ലോകത്ത് നീതിമാന്മാരായ എത്രയോ ഭരണാധികാരികളും ഉദ്യോഗസ്ഥരുമുണ്ട്, എന്നാൽ അവരിൽ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഹദീസ് സ്വീകരിക്കാറില്ല.
സ്നേഹസംവാദക്കാരൻ ആരുടെ കണ്ണിൽ പൊടിയിടാൻ ആണ് നോക്കുന്നത്
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ 'മജ്ഹൂൽ', 'ളബ്ത്' എന്നൊക്കെയുള്ള സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒപ്പിച്ച് പ്രയോഗിച്ച് സനദിന്റെ ബലം കുറയ്ക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ വ്യാജ തന്ത്രങ്ങളൊക്കെ ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകളുടെ കണിശമായ ഉസൂലുകൾക്ക് മുന്നിൽ തകർന്നടിയുകയേയുള്ളൂ.
ആദ്യം തന്നെ ഇബ്നു സഅ്ദ് (തബഖാത് 5/12) «وكان معروفاً» എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത് കേവലം ഒരു വാക്കല്ല; മറിച്ച് മാലിക് അദ്ദാർ 'മജ്ഹൂലാണെന്ന' നിന്റെ വാദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം തന്നെ തകർക്കുന്ന തെളിവാണ്. ജർഹ് വ തഅ്ദീൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ 'മഅ്റൂഫ്' എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയാൽ അയാൾ അറിയപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണെന്നും 'മജ്ഹൂൽ' (അപരിചിതൻ) അല്ലെന്നുമാണ് അർത്ഥം.
ഇനി അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാൻ മാത്രമാണ് മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് നിവേദനം ചെയ്തതെന്ന വാദം തനി അജ്ഞതയാണ്. അബൂ സ്വാലിഹിന് പുറമെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അബ്ദുർ റഹ്മാൻ ബിൻ മാലിക് അദ്ദാർ, അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു അഹ്മദ് ബിൻ ഹൻബൽ തന്റെ സിയാദാത്തിൽ ഉദ്ധരിക്കുന്ന മറ്റ് നിവേദകർ എന്നിവരും ഇദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇയാൾ 'മജ്ഹൂലുൽ ഐൻ' ആണെന്ന വാദം പച്ചക്കള്ളമാണ്.
അതോടൊപ്പം, അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) ബൈത്തുൽമാലിന്റെ സാമ്പത്തിക ചുമതല നൽകി എന്നത് കേവലം ഒരു ഉദ്യോഗമല്ല. സാമ്പത്തിക വിതരണത്തിന്റെ ചുമതല ഏൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് അങ്ങേയറ്റം നീതിമാനും വിശ്വസ്തനുമായ (അദ്ല്) വ്യക്തിക്കാണ്. ഹദീസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാനുള്ള അദാലത്തും കൃത്യതയും ഇല്ലാത്ത ഒരാളെ ഉമർ (റ) സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിൽ വിശ്വസിച്ച് ചുമതല ഏൽപ്പിക്കും എന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ ധൈര്യം വരുന്നു?
ഹാഫിള് അൽ-മുൻദിരിയും അൽ-ഹൈഥമിയും "എനിക്ക് അറിയില്ല" (لا يعرف) എന്ന് പറഞ്ഞത് അവരുടെ അറിവിന്റെ പരിധിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രസ്താവന മാത്രമാണ് (عدم العلم لا يستلزم عدم الوجود). എന്നാൽ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഫീ അഹാദീസിർ റസൂൽ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അൽ-അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും ഇവരുടെ പരാമർശങ്ങൾ കൃത്യമായി പഠിച്ച ശേഷമാണ് മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ സനദിനെക്കുറിച്ച് «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത്. ഇബ്നു ഹജറിനും ഇബ്നു കഥീറിനും അറിയാത്ത ഏത് സനദ് ശാസ്ത്രമാണ് ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന് അറിയാവുന്നത്?
മാലിക് അദ്ദാർ മജ്ഹൂലാണെങ്കിൽ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും ഈ ഹദീസിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിധിക്കാൻ കാരണം എന്താണെന്ന് നീ വ്യക്തമാക്കണം. ഇബ്നു ഹജറിന് നിന്റെയത്ര സനദ് ശാസ്ത്രം അറിയില്ലെന്നാണോ നീ സ്ഥാപിക്കുന്നത്? സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് ഇമാമുകൾ രേഖപ്പെടുത്തിയ പ്രമാണത്തെ സ്വന്തം ആശയപരമായ തകർച്ച മറച്ചുവെക്കാൻ 'മജ്ഹൂൽ' എന്ന് ആക്ഷേപിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ അടവ് ഇനി ഫേസ്ബുക്കിൽ ചെലവാകില്ല. തോൽവി സമ്മതിച്ച് മാപ്പ് പറയുകയാണ് ഇനി നിനക്ക് നല്ലത്!
ത്വയ്യിബ് :
2. ഇമാം ബുഖാരിയുടെ 'അത്താരീഖുൽ കബീർ' (7/304)
ഇമാം ബുഖാരി തന്റെ അത്താരീഖുൽ കബീറിൽ ഒരു റാവിയെ ഉൾപ്പെടുത്തി എന്നതിനർത്ഥം അയാൾ ഹദീസിൽ വിശ്വസ്തനാണ് എന്നല്ല. അത്താരീഖുൽ കബീർ നിവേദകരുടെ ജീവചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള ഗ്രന്ഥമാണ്, അല്ലാതെ വിശ്വസ്തരുടെ മാത്രം (ഥികാത്) പട്ടികയല്ല. ദുർബലരെയും കളവ് പറയുന്നവരെയും ബുഖാരി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അതിൽ ഒരു റാവിയെക്കുറിച്ച് മൗനം പാലിച്ചു (സുകൗത്ത്) എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം അയാൾ സ്വഹീഹാകില്ല.
3. ഇബ്നു ഹജറിന്റെയും ഇബ്നു കഥീറിന്റെയും «إسناده صحيح» പ്രയോഗം
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിയമമറിയാത്തതാണ് ഇവിടെ യഥാർത്ഥ പ്രശ്നം:
സനദ് സ്വഹീഹായാൽ മത്ൻ സ്വഹീഹാകണമെന്നില്ല:
ഇമാം നവവി (തദ്രീബു റാവീ 1/148) വ്യക്തമാക്കുന്നു:
«قَوْلُهُمْ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الإِسْنَادِ لاَ يَلْزَمُ مِنْهُ صِحَّةُ الحَدِيثِ فِي نَفْسِهِ، لاِحْتِمَالِ الشُّذُوذِ أَوْ العِلَّةِ»
(പണ്ഡിതന്മാർ "ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഹദീസ് സ്വയം സ്വഹീഹാകണമെന്നില്ല. കാരണം അതിൽ ഷാദ്ദോ (شذوذ) ഇല്ലത്തോ (علة) ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.)
ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി സനദ് അബൂ സ്വാലിഹ് വരെയുള്ള ബാഹ്യമായ പരമ്പരയെക്കുറിച്ചാണ് 'സ്വഹീഹ്' എന്ന് പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസും (تدليس) മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ അപരിചിതത്വവും അവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു.
4. അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുലും "അത്തുർക്ക്" (الترك) ഉസൂലും
«الترك لا يدُلّ على التحريم» എന്ന കള്ളക്കളി:
ഒരാൾ ഒരു കാര്യം ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നത് കൊണ്ട് അത് ഹറാമാകണമെന്നില്ല എന്നത് പൊതു നിയമമാണ്. എന്നാൽ ഇബാദത്തുകളിലും ആഖിദയിലും (വിശ്വാസകാര്യങ്ങളിൽ) നബി (സ) കാണിച്ചു തരാത്ത പുതിയ രീതി ഉണ്ടാക്കുന്നത് ബിദ്അത്താണ് (كُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ).
അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചപ്പോൾ ഉമർ (റ) പ്രഖ്യാപിച്ചത്:
«اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا، وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا»
(അല്ലാഹുവേ, മുൻപ് പ്രവാചകൻ ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പ്രവാചകനെക്കൊണ്ട് തവസ്സുൽ ചെയ്ത് പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പ്രവാചകന്റെ പിതൃവ്യനെക്കൊണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.)
പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അനുവദിനീയമായിരുന്നെങ്കിൽ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ അടുക്കലേക്ക് ഉമർ (റ) പോകുമായിരുന്നില്ല. മരണപ്പെട്ടവരോടുള്ള പ്രാർത്ഥന സ്വഹാബികളുടെ മാതൃകയല്ലെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് സുവ്യക്തമാണ്.
5. സൈഫ് ബിൻ ഉമറും ഹദീസിന്റെ മത്നും
അടിസ്ഥാന സനദിൽ ഖബറിങ്കൽ പോയ വ്യക്തിയുടെ പേര് പറഞ്ഞിട്ടില്ല (മജ്ഹൂം/മുബ്ഹം). ആ വ്യക്തി ‘ബിലാൽ ബിൻ അൽ ഹാരിസ് (റ)’ ആണെന്ന് പേരെടുത്തു പറയുന്നത് സൈഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന കذابായ (വ്യാജ നിർമ്മിതി നടത്തുന്ന) റാവിയുടെ ചരിത്ര വിവരണത്തിൽ മാത്രമാണ്.
പേരറിയാത്ത ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രവർത്തനം ഇസ്ലാമിൽ പ്രമാണമോ (ഹുജ്ജത്ത്) അഖീദയിലെ തെളിവോ ആയി സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഖുർആനും സ്വഹീഹായ സുന്നത്തും മാത്രമാണ് ദീനിന്റെ അടിത്തറ.
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ 'സുകൗത്ത്', 'തദ്ലീസ്', 'ഷുദൂദ്', 'ബിദ്അത്ത്' എന്നൊക്കെയുള്ള സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച് പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാചകങ്ങൾ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് അടർത്തിയെടുത്ത് ആളുകളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ ഈ അഭ്യാസങ്ങളൊക്കെ ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകളുടെ കണിശമായ ഉസൂലുകൾക്ക് മുന്നിൽ വീണ്ടും തകർന്നടിയുകയാണ്.
ആദ്യം തന്നെ 'അത്താരീഖുൽ കബീറി'നെക്കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ അർദ്ധസത്യം നോക്കാം. ഇമാം ബുഖാരി തന്റെ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഒരു റാവിയെ പരാമർശിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ജർഹ് (വിമർശനം) രേഖപ്പെടുത്താതെ മൗനം പാലിക്കുകയും (സുകൗത്ത്) ചെയ്താൽ, അത് ആ റാവിയുടെ അവസ്ഥ മോശമല്ലെന്നും അദ്ദേഹം മജ്ഹൂലല്ലെന്നുമാണ് ഹദീസ് നിരൂപകരുടെ പൊതുവായ സമീപനം. ബുഖാരി ദുർബലരെ പരാമർശിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ ദുർബലത വ്യക്തമാക്കാറുണ്ട്. ഇവിടെ മാലിക് അദ്ദാറിനെക്കുറിച്ച് ബുഖാരി അത്തരം യാതൊരു ജർഹും ഉദ്ധരിച്ചിട്ടില്ലെന്നത് നിന്റെ വാദത്തിന്റെ മുന ഒടിക്കുന്നു.
ഇനി ഇമാം നവവിയുടെ തദ്രീബു റാവീയിലെ «قَوْلُهُمْ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الإِسِسْنَادِ...» എന്ന ഉദ്ധരണി വെച്ച് ഇബ്നു ഹജറിനെയും ഇബ്നു കഥീറിനെയും തിരുത്താൻ വരുന്ന നിന്റെ സാഹസം തനി ഹാസ്യമാണ്. സനദ് സ്വഹീഹായാൽ അതിൽ ഷുദൂദോ ഇല്ലത്തോ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ടെന്നത് പൊതുനിയമമാണ്. എന്നാൽ, അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഫീ അഹാദീസിർ റസൂൽ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും പോലെയുള്ള ദീർഘദർശികളായ ഇമാമുകൾ ഒരു ഹദീസിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് വിധിയെഴുതുമ്പോൾ, അവർ അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസോ മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ അവസ്ഥയോ അറിയാതെ അന്ധമായി എഴുതിയതാണെന്ന് പറയാൻ നിനക്ക് എന്ത് യോഗ്യതയാണുള്ളത്? അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസും ഷുദൂദും കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഇബ്നു ഹജറിന് ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന്റെ ക്ലാസ്സ് ആവശ്യമില്ല. അവർ രണ്ടുപേരും സനദിലെയും മത്നിലെയും മുഴുവൻ അവസ്ഥകളും വിശദമായി പരിശോധിച്ച ശേഷമാണ് «إسناده صحيح» എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത്.
ഇനി അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുലും "അത്തുർക്ക്" (الترك) ഉസൂലും എടുത്തുനോക്കാം. ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിച്ചത് ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന മഹാന്മാരെക്കൊണ്ടും അഹ്ലുൽ ബൈത്തിനെക്കൊണ്ടും തവസ്സുൽ ചെയ്യൽ സുന്നത്താണെന്ന് ഉമ്മത്തിന് കാണിച്ചുതരാനാണ്. ഒരു കാര്യം ഉമർ (റ) ചെയ്തു എന്നത് കൊണ്ട് അത് മാത്രമാണ് ശരി, റൗളയിൽ ചെന്ന് ചോദിക്കുന്നത് ബിദ്അത്താണ് എന്ന് വിധിയെഴുതുന്നത് ദീനീ ഉസൂലുകൾ അറിയാത്തതുകൊണ്ടാണ്. «الترك لا يدُلّ على التحريم» (ഒരു കാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കൽ അത് ഹറാമാണെന്നതിന് തെളിവല്ല) എന്ന പാരമ്പര്യ ഫിഖ്ഹി ഉസൂൽ ഇവിടെ കൃത്യമായി ബാധകമാണ്. പ്രവാചകന്റെ റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച് മടങ്ങിവന്ന വിവരവും സ്വപ്ന വിവരണവും ഉമർ (റ) വിന്റെ മുന്നിൽ വന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) വിങ്ങിപ്പൊട്ടി കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. ഖബറിങ്കൽ പോയി അപേക്ഷിക്കുന്നത് നിന്റെ സംഘടനക്കാർ പറയുന്നതുപോലെ 'വൻ ശിർക്കോ ബിദ്അത്തോ' ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) ആ വ്യക്തിയെ തിരുത്തുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യുമായിരുന്നു. അതിന് മുതിരാതെ മൗനം പാലിച്ചതും കരഞ്ഞതും സഹാബാക്കളുടെ സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ് (الإجماع السكوتي) ആണ്.
അവസാനമായി, റൗളയിൽ ചെന്ന ആ «رجل» (വ്യക്തി) ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബിയാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചത് കേവലം സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ മാത്രം റിപ്പോർട്ട് വെച്ചല്ല. സനദിൽ മുബ്ഹമായി (വ്യക്തമല്ലാതെ) വരുന്ന വ്യക്തികളെ ചരിത്ര/സിയർ നിവേദനങ്ങളിലൂടെ തിരിച്ചറിയുക (തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം) എന്നത് മുഹദ്ദിസീങ്ങളുടെ സാർവത്രിക നിയമമാണ്. ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി അൽ-ഇസ്വാബയിലും ഫത്ഹുൽ ബാരിയിലും ഈ തത്വം ഉപയോഗിച്ചാണ് ആ വ്യക്തി പ്രമുഖ സ്വഹാബിയാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിച്ചത്.
സനദ് സ്വഹീഹാണെന്ന് ഹദീസ് ലോകത്തെ ഭീഷ്മാചാര്യന്മാർ വിധിയെഴുതിയ ഒരു തെളിവ് മുന്നിൽ വരുമ്പോൾ, സ്വന്തം പുത്തനാശയ ചട്ടക്കൂടിൽ ഒതുങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം അതിൽ തദ്ലീസും ഷുദൂദും ആരോപിച്ച് രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ ഈ അടവുകൾ അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രമാണബദ്ധമായ വസ്തുതകൾക്ക് മുന്നിൽ വിലപ്പോവില്ല. തോൽവി സമ്മതിച്ച് സത്യം അംഗീകരിക്കുകയാണ് നിനക്ക് നല്ലത്!
ത്വയ്യിബ് :
ഞാൻ പോസ്റ്റ് ചെയ്തതിന് കൃത്യമായ മറുപടി തരണം ... നിങൾ എവിടെ പോയാലും സ്നേഹസംവാദക്കാരാ അവസാനം ദുർബലനും തള്ളപ്പെടേണ്ടവനും ആയ സൈഫ് അടുത്ത് തന്നെ വരണം. അള്ളാഹു ആണേ സാക്ഷി നിങൾ ഒരു കച്ചി തുരുമ്പിന്റെ തെളിവ് പോലും കിട്ടുക ഇല്ല ഈ ശിർക്കിന് .
മറുപടി :
ത്വയ്യിബ്, തെളിവുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടുമ്പോൾ "കച്ചിത്തുരുമ്പ്", "ശിർക്ക്" എന്നൊക്കെ അലറിവിളിച്ച് രക്ഷപ്പെടാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ ഈ തത്രപ്പാട് കണ്ടാൽ തന്നെ ജനങ്ങൾക്ക് കാര്യം വ്യക്തമാകും! സൈഫ് ബിൻ ഉമറിലേക്ക് ഓടിയൊളിക്കുന്നത് ഞാനല്ല, മറിച്ച് സ്വഹാബികളുടെ ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ തവസ്സുലിനെ ഏത് വിധേനയും ളഈഫാക്കാൻ വേണ്ടി സനദ് ശാസ്ത്രത്തെ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്ന നീയാണ്.
ആദ്യം തന്നെ നീ മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒന്നുണ്ട്: മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ ഈ റിപ്പോർട്ട് ഇബ്നു അബീ ശൈബ തന്റെ «മുസ്വന്നഫിൽ» സ്വഹീഹായ സനദോടെ അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാൻ വഴി മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് ഉദ്ധരിച്ചതാണ്. ഈ അടിസ്ഥാന സനദിൽ സൈഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന റാവി ഇല്ലவே ഇല്ല!
ഇതിന്റെ സനദ് പരിശോധിച്ച് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി «ഫത്ഹുൽ ബാരി»യിലും (2/495), ഹാഫിള് ഇബ്നു കഥീർ «അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ»യിലും (7/92) «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് വിധിയെഴുതിയത് ഈ സ്വഹീഹായ അടിസ്ഥാന പരമ്പരയെ വെച്ചാണ്; അല്ലാതെ സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ ചരിത്ര നിവേദനം വെച്ചല്ല.
ഇനി, റൗളയിൽ ചെന്ന് തിരുനബിയോട് അപേക്ഷിച്ച ആ «رجل» (വ്യക്തി) പ്രമുഖ സ്വഹാബിയായ ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) ആണെന്ന് ഇബ്നു ഹജർ രേഖപ്പെടുത്തിയത്, ചരിത്ര സംഭവങ്ങളിലെ വ്യക്തികളെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള «തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം» എന്ന മുഹദ്ദിസീങ്ങളുടെ തത്വം വെച്ചാണ്. അതിന് സൈഫ് ബിൻ ഉമറിന്റെ ചരിത്ര പരാമർശത്തെ ഉദ്ധരിച്ചു എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം ഇബ്നു അബീ ശൈബയുടെ സ്വഹീഹായ ഹദീസ് സനദ് ളഈഫാകില്ല!
ഇനി ആ വന്ന വ്യക്തി ഏതോ ഒരു സാധാരണക്കാരനായ മുസ്ലിമാണെന്ന് തന്നെ വെക്കുക, അദ്ദേഹം റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച് മടങ്ങിവന്ന വിവരം ഉമർ (റ) വിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ കണ്ണീരൊഴുക്കി കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. അന്ന് മദീനയിലുണ്ടായിരുന്ന ഏതെങ്കിലും ഒരു സ്വഹാബി "നീ ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രവാചകനോട് മഴ ചോദിച്ചത് വൻ ശിർക്കാണ്, വേഗം തൗബ ചെയ്യ്" എന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞോ? ഉമർ (റ) അടക്കമുള്ള മുഴുവൻ സ്വഹാബികളും അതംഗീകരിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും «സനദ് സ്വഹീഹാണ്» എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയ, സ്വഹാബികൾ മൗനാനുമതി നൽകിയ ഒരു ചരിത്ര സത്യത്തെ "ശിർക്ക്" എന്ന് വിളിക്കാൻ നിനക്ക് തോന്നുന്നത് നിന്റെ മനസ്സിൽ കുത്തിനിറച്ച വഹാബി വിരോധം ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്. അല്ലാഹുവിനെ സാക്ഷി നിർത്തി വികാരപ്രകടനം നടത്തുന്നതിന് പകരം, ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും സ്വഹീഹാക്കിയ ഈ ഹദീസിനെ നിഷേധിക്കാൻ അവർക്ക് മീതെ ഏത് ഹദീസ് ഇമാമിന്റെ ഫത്വയാണ് നിന്റെ കൈയിലുള്ളതെന്ന് തെളിയിക്ക്!
ത്വയ്യിബ് വഹാബി :
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ (ഉസൂലുൽ ഹദീസ്) സാങ്കേതിക വിധികൾ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്ത് പ്രമാണം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വാദങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായ ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രപരമായ മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:
1. അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസും (عنعنة) അൽ-ബുഖാരി, മുസ്ലിം എന്നിവയിലെ നിവേദനങ്ങളും
സത്യവസ്ഥ: അഅ്മഷ് (الأعمش) അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് ധാരാളം കേട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നത് ശരിയാണ്. എന്നാൽ അദ്ദേഹം ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രത്തിൽ 'മുദല്ലിസ്' (തദ്ലീസ് ചെയ്യുന്നയാൾ) ആയി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട വ്യക്തിയാണ്.
ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും: സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും അഅ്മഷിന്റെ 'അൻഅന' (عن) സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്, അത്തരം സനദുകളിൽ അദ്ദേഹം നേരിട്ട് കേട്ടതാണെന്ന് (തഹ്ദീഥ് - സമിഅ്തു/ഹദ്ദഥനാ) മറ്റു സനദുകളിലൂടെ തെളിഞ്ഞപ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ ഉസൂലിൽ കടുത്ത പരിശോധനയ്ക്ക് ശേഷമോ മാത്രമാണ്.
വ്യത്യാസം: ബാഹ്യമായ ഒരു സനദിൽ മുദല്ലിസായ ഒരു റാവി عَنْ എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുകയും, അദ്ദേഹം നേരിട്ട് കേട്ടതാണെന്നതിന് വേറെ തെളിവ് ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, ആ ഹദീസ് 'സഹീഹ്' ആയി ഉറപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നാണ് ഹദീസ് ഇമാമുകളുടെ നിയമം.
2. ഷുദൂദും സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്തും
ആയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം: സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്ത് (وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ...) നബി (സ) തങ്ങളുടെ ജീവിതകാലത്ത് അവിടുത്തെ സമീപിച്ച് തൗബ ചെയ്യാനും പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കാനും ഉള്ള കല്പനയാണ്.
സ്വഹാബത്തിന്റെ പ്രയോഗവൽക്കരണം: പ്രവാചകന്റെ വഫാത്തിന് ശേഷം വരൾച്ചയുണ്ടായപ്പോൾ ഉമർ (റ) ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഒരു സ്വഹാബിയും ഈ ആയത്ത് തെളിവാക്കി ഖബറിങ്കലേക്ക് പോയില്ല. പകരം ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിക്കുകയാണ് ചെയ്തത് (സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി: 1010).
ഷുദൂദ്: പ്രവാചകന്റെയും സ്വഹാബികളുടെയും പൊതുവായ ചര്യക്കും ഖുർആനിക തത്ത്വങ്ങൾക്കും എതിരായി ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട (ഷാദ്ദായ) വിവരണം വരുമ്പോൾ അത് പ്രമാണബദ്ധമല്ല.
3. ഇബ്നു ഹജറും «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» എന്ന പ്രയോഗവും
ഇമാം നവവിയുടെ നിയമം: ഹദീസ് പണ്ഡിതന്മാർ «إسناده صحيح» (ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഹദീസ് സ്വയം സ്വഹീഹാകണമെന്നില്ല (തദ്രീബു റാവീ 1/148). സനദിന്റെ ബാഹ്യരൂപം സ്വഹീഹാണ് എന്ന് മാത്രമാണ് അതിനർത്ഥം.
ഇബ്നു ഹജറിന്റെ നിലപാട്: ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി തന്നെ തഖ്രീബുത്തഹ്ദീബിലും ഫത്ഹുൽ ബാരിയിലും ഹദീസുകളുടെ സൂക്ഷ്മമായ ഉള്ളടക്കത്തെയും നിവേദകരുടെ പോരായ്മകളെയും തരംതിരിച്ച് വിശകലനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സനദിലെ ബാഹ്യമായ വിധി വച്ച് അഖീദ സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല.
4. തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹമും സൈഫ് ബിൻ ഉമറും
സൈഫിന്റെ സ്ഥാനം: പേര് വ്യക്തമല്ലാത്ത വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയാൻ (തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം) ചരിത്രരേഖകൾ ഉപയോഗിക്കാമെങ്കിലും, അതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന നിവേദകൻ വിശ്വസ്തനായിരിക്കണം.
ഇമാമുകളുടെ വിധി: യഹ്യ ബിൻ മഈൻ, നസാഈ, അബൂ ദാവൂദ്, ദാറഖുത്നി തുടങ്ങിയ സമഗ്ര ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകളും 'മത്രൂക്' (തള്ളപ്പെടേണ്ടവൻ), 'ളഈഫ്' എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയ സൈഫ് ബിൻ ഉമർ വഴി മാത്രമാണ് ആ വ്യക്തി 'ബിലാൽ ബിൻ അൽ ഹാരിഥ്' ആണെന്ന വിവരണം വരുന്നത്. NOTE THE POINT
ഇസ്ലാമിലെ പ്രമാണം: ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്ര പ്രകാരം വ്യാജ ആരോപണങ്ങൾ നേരിട്ട ഒരു നിവേദകന്റെ വാക്ക് വച്ച് ഒരു സ്വഹാബിയുടെ പേര് നിശ്ചയിക്കാനോ, അതിലൂടെ ഒരു പുതിയ ആരാധനാക്രമം സ്ഥാപിക്കാനോ പാടില്ല.
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ സാങ്കേതിക പദങ്ങളെ ചരിത്രപരമായ വരികൾക്കിടയിലൂടെ വ്യാഖ്യാനിച്ചാലും, ഖുർആനിന്റെയും സ്വഹീഹുസ്സുന്നയുടെയും അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങൾക്ക് എതിരായി വരുന്ന ദുർബലമായ തെളിവുകൾ ഇസ്ലാമിക പ്രമാണമല്ല.
ഖണ്ഡനം:
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച് പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാചകങ്ങൾ സന്ദർഭത്തിൽ നിന്ന് അടർത്തിയെടുത്ത് ആളുകളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ വ്യാജ തന്ത്രങ്ങളൊക്കെ ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകളുടെ കണിശമായ ഉസൂലുകൾക്ക് മുന്നിൽ വീണ്ടും തകർന്നടിയുകയാണ്.
ആദ്യം തന്നെ അഅ്മഷിന്റെ 'അൻഅന'യെക്കുറിച്ച് നീ പറഞ്ഞ അർദ്ധസത്യം പരിശോധിക്കാം. അഅ്മഷ് തദ്ലീസ് ചെയ്യുന്ന ആളാണെങ്കിലും, അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാനിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹദീസ് കേട്ടുറപ്പിച്ച പ്രധാന ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം (അസ്ഹാബു അബീ സ്വാലിഹ്). അഅ്മഷ് അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് 'അൻ' എന്ന് പറഞ്ഞ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്ന നിവേദനങ്ങൾ സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും നിരവധിയാണ്. അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസിനെക്കുറിച്ച് അറിയാത്ത ആളുകളല്ല ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും. ഈ സനദിലെ അഅ്മഷിന്റെ നിവേദനം കൃത്യമായി പരിശോധിച്ച ശേഷമാണ് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ «ഫത്ഹുൽ ബാരി»യിൽ (2/495) «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത്.
ഇനി ഷുദൂദിനെയും സൂറത്തുന്നിസാഅ് 64-ാം ആയത്തിനെയും കുറിച്ചുള്ള നിന്റെ വാദം തനി വിരോധാഭാസമാണ്. ഒരു വിശ്വസ്തനായ റാവി അതിനേക്കാൾ വിശ്വസ്തരായവർക്ക് എതിരായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഹദീസ് 'ഷാദ്ദ്' ആകുന്നത്. പ്രവാചകന്റെ റൗളയിൽ ചെന്ന് ഇസ്തിഗ്ഫാർ ചോദിക്കുന്നതും വസീലയാക്കുന്നതും ഖുർആനിക തത്ത്വത്തിനും സുന്നത്തിനും പൂർണ്ണമായും യോജിച്ച കാര്യമാണ്. അങ്ങനെയൊന്നിനെ സ്വന്തം ആശയങ്ങൾക്ക് വഴങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് മാത്രം 'ഷാദ്ദ്' എന്ന് വിളിച്ച് ആക്ഷേപിക്കുന്നത് ശാസ്ത്രീയമല്ല.
ഇമാം നവവിയുടെ «إِسْنَادُهُ صَحِيحٌ» എന്ന ഉദ്ധരണി വെച്ച് ഇബ്നു ഹജറിനെയും ഇബ്നു കഥീറിനെയും തിരുത്താൻ വരുന്ന നിന്റെ സാഹസം മറ്റൊരു തമാശയാണ്. സനദ് ബാഹ്യമായി സ്വഹീഹായാലും അതിൽ മറ്റ് അപാകതകൾ ഉണ്ടോ എന്ന് പരിശോധിക്കണമെന്നാണ് നവവി പറഞ്ഞത്. എന്നാൽ അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഫീ അഹാദീസിർ റസൂൽ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജറും ഇബ്നു കഥീറും സനദിലെയും മത്നിലെയും മുഴുവൻ അവസ്ഥകളും സമഗ്രമായി പരിശോധിച്ച ശേഷമാണ് «إسناده صحيح» എന്ന് വിധിയെഴുതിയത്. അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസോ മറ്റ് പോരായ്മകളോ കണ്ടുപിടിക്കാൻ ഇബ്നു ഹജറിന് നിന്റെ ക്ലാസ്സ് ആവശ്യമില്ല.
അവസാനമായി, സൈഫ് ബിൻ ഉമറിലേക്ക് ഓടിയൊളിക്കുന്ന നിന്റെ തട്ടിപ്പാണ് ഏറ്റവും വലിയ വൈരുദ്ധ്യം. ഇബ്നു അബീ ശൈബ തന്റെ «മുസ്വന്നഫിൽ» ഉദ്ധരിച്ച മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ സ്വഹീഹായ അടിസ്ഥാന സനദിൽ സൈഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന റാവി ഇല്ലവേ ഇല്ല! സനദിൽ «رجل» (ഒരു വ്യക്തി) എന്ന് വ്യക്തമല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ, ചരിത്ര നിവേദനങ്ങളിലൂടെ ആ വ്യക്തിയെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള «തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം» എന്ന തത്വപ്രകാരം ആ വ്യക്തി ബിലാൽ ബിൻ അൽ-ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) ആണെന്ന് ഇബ്നു ഹജർ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു അത്രമാത്രം. ഇനി ആ വ്യക്തി ആര് തന്നെയായാലും, അദ്ദേഹം റൗളയിൽ ചെന്ന് അപേക്ഷിച്ച് മടങ്ങിവന്ന വിവരം ഉമർ (റ) വിനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമർ (റ) കണ്ണീരൊഴുക്കി കരയുകയാണ് ചെയ്തത്. അത് വൻ ശിർക്കാണെന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമർ (റ) ആ വ്യക്തിയെ വിളിച്ച് തിരുത്തുകയോ തൗബ ചെയ്യിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. സ്വഹാബാക്കളുടെ ഈ മൗനാനുമതിക്ക് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ «الإجماع السكوتي» (സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ്) എന്ന് പറയുന്നു.
സനദിൽ സൈഫ് ബിൻ ഉമർ ഇല്ലെന്നിരിക്കെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് മാത്രം ചൂണ്ടി ഹദീസ് മുഴുവൻ വ്യാജമാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ വാദങ്ങൾ അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പൊളിഞ്ഞു വീണിരിക്കുന്നു. കേവലം വാചാടോപങ്ങൾ നിറുത്തി തോൽവി സമ്മതിക്കുകയാണ് നിനക്ക് നല്ലത്!
ത്വയ്യിബ്:
സാങ്കേതിക വാക്കുകളിൽ ഒളിച്ചുകളിച്ച് നിന്റെ തരംതാണ വ്യാജവാദങ്ങൾക്ക് ബലം കൂട്ടാമെന്ന് നീ കരുതണ്ട! ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ അഇമ്മത്തുകളുടെ കടുത്ത വിധികൾ വെച്ച് നിന്റെ ദുർവാദങ്ങളുടെ നട്ടെല്ല് ഒടിക്കുന്ന കടുത്ത മറുപടി താഴെ നൽകുന്നു:
1. അഅ്മഷിന്റെ (الأعمش) തദ്ലീസും ബുഖാരി-മുസ്ലിമിലെ കള്ളക്കളി വാദവും
ബുഖാരിയിലും മുസ്ലിമിലും അഅ്മഷിന്റെ عَنْ (അൻഅന) സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നുപറഞ്ഞ് പുകമറ സൃഷ്ടിക്കാൻ നോക്കണ്ട. ബുഖാരിയും മുസ്ലിമും അഅ്മഷിന്റെ 'അൻഅന' സ്വീകരിച്ചത് അദ്ദേഹം അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് കേട്ടുറപ്പിച്ചതാണെന്ന് (തഹ്ദീഥ് - സമിഅ്തു/ഹദ്ദഥനാ) വേറെ സനദുകളിലൂടെ സ്ഥിരപ്പെട്ടപ്പോൾ മാത്രമാണ്!
ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിലെ മൂന്നാം തബഖയിലുള്ള മുദല്ലിസായ (المرتبة الثالثة من المدلسين) അഅ്മഷ്, ഈ മാലിക് അദ്ദാറിന്റെ സനദിൽ എവിടെയെങ്കിലും അബൂ സ്വാലിഹിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് കേട്ടു എന്ന് (حدثنا/سمعت) എന്ന് വിളിച്ച് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ? ഇല്ല! അതുകൊണ്ട് തന്നെ, മറ്റ് സനദുകളുടെ പിൻബലമില്ലാതെ വരുന്ന അഅ്മഷിന്റെ ഒറ്റപ്പെട്ട 'അൻഅന' ഹദീസ് ശാസ്ത്ര പ്രകാരം ളഈഫ് (ദുർബലമാക്കാൻ യോഗ്യമായത്) തന്നെയാണ്.
2. ഇബ്നു ഹജറും «إسناده صحيح» എന്ന സാങ്കേതിക കളവും
ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി «إسناده صحيح» (ഇതിന്റെ സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് എഴുതിയാൽ ഹദീസ് സ്വഹീഹായി എന്ന് വിളിച്ച് കൂവാൻ നിനക്ക് നാണമില്ലേ
ഇമാം നവവി (തദ്രീബു റാവീ 1/148) നിന്റെ മുഖത്തടിക്കുന്ന മറുപടി നൽകിയിട്ടുണ്ട്: «قَوْلُهُمْ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الإِسْنَادِ لاَ يَلْزَمُ مِنْهُ صِحَّةُ الحَدِيثِ فِي نَفْسِهِ» (പണ്ഡിതന്മാർ "സനദ് സ്വഹീഹാണ്" എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഹദീസ് സ്വയം സ്വഹീഹാണ് എന്ന് അർത്ഥമില്ല!).
സനദിന്റെ ബാഹ്യരൂപം നോക്കി ഇബ്നു ഹജർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു എന്നത് കൊണ്ട്, അതിലെ 'മജ്ഹൂലിയ്യത്തോ' 'ഇല്ലത്തോ' അപ്രത്യക്ഷമാകില്ല. അബൂ സ്വാലിഹ് ഒഴികെ മറ്റ് പ്രമുഖരാരും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാത്ത മാലിക് അദ്ദാർ (مالك الدار) ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തിൽ 'മജ്ഹൂൽ' (അപരിചിതൻ) തന്നെയാണ്! ഇമാം ഹൈഥമി മജ്മഉസ്സവാഇദിൽ (3/125) «ومالك الدار لا يُعرف» (മാലിക് അദ്ദാർ ആരാണെന്ന് അറിയപ്പെടാത്തവനാണ്) എന്ന് എഴുതി വെച്ചത് നിന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടില്ലേ
ഖണ്ഡനം :
ത്വയ്യിബ്, സാങ്കേതിക പദങ്ങൾ വലിച്ച് നീട്ടി വീണ്ടും വ്യാജവാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ തന്ത്രങ്ങൾ ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകളുടെ അസൂലുകൾക്ക് മുന്നിൽ ഒടുവിൽ പൊളിഞ്ഞു വീഴുക തന്നെ ചെയ്യും.
ആദ്യം തന്നെ അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസിനെക്കുറിച്ച് നീ ഉന്നയിച്ച സാങ്കേതിക കളവ് പരിശോധിക്കാം. ഇമാം അഅ്മഷ് തദ്ലീസിന്റെ മൂന്നാം തബഖയിലാണ് എന്നത് ശരിയാണെങ്കിലും, അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാൻ എന്ന താബിഈയിൽ നിന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഹദീസുകൾ കേട്ടുറപ്പിച്ച, അവിടുത്തെ മുൻനിര ശിഷ്യന്മാരുടെ (അസ്ഹാബു അബീ സ്വാലിഹ്) പട്ടികയിലാണ് മുഹദ്ദിസീങ്ങൾ അഅ്മഷിനെ എണ്ണിയിരിക്കുന്നത്. ഹദീസ് അഇമ്മത്തുകൾ ഈ സനദുകൾ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം പ്രത്യേക ബന്ധങ്ങൾ (സ്പെഷ്യൽ റിലേഷൻഷിപ്പ്) പരിഗണിക്കാറുണ്ട്. ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയും ഇബ്നു കഥീറും സനദുകൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കുന്നതിൽ പ്രഗത്ഭരായ ഇമാമുകളാണ്. അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസിനെക്കുറിച്ചും തബഖാത്തുകളെക്കുറിച്ചും കൃത്യമായ അറിവുള്ള ഈ അഇമ്മത്തുകൾ തന്നെയാണ് «ഫത്ഹുൽ ബാരി»യിലും «അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ»യിലും ഈ സനദിന് «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത്. ഇബ്നു ഹജറിന് അറിയാത്ത എന്ത് തദ്ലീസ് നിയമമാണ് ത്വയ്യിബ് സുലൈമാന് അറിയാവുന്നത്?
രണ്ടാമതായി, മാലിക് അദ്ദാറിനെ 'മജ്ഹൂൽ' എന്ന് വിളിച്ച് ആക്ഷേപിക്കുന്ന നിന്റെ വാദം തനി അജ്ഞതയാണ്. അബൂ സ്വാലിഹ് അസ്സമ്മാൻ മാത്രമാണ് മാലിക് അദ്ദാറിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് എന്ന നിന്റെ വാദം തെറ്റാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ അബ്ദുർ റഹ്മാൻ ബിൻ മാലിക് അദ്ദാർ, അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു അഹ്മദ് ബിൻ ഹൻബൽ തുടങ്ങിയവരും ഇദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഇദ്ദേഹം 'മജ്ഹൂലുൽ ഐൻ' അല്ല. ഇനി ഇബ്നു സഅ്ദ് തബഖാതിൽ «وكان معروفاً» (അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനായിരുന്നു) എന്ന് സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് വഴി ഇദ്ദേഹം 'മജ്ഹൂലുൽ ഹാൽ' അല്ലെന്നും തെളിയുന്നു.
ഇനി അൽ-ഹൈഥമിയുടെ പ്രസ്താവനയെക്കുറിച്ച്: «ومالك الدار لا يُعرف» എന്ന് അൽ-ഹൈഥമി പറഞ്ഞത് അൽ-മുൻദിരിയുടെ «അത്തർഗീബ് വത്തർഹീബ്» എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ പരാമർശത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്. ഹദീസ് വിചക്ഷണന്മാരായ അഇമ്മത്തുകളിൽ ചിലർക്ക് ഒരു റാവിയെക്കുറിച്ച് അറിയാതെ പോകുന്നത് (عدم العلم) ആ റാവി തികച്ചും അപരിചിതനാണെന്നതിന് (عدم الوجود) തെളിവല്ല. എന്നാൽ ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി അൽ-മുൻദിരിയുടെയും ഹൈഥമിയുടെയും ഈ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയഹദീസ് നിരാകരണ വാദങ്ങൾക്കും നിഷ്പക്ഷമായ ഹദീസ് നിരീക്ഷണങ്ങൾക്കുമിടയിലെ പ്രധാന തർക്കവിഷയമായ മാലിക് അദ്ദാർ (مالك الدار) റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത പ്രാർത്ഥനാ വിഷയത്തിലുള്ള ഹദീസിനെച്ചൊല്ലിയുള്ള വാദപ്രതിവാദങ്ങളുടെ വ്യക്തമായ വിശകലനം താഴെ നൽകുന്നു:
1. അഅ്മഷിന്റെ തദ്ലീസും (تدليس الأعمش) 'അൻഅന'യും (عنعنة)
നിരീക്ഷണം: അഅ്മഷ് (സുലൈമാൻ ഇബ്നു മിഹ്റാൻ) മൂന്നാം തബഖയിലുള്ള മുദല്ലിസ് (المرتبة الثالثة) ആണെന്നത് ശരിയാണ്. അദ്ദേഹം 'അൻ' (عن) എന്ന് പറഞ്ഞ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ നേരിട്ട് കേട്ടതായി (സമിഅ്തു/ഹദ്ദഥനാ) വ്യക്തമാക്കിയില്ലെങ്കിൽ സാങ്കേതികമായി ഹദീസ് ദുർബലപ്പെടാം.
മറുപക്ഷ വാദം: സ്വഹീഹൈനിയിലെ (ബുഖാരി, മുസ്ലിം) അഅ്മഷിന്റെ അൻഅനകൾക്ക് മറ്റ് സനദുകളിലൂടെ സമാന്തര തെളിവ് (Mutaba'at) ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടത്. എന്നാൽ ഈ പ്രത്യേക സനദിൽ അഅ്മഷ് നേരിട്ട് കേട്ടു എന്ന് വ്യക്തമാക്കാത്തതിനാൽ (സമാന്തര സനദുകൾ ഇല്ലാത്തപക്ഷം) സനദിൽ തദ്ലീസിന്റെ ന്യൂനത (ഇല്ലത്ത്) നിലനിൽക്കുന്നു എന്നത് ഹദീസ് ഉസൂൽ പ്രകാരം ശരിയാണ്.
2. «إسناده صحيح» എന്ന പ്രയോഗവും ഇബ്നു ഹജറിന്റെ നിലപാടും
സനദിന്റെ സ്വഹീഹും ഹദീസിന്റെ സ്വഹീഹും: «إسناده صحيح» (സനദ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് പറയുന്നതും «حديث صحيح» (ഹദീസ് സ്വഹീഹാണ്) എന്ന് പറയുന്നതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട് എന്നത് ഇമാം നവവിയും മറ്റ് മുഹദ്ദിസുകളും വ്യക്തമാക്കിയ ഉസൂലിയ്യായ തത്ത്വമാണ്.
സനദിന്റെ ബാഹ്യമായ പരമ്പര (കണ്ണികൾ) സ്വഹീഹായാലും അതിൽ ഷാദ്ദോ (വിരുദ്ധമായത്) ഇല്ലത്തോ (മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ന്യൂനത) ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി ഫത്ഹുൽ ബാരിയിൽ «إسناده صحيح» എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത് സനദിന്റെ ബാഹ്യ ഘടനയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്.
3. മാലിക് അദ്ദാർ (مالك الدار) - മജ്ഹൂൽ വാദം
ഇമാം ഹൈഥമിയുടെ നിലപാട്: മജ്മഉസ്സവാഇദിൽ ഇമാം ഹൈഥമി «ومالك الدار لا يُعرف» (മാലിക് അദ്ദാർ അറിയപ്പെടാത്ത ആളാണ്) എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൗഥീഖ് (വിശ്വസ്തത) ഉറപ്പില്ല എന്ന വാദത്തിന് ബലമേകുന്നു.
മറുപക്ഷ വീക്ഷണം: മാലിക് അദ്ദാർ ഉമർ(റ)വിന്റെ ഭരണകാലത്ത് ഭണ്ഡാര ചുമതലക്കാരനായ സ്വഹാബിയോ ജലീലായ താബിഇയോ ആയിരുന്നുവെന്നും, അബൂ സ്വാലിഹ് സമീൻ, അബൂ നാസിഹ് തുടങ്ങിയവർ അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും, ഇബ്നു സഅ്ദ്, അൽ-ബുഖാരി (താരീഖിൽ), ഇബ്നു ഹിബ്ബാൻ തുടങ്ങിയവർ അദ്ദേഹത്തെ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഒരു വിഭാഗം വാദിക്കുന്നു.
ഹദീസ് വിചാരണയിൽ സനദിന്റെ കൃത്യതയും നിവേദകരുടെ വിശ്വസ്തതയും അളക്കാൻ മുഹദ്ദിസുകൾ ഉപയോഗിച്ച ഇതേ നിബന്ധനകളും കാർക്കശ്യങ്ങളുമാണ് നിവേദനങ്ങളുടെ കൃത്യത ഉറപ്പുവരുത്തുന്നത്.
ത്വയ്യിബ് :
3. ഇജ്മാഉസ് സുകൂതിയും (മൗനസമ്മതം) സെയ്ഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന വ്യാജനും
ഉമർ (റ) മൗനം പാലിച്ചു, കരഞ്ഞു എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് 'ഇജ്മാഉസ് സുകൂതി' ഉണ്ടാക്കാൻ ഇറങ്ങും മുൻപ് ആ സംഭവം ഉമർ (റ) വിന്റെ മുന്നിൽ നടന്നു എന്ന് തെളിയിക്ക്!
ഖബറിങ്കൽ പോയ ആൾ വന്ന് ഉമർ (റ) വിനോട് പറഞ്ഞു എന്ന വിവരണം വരുന്നത് നസാഈയും ദാറഖുത്നിയും ഇബ്നു ഹിബ്ബാനും 'കذاب' (കളവ് നിർമ്മിക്കുന്നവൻ), 'മത്രൂക്' (തള്ളപ്പെടേണ്ടവൻ), 'സിൻദീഖ്' എന്ന് വിളിച്ച് ആക്ഷേപിച്ച സൈഫ് ബിൻ ഉമർ വഴി മാത്രമാണ്!
അടിസ്ഥാന സനദിൽ ഇല്ലാത്ത, ദുർബലനായ ഒരു വ്യാജൻ കൂട്ടിച്ചേർത്ത കഥ വെച്ച് "ഉമർ (റ) മൗനം പാലിച്ചു, അത് കൊണ്ട് ഇജ്മാഅ് ആയി" എന്ന് വാദിക്കുന്നത് ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തെയും ഉസൂലുൽ ഫിഖ്ഹിനെയും കേവലം തമാശയാക്കലാണ്!
4. അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ തവസ്സുലും ഉമർ (റ) വിന്റെ വാക്കുകളും
പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് അനുവദിനീയമായിരുന്നെങ്കിൽ, വറ്റിവരണ്ട മഴക്കാലത്ത് ഉമർ (റ) മദീനയിലുള്ള പ്രവാചകന്റെ ഖബറിങ്കലേക്ക് ഓടാതെ ജീവിച്ചിരുന്ന അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയത് എന്തിനാണ്?
സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിലെ 1010-ാം ഹദീസിൽ ഉമർ (റ) വിന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ: «اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا، وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا» (അല്ലാഹുവേ, നബി ജീവിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളവിടുത്തെ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് നിന്നോട് ചോദിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവിടുത്തെ പിതൃവ്യന്റെ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് ചോദിക്കുന്നു).
മരിച്ചവരോട് ഖബറിങ്കൽ പോയി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നത് സുന്നത്തായിരുന്നെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) അത് ഉപേക്ഷിച്ച് അബ്ബാസ് (റ) വിന്റെ അടുക്കലേക്ക് പോയി ഖബറിങ്കലെ പ്രാർത്ഥനയെ അനാവശ്യമാക്കുമായിരുന്നില്ല.
ഹാഫിളീങ്ങളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് സ്വന്തം താല്പര്യത്തിനനുസരിച്ച് കഷണങ്ങൾ മുറിച്ചെടുത്ത് അഖീദ ഉണ്ടാക്കാൻ നോക്കുന്ന നിന്റെ ഈ അജ്ഞത തന്നെയാണ് നിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ പരാജയം! ഖുർആനും സ്വഹീഹായ സുന്നത്തും പഠിപ്പിച്ച തൗഹീദിന് മുന്നിൽ നിന്റെ ഈ ഉപകഥകൾ പൊളിഞ്ഞു വീഴുക തന്നെ ചെയ്യും!
ഖണ്ഡനം:
ത്വയ്യിബ്, ഹദീസ് നിദാനശാസ്ത്രത്തിലെ കാതലായ തത്വങ്ങളും സ്വഹാബികളുടെ പ്രയോഗവൽക്കരണവും ആഴത്തിൽ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ വാദങ്ങളിലെ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും സന്ദർഭോചിതമല്ലാത്ത ഉദ്ധരണികളും വീണ്ടും വ്യക്തമാകുകയാണ്.
ഇജ്മാഉസ് സുകൂതിയെക്കുറിച്ചും (മൗനാനുമതി) സൈഫ് ബിൻ ഉമറിനെക്കുറിച്ചുമുള്ള നിന്റെ തർക്കത്തിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു വസ്തുത മറച്ചുവെക്കാൻ കഴിയില്ല. ഇബ്നു അബീ ശൈബ തന്റെ 'മുസ്വന്നഫിൽ' (6/356) സ്വഹീഹായ സനദോടെ ഉദ്ധരിച്ച പ്രമുഖമായ ഹദീസിൽ, ഒരു വ്യക്തി തിരുനബിയുടെ റൗളയിൽ ചെന്ന് മഴക്കായി പ്രാർത്ഥിച്ചതും, തുടർന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പ്രവാചകദർശനം ലഭിച്ച് അമീറുൽ മുഅ്മിനീൻ ഉമർ (റ) വിന്റെ അടുക്കൽ വിവരമറിയിച്ചതും വ്യക്തമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ റിപ്പോർട്ടിൽ സൈഫ് ബിൻ ഉമർ എന്ന റാവി തീരെയില്ല. സനദിലെ നിവേദകർ വിശ്വാസ്യ യോഗ്യരാണെന്ന് ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനി 'ഫത്ഹുൽ ബാരി'യിലും (2/495) ഇബ്നു കഥീർ 'അൽ-ബിദായ വന്നിഹായ'യിലും (7/92) ഒരുപോലെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തിയത് ഈ അടിസ്ഥാന പരമ്പരയെ ആസ്പദമാക്കിയാണ്.
ചരിത്ര സംഭവങ്ങളിൽ പേര് പരാമർശിക്കപ്പെടാത്ത വ്യക്തികളെ ('മുബ്ഹം') കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയാൻ മുഹദ്ദിസുകൾ പ്രയോഗിക്കുന്ന 'തയ്യൂനുൽ മുബ്ഹം' എന്ന ശാസ്ത്രീയ രീതി പ്രകാരമാണ് ആ വ്യക്തി ബിലാൽ ബിൻ ഹാരിഥ് അൽ-മുസനി (റ) എന്ന സ്വഹാബിയാണെന്ന് അൽ-ഇസ്വാബയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയത്. ചരിത്ര നിവേദനങ്ങളിലെ വിവരണം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു വ്യക്തിയുടെ പേര് നിശ്ചയിച്ചു എന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം, ഇബ്നു അബീ ശൈബ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത സ്വഹീഹായ സനദോ ആ സംഭവത്തിന്റെ സന്ദേശമോ ഇല്ലാതാകുന്നില്ല. ആ വ്യക്തി ഉമർ (റ) വിന്റെ അടുക്കലെത്തി കാര്യങ്ങൾ വിവരിച്ചപ്പോൾ, അത് അഖീദയ്ക്ക് നിരക്കാത്തതാണെന്നോ വൻ ശിർക്കാണെന്നോ പറഞ്ഞ് തള്ളിക്കളയാതെ ഉമർ (റ) വിങ്ങിപ്പൊട്ടുകയാണ് ചെയ്തത്. ഖബറിങ്കൽ ചെന്നുള്ള ആ പ്രവൃത്തി തെറ്റായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഉമർ (റ) അത് അടിയന്തരമായി തിരുത്തുമായിരുന്നു. അത്തരം ഒരു തിരുത്ത് നടക്കാത്തത് സുകൂതിയായ ഇജ്മാഅ് (മൗനാനുമതി) തന്നെയാണ്.
ഇനി, ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി നിർവ്വഹിച്ച പ്രാർത്ഥനയെ (സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരി: 1010) ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്ത് പ്രവാചകവസീല പൂർണ്ണമായും നിഷേധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ഹദീസ് ആശയങ്ങളിലെ സന്തുലിതാവസ്ഥ ഇല്ലാതാക്കലാണ്. ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രമുഖരെയും പ്രവാചക കുടുംബത്തെയും (അഹ്ലുൽ ബൈത്ത്) മുന്നിൽ നിർത്തി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് ഉമ്മത്തിന് മാതൃകയാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ഉമർ (റ) അബ്ബാസ് (റ) വിനെ ഇടയാളനാക്കിയത്. ഒരു കാര്യം ഉമർ (റ) നിർവ്വഹിച്ചു എന്നതിനർത്ഥം മറ്റെല്ലാ രീതികളും ഹറാമാണെന്നല്ല. 'ഒരു കാര്യം ഉപേക്ഷിക്കൽ അത് നിഷിദ്ധമാണെന്നതിന് പ്രമാണമല്ല' (الترك لا يدل على التحريم) എന്ന ഫിഖ്ഹീ ഉസൂൽ ഇവിടെ തികച്ചും പ്രസക്തമാണ്.
പ്രമാണബദ്ധമായ സനദുകളെയും പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിഗമനങ്ങളെയും സ്വന്തം വികാരങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് തള്ളിക്കളയുന്നതും, ഹദീസ് ഇമാമുകൾ സ്വഹീഹാക്കിയ നിവേദനങ്ങളെ വ്യാജമെന്ന് ചിത്രീകരിക്കുന്നതും ഹദീസ് ശാസ്ത്രത്തോടും തൗഹീദിന്റെ വിശാലമായ ഉസൂലുകളോടും ചെയ്യുന്ന അനീതിയാണ്.
ത്വയ്യിബ് :
اللَّهُمَّ اهْدِ أَهْلَ الْبَاطِلِ إِلَى الْحَقِّ، وَرُدَّهُمْ إِلَى التَّوْحِيدِ وَالسُّنَّةِ
“അല്ലാഹുവേ! അസത്യത്തിൽപ്പെട്ടവരെ സത്യത്തിലേക്ക് വഴിനടത്തണമേ; അവരെ തൗഹീദിലേക്കും സുന്നത്തിലേക്കും തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരണമേ
മറുപടി ദുആ :
ത്വയ്യിബ്, സംവാദത്തിൽ പ്രമാണങ്ങളും ഹദീസ് സനദുകളും നിരത്തി നിന്റെ ആരോപണങ്ങൾ ഓരോന്നായി പൊളിച്ചടുക്കിയപ്പോൾ, ഒടുവിൽ മറുപടി പറയാൻ തെളിവില്ലാതെ പ്രാർത്ഥനയുടെ മാലപ്പടക്കം പൊട്ടിച്ച് ഓടിയൊളിക്കുന്നത് കണ്ട് എനിക്ക് സഹതാപം മാത്രമാണ് തോന്നുന്നത്!
മഹാന്മാരായ ഹദീസ് ഭീഷ്മാചാര്യന്മാർ സ്വഹീഹാക്കിയ പ്രമാണങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടുമ്പോൾ വഹാബി മൗലവിമാർ കാട്ടിക്കൂട്ടുന്ന സ്ഥിരം അടവാണിത് — കാര്യം പറയാനില്ലാതാകുമ്പോൾ വലിയ അക്ഷരത്തിൽ ദുആ ഇരന്ന് ഇസ്ലാമിക ആംഗ്യം കാണിച്ച് മുങ്ങുക!
അല്ലാഹു പ്രമാണങ്ങളെ സ്വന്തം പുത്തനാശയങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി വളച്ചൊടിക്കുന്നവരിൽ നിന്നും, ഹാഫിള് ഇബ്നു ഹജർ അസ്ഖലാനിയെയും ഇബ്നു കഥീറിനെയും പോലെയുള്ള അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ ഇമാമുകളെ തള്ളിപ്പറയുന്ന വ്യാജന്മാരിൽ നിന്നും നിന്നെയും നിന്റെ കൂട്ടാളികളെയും യഥാർത്ഥ തൗഹീദിലേക്കും തിരുസുന്നത്തിലേക്കും അഹ്ലുസ്സുന്നയുടെ പാതയിലേക്കും തിരികെ നടത്തുമാറാകട്ടെ!
ത്വയ്യിബ്, സനദ് ശാസ്ത്രം പറഞ്ഞ് വന്ന് ഒടുവിൽ തോറ്റമ്പിയപ്പോൾ നീ ഇട്ട ഈ പ്രാർത്ഥന തന്നെയാണ് നിന്റെ പൂർണ്ണമായ പരാജയ സാക്ഷ്യപത്രം! ഇതിന്റെ മുഴുവൻ വിവരങ്ങളും ഞാനെന്നെ ബ്ലോഗിൽ കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്; പ്രമാണങ്ങളെ ഭയന്ന് ഓടിയൊളിച്ച നിന്റെ തോൽവി ജനങ്ങൾ കാണട്ടെ!